Χόρεψε αργά

Το παρακάτω ποίημα γράφτηκε πριν κάποια χρόνια από ένα κοριτσάκι που έπασχε από καρκίνο σε ένα νοσοκομείο της Νέας Υόρκης και οι γιατροί του είχαν δώσει άλλους έξι μήνες ζωής.

Παρακολούθησες ποτέ παιδιά στο λούνα παρκ; Ή άκουσες τη βροχή να πέφτει στο χώμα;

Παρακολούθησες το τρελό πέταγμα μιας πεταλούδας;

Χάζεψες τον ήλιο καθώς ξεθωριάζει τη νύχτα;

Καλύτερα να χαλαρώσεις. Μη χορεύεις τόσο γρήγορα…

Τρέχεις αλαφιασμένος κάθε μέρα; Όταν ρωτάς κάποιον «πώς είσαι» ακούς την απάντηση;

http://enallaktikidrasi.com/2016/07/xorepse-arga/

Όταν τελειώνει η μέρα πέφτεις στο κρεβάτι αγκαλιά με σκέψεις για εκατοντάδες δουλειές που γυρνούν στο κεφάλι σου;

Καλύτερα χαλάρωσε. Μη χορεύεις τόσο γρήγορα…

Είπες ποτέ στο παιδί σου «θα το κάνουμε αυτό αύριο» και μέσα στη βιασύνη σου δεν είδες τη λύπη του;

Άφησες μια καλή φιλία να χαθεί επειδή ποτέ δεν είχες το χρόνο να πάρεις ένα τηλέφωνο και να πεις ένα «γεια»;

Καλύτερα να χαλαρώσεις. Μη χορεύεις τόσο γρήγορα…

Όταν τρέχεις σαν τρελός για να πας κάπου, χάνεις τη μισή αξία της διαδρομής. Είναι σαν να πετάς ένα δώρο που δεν άνοιξες.

Η ζωή δεν είναι αγώνας ταχύτητας. Γι’ αυτό χαλάρωσε. Άκου τη μουσική πριν τελειώσει το τραγούδι.

Συγγραφέας Γιώργος Βασιλορεΐζης

Κοινωνιολόγος με master στις Επιστήμες της Αγωγής. Πτυχιούχος Ανωτέρων Θεωρητικών στη Μουσική, με σπουδές σε βιολί και πιάνο. Καταγωγή από τη μυσταγωγική Σαμοθράκη.
Ζυγός, με αγάπη για τις γάτες , την ποδηλασία και τις φιλοσοφικές συζητήσεις. Motto Ζωής: άγγελοι είμαστε μ' ένα όμως φτερό, και θα πετάξουμε μονάχα αν αγκαλιαστούμε.

Δείτε όλα τα άρθρα
Διαβάστε επίσης
348 Shares
Share343
Tweet3
Pin1
+11
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε