Φτιαγμένοι από αστερόσκονη

Είμαστε ανθρώπινη φύση, λέγεται, θαρρείς και ο άνθρωπος από το πρώτο στερητικό «α» δηλώνει κάποιον που εχει περιορισμένες δυνατότητες.

Ανθρώπος<αναθρώσκω= Αυτός που πορεύεται και κοιτάει προς τα πάνω… Ξέροντας καλά αυτή τη τρωτή φύση, μαθαίνεις να κοιτάς κάτω παρερμηνεύοντας την ετυμολογία της ίδιας της ύπαρξής σου, δειλιάζεις, κατακλύζεσαι από φόβο και οργή και συνθλίβεσαι.

Αν δεν έχεις νιώσει τέτοιου είδους σπαραγμό, σαν να σου σπάνε τα κόκκαλα, πόνος δε ξέρεις τι θα πει. Όμως ο πόνος που σου έμαθε αυτή τη τρωτή φύση σε αποπλανεί με σύμμαχο το φόβο και οι δυο μαζί, άψογοι συνεργάτες, σε ρίχνουν χαμηλά μεχρι να νιώσεις τη σαπίλα, να μυρίσεις καλά καλά τη μυρωδιά της.

Μα όμως, και δικαιολογημένα, ξέχασες να κοιτάς ψηλά, να δεις ότι είσαι μέρος του σύμπαντος… όχι έκπτωτος επί της γης. Παρά ένα μέρος ενός πολυσύνθετου κόσμου που μόνο τρωτός δεν είναι.

Είσαι φτιαγμένος από αστερόσκονη και η υπενθύμιση «κοίτα ψηλά», έχει να σου φωτίζει το δρόμο της ψυχής όταν όλα σκοτεινιάσουν, πως ακόμη και όταν πεθάνεις θα ξαναγεννηθείς πιο δυνατός.

Μόνο τρωτός δεν είσαι, κοίτα ψηλά… τα πάντα μοιάζουν καλύτερα, μη το ξεχνάς.

Συγγραφέας Χρύσα Μπακολιά

Φοιτήτρια φιλοσοφίας- παιδαγωγικής- ψυχολογίας, ζώδιο του αέρα, ονειροπόλα και οραματιστρια. Ενα απο τα πιο σημαντικά μικροβια η ποίηση.. μια προσπάθεια να ρίξει ενα λιθαράκι στο χώρο αυτο της τέχνης μιας και άποψη της ειναι οτι η τέχνη εξευγενιζει τη ψυχή αλλα και την ισορροπεί κάπου μεσα στα πάθη της ζωής.

Δείτε όλα τα άρθρα

Δείτε όλες τις εκδηλώσεις του μήνα

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε