Γράφει η Μαρία Μπαλάση

Πόσες φορές όλοι μας φτάσαμε σε ένα οριακό σημείο, βρεθήκαμε σε κάποιο δίλλημα, που εμείς και μόνο έπρεπε να πάρουμε κάποια απόφαση που έπρεπε να δώσουμε μια λύση και να νιώσουμε ανακούφιση και λύτρωση. Αυτή η λύτρωση είναι κάθε φορά ο σκόπος για τον καθένα απο μας, ώστε αναζητούμε να δώσουμε τη λύση και την απάντηση σε κάθε μας πρόβλημα.

Δεν υπάρχει όμως μόνο μια λύση ή μια απάντηση σε κάθε μας ερώτημα, σε κάθε πρόβλημα, αλλά πολλές, διαφορετικές ανάλογα την ψυχοσύνθεση και τις εμπειρίες κάθε ανθρώπου. Έτσι ο κάθε άνθρωπος λειτουργεί, παίρνει αποφάσεις και τις υποστηρίζει σύμφωνα με τον χαρακτήρα του και τις προηγούμενες εμπειρίες του. Γι’αυτό το λόγο δεν παίρνουμε όλοι τις ίδιες αποφάσεις και διαφοροποιούμαστε μεταξύ μας.

Ο κάθε άνθρωπος λοιπόν πρέπει να παίρνει κάθε απόφαση και να λυτρώνεται, όταν η απόφαση είναι δίκη του και μόνο, γιατί έτσι θα μπορεί μόνο να την στηρίξει και αληθινά να ευδοκιμήσει. Πρέπει να αφουγκραστεί βαθιά τον ευατό του και να τον αφήσει να του δείξει τον φωτεινό δρόμο της αλήθειας και της λύτρωσης.

Υπάρχουν όμως φορές που προσπαθώντας να αφουγκράστουμε τους εαυτούς και να ακούσουμε τη εσωτερική μας φωνή, μπορεί τελικά να την ακούσουμε λίγο φάλτσα ή τελείως παράφωνη και αυτό μας οδηγεί σε μεγαλύτερη σύγχηση και αγωνία. Το πρόβλημα παραμένει μεγαλύτερο και κάθε δίλλημα που αντιμετωπίζουμε τελικά μας διχάζει πιο πολύ, γιατί είναι η δίκη μας φωνή που μας φωνάζει να πάμε ταυτόχρονα σε αντίθετους δρόμους, που δεν συναντιούνται πουθενά.

Αυτή η φάλτσα φωνή μπορεί να την ακούμε, γιατί δε θέλουμε να αναλάβουμε την ευθύνη για κάθε απόφαση ή γιατί τελικά δεν ήταν ποτέ δική μας απόφαση και δίκη μας ευθύνη και εμείς έχουμε πάρει τελικά κάποιο λάθος ρόλο. Μπορεί επίσης να ακούμε μια ψιθυριστή και άχρωμη φωνή του εαυτού μας, γιατί δεν έχει έρθει η κατάλληλη στιγμή και ο χρόνος για να πάρουμε μια απόφαση ή να δώσουμε μια λύση. Μπορεί να ακούμε μια παραφωνία γιατί βιαζόμαστε να δώσουμε λύσεις, απαντήσεις και να τα έχουμε όλα τακτοποιημένα αρμονικά και μελωδικά. Τέλος, μπορεί να ακούμε μια απόλυτη ασυμφωνία απο φωνές, γιατί η δική μας φωνή μας ψιθυρίζει και των άλλων που μας μαεστρεύουν είναι πιο δυνατές ή εκκωφαντικές.

Για να μπορούμε να ακούσουμε τους εαυτούς μας ξεκάθαρα και μελωδικά, θα πρέπει πρώτα να είμαστε αληθινοί με τους εαυτούς μας. Θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να εμπιστευτούμε τους εαυτούς μας, να τους συγχωρέσουμε και να τους κατανοήσουμε, ακόμη και αν η απόφαση δεν θα είναι στο τέλος σωστή. Θα πρέπει να τους ακούσουμε καθαρά, χωρίς να κάνουμε κόπο, χωρίς βιασύνη, αρμονικά όπως θα πρέπει να είμαστε και εμείς οι ίδιοι μπροστά σε κάθε δίλλημα ή απόφαση. Βάλτε λοιπόν πίστη, γαλήνη, αγάπη και ακούστε την πιο μελωδική συμφωνία του εαυτού σας!

Συγγραφέας Μαρία Μπαλάση

Απόφοιτη Σχολής Προσχολικής Αγωγής. Έχω παρακολουθήσει σεμινάρια δημιουργικής γραφής, ψυχολογίας, αφήγησης, λαϊκού παραμυθού και θεατρικού παιχνιδιού. Η γραφή για μένα είναι τρόπος έκφρασης, αυτονακάλυψης και μια δύναμη για να αλληλεπιδράσουμε θετικά μεταξύ μας οι άνθρωποι.

Δείτε όλα τα άρθρα

Δείτε όλες τις εκδηλώσεις του μήνα

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε