Εύθραυστες γυάλινες ψυχές

Εις μνήμην…

Αχ αυτές οι τρομερές διαπιστώσεις συμβαίνουν στις πιο τρελές συμπτώσεις,
γυάλινα κομμάτια οι ψυχές μας σκεφτόμουν χτες,
γυάλινος κόσμος κάποια “Λώρας”,
και αυτή η καταραμένη λέξη που ταιριάζει σε κάθε τι γυάλινο:

Απώλεια
Απώλεια
Σιωπή.

Πόσο εύκολα σπάζουν οι γυάλινες ψυχές μας σκεφτόμουν χτες.
Χτες γυαλί σήμερα σκόνη,
ο γυάλινος κόσμος δεν σηκώνει,
νευρικές κινήσεις, κουρασμένα χέρια που τρέμουν, ρυτιδιασμένα δάχτυλα.

Σιωπή

Πόσο εύκολα σπάνε οι ψυχές μας, πόσο εύκολα “φεύγει” κανείς,
δίχως θόρυβο, πόνο και δυστυχία, αξιοπρεπείς.
“Και ύστερα λοιπόν τι γεμίζει τη σιωπή;”
λες και έπειτα άυλες, αιθέριες παρηγορητικές οι αναμνήσεις μες τη σιωπή.

Σιωπηλά, αθόρυβα, τελεσίδικα, τα γυάλινα σώματα εκείνων που ζούσαν αξιοπρεπείς φεύγουν.
Εκείνων που έφυγαν έτσι όμως οι αναμνήσεις μένουν,
τα βαριά, αέρινα βήματα τους στον περίπατο της ζωής μένουν,
μένουν εκείνοι που ήταν αγαπητοί και μόνο ο χρόνος Παρατατικός θυμίζει το γεγονός.

Καταραμένη απώλεια.
Καταραμένη σιωπή.
Και ύστερα γαλήνη.

Ζαχαρίας Αθανασάκης

Συγγραφέας Ζαχαρίας Αθανασάκης

Τι γίνεται όταν πλέκονται οι λέξεις, με τα χρώματα, οι σκέψεις με τα όνειρα, η ανάγκη για έκφραση με την καθημερινότητα; Τι γίνεται όταν ο κόσμος γύρω μας καταρρέει και χρειάζεται είτε υποστήριξη είτε αλλαγή; Τι γίνεται όταν καταστάσεις, πρόσωπα τις καθημερινότητας ταιριάζουν απόλυτα σε έναν μύθο; Γίνεται λόγος, γίνονται οι λέξεις αιθέριες υπάρξεις, γίνεται ο μύθος ζωντανή παράσταση. Ονομάζομαι Αθανασάκης Ζαχαρίας, κατάγομαι από το Ηράκλειο της Κρήτης και η φαρέτρα μου είναι γεμάτη από λέξεις που περιμένουν να κάνουν ομορφότερο τον κόσμο (μπορεί και να τον αλλάξουν).

Δείτε όλα τα άρθρα

Δείτε όλες τις εκδηλώσεις του μήνα

Διαβάστε επίσης
70 Shares
Share63
Tweet3
Pin2
+12
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε