Μαρτυρίες: «Η ζωή που περνάει και χάνεται»

Γράφει η Σίλια Μπαμπίτσα (Το κείμενο επιμελήθηκε ο ψυχολόγος Γιάννης Ξηντάρας)

Τι να σου πω….
Για την κούρασή μου (σωματική).
Για τους πόνους μου (ψυχικούς).
Για τις φοβίες μου.
Για τα λάθη μου.
Για τα άγχη μου.
Για τις αδυναμίες μου.

Μα πάνω απ’ όλα για το κενό που αισθάνομαι τόσα χρόνια μέσα μου. Κάτι μου λείπει. Δε μπορώ να το προσδιορίσω ακόμα. Το μόνο που ξέρω είναι ότι αυτό (ΤΟ ΚΕΝΟ) με κάνει πολύ δυστυχισμένη. Πάλι έχω τάσεις για φυγή. Αν δεν είχα τις φοβίες μου, ίσως είχα εξαφανιστεί. Δεν ξέρω για που. Απλά μήπως έτσι νιώσω ελεύθερη.

«Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασε η ώρα. Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασαν τα χρόνια.» – ΚΑΒΑΦΗΣ

Η ζωή περνάει και χάνεται. Τα λεπτά, οι μέρες, τα χρόνια… Από τη μια στιγμή στην άλλη. Και ‘συ μένεις εκεί. Στο ίδιο σημείο. Σαν να μην άλλαξε τίποτα. Σαν να μην πέρασε ούτε ένα λεπτό. Εεεειι! ΞΥΠΝΑ! Ο χρόνος κυλάει, τρέχεις. Τι κάνεις; Θα μείνεις άπραγη, ακίνητη. Δε θα κάνεις κάτι;

Ό,τι κι αν έχει συμβεί, πάρε το χρόνο σου. Θρηνησέ το όσο χρειαστεί. Αλλά, μετά σήκω και ζήσε. ΖΗΣΕ! Εκμεταλλεύσου και το τελευταίο λεπτό, έτσι όπως εσύ θες. Και πιστεύω ότι με τον καιρό θα βρεις τη δύναμη να κλείσεις όλες σου τις πληγές. Γίνε πρωταγωνιστής στην ταινία της ζωής σου, και όχι ένας απλός θεατής.

Γιάννης Ξηντάρας

Συγγραφέας Γιάννης Ξηντάρας

Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι πτυχιούχος Ψυχολογίας από το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Επιστημονικός Υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης «Επαφή». Μέλος της Εθνικής Εταιρείας Ψυχοθεραπείας Ελλάδος, του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων & και της Ελληνικής Εταιρείας Εφηβικής Ιατρικής.

Ιστοσελίδα
Δείτε όλα τα άρθρα

Δείτε όλες τις εκδηλώσεις του μήνα

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε