Του κοινωνιολόγου Γιώργου Βασιλορεΐζη

Τις προάλλες ήμουν σε μια παρέα, όπου κάποια στιγμή ένας άρχισε να μιλάει άσχημα για άτομο που δεν ήταν παρόν.

Για να δηλώσει μάλιστα την αντιπάθειά του προς το απόν πρόσωπο, χρησιμοποίησε λέξεις όπως «σαπίλα, βρωμιά, αηδία» και καθώς περιέγραφε, εγώ εκείνη τη στιγμή στην όψη του έβλεπα όλα αυτά που έλεγε! Ειρωνεία; Κι όμως.. Οι άνθρωποι είμαστε όντα…ας πούμε χαμαιλέοντα.

Έχουμε μέσα μας τα πάντα: από την άβυσσο, μέχρι τον ουρανό. Από το σκοτάδι, μέχρι το λαμπερό φως. Οπότε πιστεύω πως θα βοηθούσε αν ελαττώναμε να τονίζουμε συνέχεια γύρω μας ΟΛΑ τα αρνητικά. Ναι υπάρχουν.

Σκέψου όμως το εξής: αναφερόμενος συνέχεια σε αυτά, όχι μόνο τα αναπαράγεις, αλλά σιγά-σιγά όλο σου το Είναι τα ενστερνίζεται και τα εκπέμπει γύρω. Καθρεφτίζεις δηλαδή την ασχήμια του κόσμου! Όχι την ομορφιά. Όχι το θετικό. Όχι το θεϊκό.

Και είναι κρίμα. Γιατί είμαι σίγουρος ότι όλοι σε έναν όμορφο κόσμο θέλουμε να ζούμε.

Έτσι δεν είναι;

Συγγραφέας Γιώργος Βασιλορεΐζης

Κοινωνιολόγος με master στις Επιστήμες της Αγωγής. Πτυχιούχος Ανωτέρων Θεωρητικών στη Μουσική, με σπουδές σε βιολί και πιάνο. Καταγωγή από τη μυσταγωγική Σαμοθράκη.
Ζυγός, με αγάπη για τις γάτες , την ποδηλασία και τις φιλοσοφικές συζητήσεις. Motto Ζωής: άγγελοι είμαστε μ' ένα όμως φτερό, και θα πετάξουμε μονάχα αν αγκαλιαστούμε.

Δείτε όλα τα άρθρα

Δείτε όλες τις εκδηλώσεις του μήνα

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε