Της Κατερίνας Καρρά

Σήμερα θέλω να σου κάνω μια ερώτηση που, αν παίζαμε σε τηλεπαιχνίδι, θα ήταν η ερώτηση των 100.000 ευρώ. Είσαι έτοιμη; Η σουπερ ερώτηση, λοιπόν, είναι: Πώς είναι ο «τέλειος» σύντροφος για σένα; Και οι πιθανές απαντήσεις είναι: Α) Ψηλός, όμορφος και γυμνασμένος, Β) μορφωμένος, πλούσιος και γοητευτικός, Γ) δυναμικός και περιπετειώδης ή Δ) ευαίσθητος και τρυφερός;

Αν η απάντησή σου θα ήταν η ανύπαρκτη επιλογή Ε) όλα τα παραπάνω, τότε δυστυχώς θα έχανες. Όχι τα 100.000 ευρώ, αλλά την ευκαιρία να φτιάξεις μια ευτυχισμένη σχέση με κάποιον που δεν έχει όλα τα προσόντα που έχεις σημειωμένα στην check list σου. Τι; Δεν έχεις check list; Είσαι σίγουρη; Εντάξει, μπορεί να μην την έχεις κολλημένη στο ψυγείο σου, αλλά ίσως να την έχεις «καρφιτσωμένη» κάπου στο μυαλό σου, για να ανατρέχεις σε αυτήν όποτε γνωρίζεις κάποιον υποψήφιο νέο σύντροφο.

Αν, όντως, έχει φτιάξει τέτοια λίστα – καλούπι τελειότητας, μην ανησυχείς. Δεν είσαι η μόνη που το έχει κάνει. Εγώ έφτιαξα τη δική μου λίστα στα 18 και περιελάμβανε όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που ήθελα να έχει ο σύντροφος μου και τα οποία πίστευα ότι είναι απαραίτητα για να μπορέσω να έχω μια χαρούμενη σχέση. Η λίστα μου ξεκινούσε με το ψηλός, μελαχρινός, μορφωμένος, γοητευτικός και μετά από πολλές ακόμα «απαιτήσεις» τελείωνε στο ειλικρινής και ρομαντικός. Μετά, έβαλα τη λίστα σε ένα κουτάκι στο μυαλό μου και έγραψα απ’ έξω «ο τέλειος σύντροφος».

Τα επόμενα χρόνια, κάθε φορά που γνώριζα κάποιον άντρα που για κάποιο λόγο μου κέντριζε το ενδιαφέρον, κοίταζα τη λίστα μου και έβλεπα πόσα από τα χαρακτηριστικά που θέλω συγκεντρώνει. Αν διέθετε έστω αυτά που μπορούν να γίνουν αντιληπτά εκ πρώτης γνωριμίας, ακολουθούσαν τα ραντεβού. Εκεί, πάλι έβγαζα στα κρυφά τη λίστα μου και σημείωνα πόση «τελειότητα» συγκέντρωνε ο άνθρωπος που ήταν απέναντί μου. Στη συνέχεια, ανάλογα με το πόρισμα της λίστας, είτε οι συναντήσεις μας αυξάνονταν και πληθύνονταν, είτε ακολουθούσε ένας ευγενικός αποχαιρετισμός.

Το περίεργο, βέβαια, είναι ότι κανένας άντρας από εκείνους που ήταν συμβατοί με τη λίστα μου δεν αποδείχθηκε τελικά «τέλειος» σύντροφος. Και με όσους από αυτούς επιχειρήσαμε να κάνουμε σχέση, όχι μόνο έληξε γρήγορα και άδοξα, αλλά δεν ήταν καν μια ευχάριστη εμπειρία.

Κάπως έτσι, καθώς περνούσε ο καιρός, συνειδητοποίησα ότι η λίστα μου ήταν άχρηστη. Τότε αναρωτήθηκα μήπως πρέπει να φτιάξω μια νέα λίστα βασισμένη σε όλα αυτά που συνειδητοποίησα τελικά ότι είναι σημαντικότερα από την ωραία εμφάνιση και τα πτυχία (δηλαδή το χιούμορ, η τρυφερότητα, η κατανόηση κ.α.). Όμως, λίγο αργότερα γνώρισα τον Στέφανο, που είχε πολύ λίγα χαρακτηριστικά από την αρχική μου λίστα, αλλά και χαρίσματα που δεν είχα καν σκεφτεί να συμπεριλάβω στην καινούρια λίστα. Και, επιπλέον, είχε το φωτεινότερο χαμόγελο που είχα δει.

Τότε ξαφνικά κατάλαβα ότι το να φτιάχνω λίστες για τους ανθρώπους (έστω και νοητές) είναι ανοησία. Και μάλιστα επιζήμια ανοησία, γιατί μου στερούσε την ευκαιρία να γνωρίσω ανθρώπους που μπορεί να μην εφαρμόζουν στη λίστα – καλούπι που είχα φτιάξει στο μυαλό μου, αλλά που πιθανόν να γινόντουσαν πολύ καλοί σύντροφοι. Σύντροφοι δίπλα στους οποίους θα ήμουν χαρούμενη και θα ταίριαζαν με όσα πραγματικά θέλω και χρειάζομαι, τα οποία ίσως να μην μπορούν καν να μπουν σε λίστα. Γιατί μερικές φορές δεν ξέρουμε τι ακριβώς χρειαζόμαστε ή τι θα μας κάνει χαρούμενους, μέχρι να το βρούμε.

Εγώ, για παράδειγμα, δεν είχα ιδέα ότι αυτό που χρειαζόμουν δεν ήταν ένας μορφωμένος, όμορφος και ρομαντικός τύπος, αλλά κάποιος που θα με κάνει να γελάω και θα με αγαπάει χωρίς να προσπαθεί να με αλλάξει. Μόνο όταν γνώρισα τον Στέφανο κατάλαβα ότι «τέλειος» σύντροφος δεν υπάρχει. Υπάρχει μόνο εκείνος δίπλα στον οποίο θα περνάς τέλεια. Και θα νιώθεις τέλεια.

Έτσι, άδειασα οριστικά το μυαλό μου από λίστες και καλούπια. Γιατί το να βρίσκεις έναν άνθρωπο που σε κάνει πιο χαρούμενη απ’ ότι μπορούσες να φανταστείς, είναι πολύ πιο τέλειο από το «τέλειο» που έψαχνες. Και είναι σίγουρα πολύ μεγαλειώδες για να χωρέσει σε οποιοδήποτε καλούπι.

Συγγραφέας Κατερίνα Καρρά

Μικρή ήθελα να γίνω εξερευνήτρια, χορεύτρια και συγγραφέας. Τώρα εξερευνώ τόπους, ανθρώπους, συναισθήματα. Χορεύω, γιατί στο χορό βρίσκω χαρά και ελευθερία. Γράφω, γιατί στις λευκές σελίδες βρίσκω τον εαυτό μου. Αγαπώ τα χαμόγελα, τις αγκαλιές και τα αφράτα μαγουλάκια των παιδιών. Και πιστεύω ότι κάθε όνειρο αξίζει τουλάχιστον μία προσπάθεια.

Δείτε όλα τα άρθρα

Δείτε όλες τις εκδηλώσεις του μήνα

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε