Γράμμα όπως παλιά

Σου γράφω αυτό το γράμμα, μα μην το ψάξεις στα ψηφία μιας οθόνης, μην το αναζητήσεις στο mms του κινητού σου, κράτησέ το στα χέρια σου. Άραγε γιατί σταματήσαμε να γράφουμε; Να στέλνουμε; Κάποτε γράφαμε με τις ώρες γράμματα. Και πολλοί από εμάς έχουν γράμματα αγάπης φυλαγμένα ακόμη και σήμερα. Άλλη η χάρη του γράμματος. Άλλο είναι να βλέπεις, να διαβάζεις κάτι που το έγραψε ο άλλος, και άλλο κάτι που το πληκτρολόγησε σε ένα e-mail ή σε ένα sms.

Καλή η τεχνολογία δεν λέω αλλά μας σκότωσε ένα κομμάτι ρομαντισμού, ένα κομμάτι μοναδικής έκφρασης. Στα γράμματα πολλές φορές μυρίζεις το άρωμα του αποστολέα, νιώθεις τον θυμό ακόμη και το άγχος του από τον γραφικό χαρακτήρα του, νιώθεις το πόσο του λείπεις από τα σχέδια που σου φτιάχνει μέσα σε αυτό, νιώθεις τον πόνο, την θλίψη, όλα του τα συναισθήματα. Όπως και να το κάνουμε το χειρόγραφο έχει άλλη αξία.

Νιώθεις το τρέμουλο της ψυχής στο μελάνι, στις υγρές λέξεις. Νιώθεις τη προσπάθεια να φανερώσει, μέσα από κρυφά μηνύματα, τον πόθο και τη φλογισμένη προσμονή για σένα, για τη φυσική σου παρουσία, γι’ αυτό που δε μπορεί να αγγίξει και αρκείται μόνο να ηδονίζεται στη σκέψη πως θα κρατήσεις αυτό το κομμάτι χαρτί στα αγαπημένα χέρια σου και θα το ακουμπήσεις με ευγνωμοσύνη στο στήθος σου, πριν το φυλάξεις εκεί, στο συρτάρι των πολύτιμων αναμνήσεών σου για πάντα.

Λοιπόν πότε ήταν η τελευταία φορά που έγραψες ένα γράμμα;

Θοδωρής Γιαννόπουλος

Συγγραφέας Θοδωρής Γιαννόπουλος

Κάθε κύμα είναι ένας ψίθυρος της θάλασσας, ένα αιώνιο τραγούδι γραμμένο σε μια παρτιτούρα που μόνο η καρδιά μπορεί να διαβάσει. Μελωδία που ταξιδεύει σε μακρινούς τόπους, με ανθρώπους τόσο διαφορετικούς μα συνάμα τόσο ίδιους. Στην απλότητα της θάλασσας χάνεσαι, αντικρίζοντας τα κρυφά συναισθήματα. Στον απέραντο γαλάζιο ορίζοντα που κερνά, τα μάτια μεθάνε, και για όσο διαρκεί η μέθη το μυαλό αγκαλιάζει τη καρδιά.

Δείτε όλα τα άρθρα

Δείτε όλες τις εκδηλώσεις του μήνα

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε