Σσσσς μην μιλάς, σώπασε. Η σιωπή είναι χρυσός, σε κάποιες περιπτώσεις. Σώπασε και άκου. Απλά άκου τι έχει ο άλλος να σου πει. Δεν χρειάζεται να πεις κάτι, μόνο άκουσέ τον. Άφησέ τον να πει, ό,τι σκέφτεται, αυτά που έχει μέσα του, ό,τι τον βασανίζει, ό,τι έχει ανάγκη. Δεν χρειάζεται πάντα να απαντάς, να λες την γνώμη σου. Υπάρχουν φορές, που πρέπει μόνο να ακούσεις, τίποτα άλλο. Είναι μια κακιά συνήθεια, που έχουν οι άνθρωποι. Ακούνε και περιμένουν με δυσκολία την σειρά τους, για να πούνε την γνώμη τους, και τι θα έκαναν στην αντίστοιχη περίπτωση.

«Εγώ, στην θέση σου…, εγώ, στην ίδια περίπτωση…, εγώ, αν με ρωτάς…» δεν σε ρώτησε όμως. Ναι ναι, δεν σε ρώτησε, θέλει μόνο να μιλήσει, να πει τις σκέψεις του σε κάποιον, να τις ακούσει και να τις βάλει στη σειρά. Αυτό έχουν ανάγκη κάποιοι άνθρωποι, το ίδιο και κάποιοι αθλητές. Βιάζονται να πουν την γνώμη τους κάποιοι άνθρωποι, έτσι και κάποιοι προπονητές. Όπως γίνεται με τους φίλους μας, έτσι και με τους προπονητές μας, και τους αθλητές μας.

Διαβάστε επίσης από Dn / jk: Να κοιτάς εκεί που θέλεις να πας

Όταν κάτι σε βασανίζει θέλεις, έχεις την ανάγκη να το μοιραστείς με έναν δικό σου άνθρωπο, και ο προπονητής σου είναι ο άνθρωπος που στέκεται σε όλα δίπλα. Αυτός που ακούει τα πάντα και βρίσκει λύσεις σε όλα. Είναι ο ώμος που θα ακουμπήσεις, το χάδι και το «δεν πειράζει» που αναζητάς, η φωνή που θα σε κάνει να συνέλθεις. Είναι ο μόνος άνθρωπος, που ξέρει πότε έχεις ανάγκη από λόγια, συμβουλές και γνώμες, και πότε απλά πρέπει να καθίσει δίπλα και να ακούσει τις έννοιες, την γκρίνια και τα παράπονα σου.

Έχεις δίκιο να τον αναζητάς, όταν οι άλλοι δεν σε καταλαβαίνουν. Είναι λογικό να στηρίζεσαι πάνω του. Είναι ο δικός σου άνθρωπος, ίσως από τους λίγους που σε ξέρουν τόσο καλά, που σε καταλαβαίνουν, που σε ακούνε χωρίς να μιλούν. Δύσκολο να βρεις έναν άνθρωπο να σε ακούει, χωρίς απλά να περιμένει να απαντήσει. Σπάνιο, να νιώθεις τον προπονητή σου, σαν φίλο. Είναι μια δύσκολη και ιδιαίτερη σχέση, αν το έχεις πετύχει είσαι τυχερός. Εκμεταλλεύσου το…

Συγγραφέας Dn / jK (personal) trainer

Στα παιδικά μας χρόνια, πιστεύαμε πως για να κερδίσουμε την αποδοχή, την καταξίωση, μεγαλώνοντας έπρεπε να γίνουμε κάτι σπουδαίο, "μεγάλο",σημαντικό. Όταν λοιπόν μεγαλώσαμε, καταλάβαμε πώς αυτό μετράει για τον κόσμο. Ευτυχώς, γίναμε κάτι σπουδαίο, μοναδικό για εμάς. Γίναμε "άνθρωποι ονειροπόλοι". Ακολουθήσαμε τα ονειρά μας, και τα κάναμε πράξη. Σαν παιδιά τρέχαμε και παίζαμε... σαν (personal) trainer τρέχουμε και διασκεδάζουμε.

Δείτε όλα τα άρθρα
Διαβάστε επίσης
327 Shares
Share324
Pin1
+11
Tweet1
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε