Του Δημήτρη Μιχελουδάκη

Οι επίγονοι ενός Θησέα,
έσπευσαν να μαζευτούν στην πλώρη
και στριμώχτηκαν, καθώς η αγκαλιά του Αιγέα
εθεάθη στο Σούνιο.

Διέσχιζαν τα κύματα
σ΄ένα λαβύρινθο χωρίς Μινώταυρο,
για ένα »καυτό σημείο» στη γη της Επαγγελίας
μον΄’ελα που ΄σκασαν τα χείλη της πρύμνης
από την αρμύρα και το κατάρτι λύγισε.

Ασκήμυνε το πέλαγος, από φωνές
διαμαρτυρίας που αντηχούσαν
σ΄όλη της ένωσης τα όρια – οιωνοί
για το μέλλον οι φόροι στο κτήνος
που πληρώθηκαν μ’ αίμα.

Αδιάφορο προς όλα του φιλάργυρου
το σύνορο. Το σύνολο των ψυχών,
ήχοι μιας σακατεμένης τρομπέτας
που δεν έχει άλλο λαρύγγι
να ακουστεί. Παράταιροι ήχοι.

Δεν χρειάστηκε λευκό πανί
εξάλλου το κατάρτι λύγισε,
που χώρος να στεριώσει.

Το κύμα κι ο καιρός
θα κρύψουν, το κατράμι,
και θα περάσει.

Συγγραφέας Δημήτρης Μιχελουδάκης

Είμαι νοσηλευτής ψυχικής υγείας και γράφω όποτε προλαβαίνω τις σκέψεις μου. Άμα δεν τις προλάβεις αυτούσιες όταν σου χτυπούν την πόρτα , δεν ξαναγυρνούν . Έχουν τον δικό τους εγωισμό . Δικός μου στόχος είναι η απαλοιφή οποιασδήποτε διάκρισης , στίγματος ή κατηγοριοποίησης μεταξύ των ανθρώπων.

Δείτε όλα τα άρθρα

Δείτε όλες τις εκδηλώσεις του μήνα

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε