Η φύση μας δείχνει τη ζωή!

Έχω ένα βασιλικό πάνω στο περβάζι του παραθύρου της κουζίνας μου. Τι όμορφος που είναι! Κάθε φορά που τον κοιτάω, χαμογελάω! Μα, κάθε φορά όμως! Του μιλάω και μου μιλάει τόσο τρυφερά! Το μόνο που μου ζητάει είναι νερό. Και μου δίνει τόσα πολλά. Την ομορφιά του, τη φρεσκάδα του, τη ζωντάνια του, την παρέα του, τις μυρωδιές του!

Τα φύλλα του συνοδεύουν τις σαλάτες μου, εμπλουτίζουν τις σάλτσες μου. Με τα άνθη του μαζί, μου δίνουν υπέροχα αφεψήματα. Και μου δίνει και μαθήματα! Ναι! Μαθήματα ζωής! Τώρα τον βλέπω που έχει γεμίσει νέα δροσερά πράσινα φυλλαράκια, ακριβώς κάτω από τα μεγάλα λιγότερο πια πράσινα φύλλα του, που πολλά από αυτά έχουν αρχίσει να κιτρινίζουν. Και είναι έτοιμος να πετάξει τα παλιά του φύλλα για να αφήσει χώρο στα νέα να αναπτυχθούν.

Μου μιλάει… κι εγώ τον ακούω!

Η φύση μας μιλάει, μας δίνει παραδείγματα, μας δείχνει τη ζωή!

Λίγο νερό θέλει ο βασιλικός για να είναι φροντισμένος. Λίγο νερό που είναι όμως το δομικό στοιχείο της φύσης του. Αγάπη θέλει ο άνθρωπος για να είναι φροντισμένος. Αγάπη δίχως προδιαγραφές και προϋποθέσεις. Αυτό είναι το δομικό του στοιχείο.

Γι’ αυτό ζητά να φεύγει στη φύση, για να ηρεμήσει, να γαληνέψει, να ξεκουραστεί. Την φύση όμως χρειάζεται να την παρατηρείς, να την αφουγκράζεσαι, να τη νιώθεις για να μπορείς να συμβαδίζεις μαζί της όχι αντίθετά της.

Οι άνθρωποι έφυγαν μακριά από τη φύση και έφυγαν έτσι μακριά από τον εαυτό τους και τον συνάνθρωπο. Κάποιοι έφτιαξαν τεχνητούς κήπους στις μεγαλουπόλεις για να ξεκουράζουν το μάτι τους αλλά δεν ξεκουράζουν την ψυχή τους.

Όπως ο βασιλικός αναπτύσσεται με το να ρίχνει τα παλιά του φύλλα για να βοηθήσει τα καινούργια να αναπτυχθούν, έτσι για μας έρχεται η ώρα να αφήσουμε πίσω μας ό,τι δεν εξυπηρετεί πια τη ζωή μας. Το να σπαταλήσουμε περισσότερο χρόνο από ότι χρειάζεται, κακό μόνο κάνουμε.

Διαβάστε επίσης: Αγαπημένε μου εαυτέ!

Κολλάμε σε σχέσεις που δεν προχωράνε, κολλάμε σε χωρισμούς που δεν μπορούμε να ξεπεράσουμε, κολλάμε σε ίδιες συμπεριφορές που είναι αδύνατο να φέρουν διαφορετικό αποτέλεσμα. Αναπτύσσουμε εμμονές αντί το δυναμικό του εαυτού μας. Γιγαντώνουμε το εγώ μας αντί να το ταπεινώσουμε. Χάνουμε ευκαιρίες να γνωρίσουμε νέους ανθρώπους. Πολλές φορές ένας ενδιαφέρον νέος άνθρωπος είναι δίπλα μας, θέλει να έρθει στη ζωή μας, αλλά εμείς δεν τον βλέπουμε γιατί έχουμε καθηλωθεί στο παλιό και το κρατάμε πλάι μας χωρίς να υπάρχει, χάνοντας το νέο που έρχεται να μας δροσίσει…

Η ζωή θέλει κίνηση. Λατρεύει τη ροή των πραγμάτων. Η στασιμότητα δεν βοηθάει, το αντίθετο μάλιστα. Ενας βάλτος που δηλώνει στασιμότητα, μπορεί να εξυπηρετήσει για λίγο μέχρι εκεί που μπορεί να σου δώσει ένα ωφέλιμο μάθημα, όχι ένα παίδεμα.
Το ποτάμι αγαπάει τη ροή, αυτή είναι η ζωή του! Η κίνηση! Η δράση!

Ο βασιλικός είναι πιστός στη φύση του και την ακολουθεί. Το ίδιο χρειάζεται να κάνει κι ο άνθρωπος.

Να ζει ενωμένος με τον εαυτό του και τους άλλους. Να συγχωρεί, να αγαπά, να προχωρά μπροστά.

Να καθαρίζει τα μεγάλα του κιτρινισμένα φύλλα, τα πάθη του και να κάνει χώρο να αναπτυχθεί η γλύκα και η τρυφερότητα της ψυχής του.

Κάθε φορά που βλέπω αυτά τα μικρά φυλλαράκια να μεγαλώνουν, πάντα χαμογελώ.

Χαμογελώ γιατί η φύση μας δείχνει τη ζωή!

Λίνα Παυλοπούλου –  Ρεφλεξολόγος

Λίνα Παυλοπούλου

Συγγραφέας Λίνα Παυλοπούλου

Λένε πως... μία εικόνα, χίλιες λέξεις. Ενα καλό κείμενο όμως, χίλια συναισθήματα... Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, γράφω. Γράφω για να συνδέομαι και να επικοινωνώ με τους ανθρώπους, να γαληνεύω και να ταξιδεύω με τον εαυτό μου. Η μία αγάπη είναι η Ρεφλεξολογία. Η άλλη μεγάλη αγάπη είναι η Γραφή. Για μένα η γραφή είναι έκφραση, συνάντηση, μοίρασμα, ταίριασμα. Μότο μου, “Μόνο η αγάπη μπορεί”.

Δείτε όλα τα άρθρα
Διαβάστε επίσης
329 Shares
Share324
Pin3
+11
Tweet1
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε