Εμπνευσμένο από το στυλ του επερχόμενου βιβλίου του συγγραφέα: «Ψυχο-Λογικές Σχέσεις»

Η Κωνσταντίνα είναι μια κοπέλα δυνατή. Στην παρέα όλοι το ξέρουν. Νιώθει ότι μπορεί και μόνη της μια χαρά. Νιώθει ότι δεν έχει ανάγκη. Εκτός από μερικές φορές… Εκείνες τι φορές, ρε παιδί μου, κάτι την πιάνει. Κάτι που δεν μπορεί να το εξηγήσει. Μια τέτοια φορά ήταν για καφέ με τη φίλη της, τη Δάφνη.

Διαβάστε επίσης από τον Δημήτρη Φλαμούρη: Δεν έχεις ανάγκη εσύ…

Κωνσταντίνα: Δε μπορώ άλλο, ρε συ Δάφνη. Έχω βαρεθεί να είμαι η δυνατή. Θέλω επιτέλους κάποιος να με προσέξει κι εμένα. Κάποιος να με νταντέψει. Για ποιο λόγο δε γίνεται ποτέ αυτό; Μου λες, σε παρακαλώ;

Δάφνη: Είσαι σίγουρη γι αυτό που λες; Δεν είναι τόσο απλό, όσο ακούγεται.

Κ: Τι εννοείς;

Δ: Δεν είναι τυχαίο που δεν μπορείς να βρεις κάποιον να σε νταντέψει. Αυτό συμβαίνει, νομίζω, επειδή δε θα άντεχες κάποιος να σε φροντίζει… Θα επαναστατούσε το μέσα σου!

Κ: Καλά, σοβαρά μιλάς;

Δ: Κωνσταντίνα μου, έχεις βασίσει όλη σου τη ζωή πάνω στο να είσαι η δυνατή. Στο να στηρίζονται οι άλλοι επάνω σου. Αντλείς αξία, θαυμασμό και εκτίμηση από το να είσαι αυτή η ισχυρή προσωπικότητα. Ενδόμυχα το απολαμβάνεις, το γουστάρεις. Η κοινωνία όλη επαινεί τους ανθρώπους αυτούς. Δεν είναι εύκολο, ξαφνικά να γίνεις ο «αδύναμος» άνθρωπος. Δεν είναι εύκολο, απλά να αφεθείς, όσο απλό και αν ακούγεται…

Κ: Μα, το θέλω τόσο πολύ! Βαρέθηκα να τα κάνω όλα μόνη μου.

Δ: Σε πιστεύω απόλυτα. Ταυτόχρονα, όμως, το να είσαι η δυνατή είναι τόσο οικείο για σένα. Για να μπορέσεις να κάνεις την αλλαγή θα χρειαστεί η θέλησή σου για αλλαγή να είναι ισχυρότερη από την πυρηνική σου ανάγκη: «να μην έχεις ανάγκη»… Ξέρεις, οι άνθρωποι είναι όπως τους μάθεις. Όταν συναντάς κάποιον και εσύ προβάλλεις τον ισχυρό σου χαρακτήρα, αυτόματα ο άλλος θα γίνει ο «αδύναμος» στη διάδρασή σας. Όχι επειδή είναι αδύναμος σαν άνθρωπος γενικά, αλλά επειδή θα προσαρμοστεί στη δική σου ανάγκη να είσαι η ισχυρή… Ακόμα και αν αυτός είναι ένας από τους «δυνατούς» ανθρώπους, σαν κι εσένα, τη στιγμή της συνάντησής σας θα αναμετρηθούν οι ανάγκες σας. Όποιος έχει ισχυρότερη εσωτερική ανάγκη να είναι ο «δυνατός» είναι πιο πιθανό να αναλάβει το ρόλο αυτό στη σχέση.

Κ: Μα, τι μου λες τώρα; Ότι εγώ φταίω που είναι οι άλλοι αδύναμοι; Θα με τρελάνεις;

Δ: Κατ’αρχήν δε φταίει κανένας, αφού δεν υπάρχει καμία «κακή» κατάσταση. Είναι απλά Αίτιο και Αποτέλεσμα. Εσύ θέλεις να περιποιείσαι περισσότερο από ό,τι να σε περιποιούνται. Βαθιά μέσα σου, δυσκολεύεσαι με το να σε φροντίζουν. Στη θεωρία σου αρέσει, αλλά στην πράξη, πως να στο πω, ζορίζεσαι λίγο όταν είναι να κάνουν κάτι για σένα. Κάτι μέσα σου αντιδρά. Δεν το βρίσκει οικείο. Μπορεί να σκέφτεσαι: «γιατί εγώ δεν μπορώ;» ή «δεν είναι σωστό να τον αφήσω να το κάνει…».

Κ: Ναι, έχεις δίκιο εδώ. Νιώθω περίεργα όταν κάποιος πάει να κάνει κάτι για μένα. Άβολα, σχεδόν. Ίσως ακόμα και ενοχές…

Δ: Σε καταλαβαίνω. Κι έτσι σπεύδεις να το κάνεις εσύ. Ξανά. Στις περιπτώσεις αυτές, μια εσωτερική μάχη λαμβάνει χώρα μέσα σου. Η εσωτερική σου ταυτότητα (η ισχυρή σου προσωπικότητα) αντιμάχεται την ανάγκη σου για ντάντεμα. Δυστυχώς και τα δυο μαζί δε γίνονται. Σε κάθε δεδομένη στιγμή ή θα περιποιείσαι ή θα σε περιποιούνται. Σε μια ιδανική σχέση οι στιγμές αυτές θα είναι κάπως μοιρασμένες. Θα χρειαστεί να νιώσεις αρκετά έντονα την ανάγκη σου για αλλαγή μέχρι να καταφέρεις να αφεθείς και να επιτρέψεις να πάρεις βοήθεια. Είναι κάτι άγνωστο για σένα. Θα χρειαστεί μεγάλο θάρρος και κουράγιο για να νικήσεις τους φόβους σου και να το κάνεις, καθώς βαθιά μέσα σου φοβάσαι ότι αν λάβεις βοήθεια θα είσαι άχρηστη, ανήμπορη, τσιμπούρι. Μη φοβάσαι, όμως. Δεν είναι άσπρο-μαύρο. Δεν είσαι είτε δυνατή, είτε αδύναμη. Υπάρχουν ποσοστώσεις. Υπάρχουν στιγμές και στιγμές. Υπάρχει το γκρι. Εσύ απλά καλείσαι να βρεις την ισορροπία που σε κάνει εσένα να νιώθεις καλά με τον εαυτό σου. Δεν υπάρχουν σωστές και λάθος λύσεις.

Κ: Ωχ, δύσκολο αυτό…

Δ: Είναι όπως το δεις, πιστεύω. Το δύσκολο είναι ότι εξαρτάται μόνο από σένα. Από την άλλη πλευρά το θετικό είναι ότι εξαρτάται μόνο από σένα! Αν, πάλι, δεν είναι εύκολο να αφήσεις τη δυνατή σου ταυτότητα και να αφεθείς, δεν πειράζει. Ίσως, δεν είναι η κατάλληλη στιγμή να αφήσεις την ασφάλεια που δίνει στον βαθύτερο ψυχισμό σου η περσόνα αυτή. Ίσως, δεν είσαι έτοιμη ακόμα γι αυτό. Κανένα θέμα. Φτάνει να γνωρίζεις τι ακριβώς συμβαίνει. Έτσι δε θα κατηγορείς τους άλλους αχρείαστα. Η γνώση είναι δύναμη, όπως έλεγε και ο Σπινόζα.

Κ: Σ’ ευχαριστώ. Νιώθω πιο δυνατή τώρα, η αλήθεια είναι. Ωχ! Πάλι είπα δυνατή!

Δημήτρης Φλαμούρης

Συγγραφέας Δημήτρης Φλαμούρης

Γεννήθηκα στη Δράμα, σπούδασα μαθηματικά στη Θεσσαλονίκη. Μετά Master και διδακτορικό στα χρηματοοικονομικά στο Λονδίνο. Δούλεψα για πολλά χρόνια στις επενδυτικές τράπεζες του City. Μια ζωή αφιερωμένη στην επιτυχία… Κάποια στιγμή η αληθινή ζωή μου χτύπησε την πόρτα και μου έδειξε πως το μονοπάτι που ακολουθούσα δε θα μου έβγαινε σε καλό... Αλλού είναι το ζουμί! Ξανά στα θρανία, σπούδασα ψυχολογία, με ειδίκευση στη θετική ψυχολογία, σε πανεπιστήμιο του Λονδίνου και τώρα αφιερώνω τη ζωή μου πλέον μόνο στην ευτυχία. Στόχος μου να μεταφέρω στους συνανθρώπους μου πρακτικούς, χειροπιαστούς τρόπους για να γίνουν πιο ευτυχισμένοι. Σήμερα!

Δείτε όλα τα άρθρα

Δείτε όλες τις εκδηλώσεις του μήνα

Διαβάστε επίσης
336 Shares
Share330
Tweet3
+12
Pin1
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε