Γιατί το καλοκαίρι οι άνθρωποι είναι πιο ευυπόληπτοι στην απιστία; Τι είναι αυτό που πραγματικά κινεί τα νήματα πίσω από μια τέτοια πράξη; Λίγο ο παραπάνω ήλιος που επηρεάζει τη βιοχημεία του εγκεφάλου, λίγο τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που κάνουν την επικοινωνία πιο γρήγορη και ευέλικτη από ποτέ, ακόμα και σε μεγάλες αποστάσεις. Λίγο τα ημίγυμνα σώματα στην παραλία και ο νους ανδρών και γυναικών ξεκινάει εξορμήσεις σε απάτητες φαντασιώσεις.

Βασικό σλόγκαν των περισσοτέρων, αν και δε λέγεται συχνά: «Ό,τι γίνεται το καλοκαίρι, μένει στο καλοκαίρι» (από το Αμερικάνικο σλόγκαν «What happens in Vegas, stays in Vegas») δημιουργώντας έτσι ένα «κενό στο σύστημα» και παράλληλα ένα συγχωροχάρτι. Το καλοκαίρι έχει συνδεθεί με τη χαρά, τις διακοπές, το ξέσπασμα από τις δυσκολίες του χειμώνα κι έτσι πολλοί αποφασίζουν αυτήν την περίοδο να δώσουν μια ελευθερία παραπάνω στον εαυτό τους…αλλά το χειμώνα, όλα επιστρέφουν στους κανονικούς τους ρυθμούς.

Και οι άνδρες και οι γυναίκες μπορούν να σαγηνέψουν οποιοδήποτε άτομο θελήσουν, φτάνει να χειριστούν με στρατηγική την κάθε κατάσταση. Υπάρχει μόνο μια κατηγορία ανθρώπου που έχει «ανοσία» στην απιστία και αυτή είναι η κατηγορία των ερωτευμένων ζευγαριών και των ζευγαριών που τους δένουν χρόνια αγάπης. Η «ανοσία» αυτή λοιπόν δεν είναι τίποτε άλλο από την πληρότητα που νιώθουν οι σύντροφοι μεταξύ τους κι έτσι δε νιώθουν την παρόρμηση να ψαχτούν αλλού, κάτι το οποίο ενδέχεται να απουσιάζει από την τωρινή τους σχέση.

Σ’ αυτό το σημείο να αναφέρουμε πως μιλάμε για μια υγιή πληρότητα και όχι για μια πληρότητα, η οποία βασίζεται σε παθολογικούς ρόλους, όπως είναι αυτοί του «θύτη και του θύματος» που αν και στην αρχή μοιάζουν να έχουν μια ισορροπία, η ολοένα και μεγαλύτερη ανάγκη τους για ένταση στη σχέση, θα καταλήξει στη διάλυση της φαινομενικής αυτής πληρότητας.

Πολλές φορές έχουμε ακούσει από διάφορους «γκουρού του έρωτα» να αναφέρουν πως είναι στα γονίδια του άντρα η ανάγκη να έχει πολλές συντρόφους, αν και τώρα τελευταία το ίδιο ακούγεται και για τις γυναίκες! Αν και έχουν βρεθεί ανάλογα αποτελέσματα σε μετρήσεις που έχουν γίνει στους υποδοχείς οξυτοκίνης και βασοπρεσίνης, που δείχνουν πως όντως υπάρχει ένα βιολογικό υπόβαθρο όσον αφορά την απιστία, αλλά πλέον αυτό έχει καταλήξει μια δικαιολογία που μπορεί να χρησιμοποιήσει κάποιος/α για την απιστία που έκανε, μη αναλαμβάνοντας την ευθύνη που του/της αναλογεί.

Μ’ αυτή τη λογική δε θα έπρεπε να υπάρχει πιστός άνδρας. Περαιτέρω δε θα έπρεπε να υπάρχει και άπιστη γυναίκα, εφόσον από τη φύση της είναι μονογαμική. Άρα τι είναι αυτό που ωθεί τους ανθρώπους στην απιστία; Κατά κύριο λόγο είναι η έλλειψη αυτογνωσίας, τα βιώματα και τα άλυτα θέματα που κουβαλούν χρόνια, είτε από προηγούμενες σχέσεις, είτε και από την παιδική τους ηλικία, που σταδιακά έχουν μετουσιωθεί και προβάλλονται σε τωρινές ερωτικές σχέσεις.

Τύποι απιστίας

Η ανάγκη του ανθρώπου να βρει κάτι έξω από τη σχέση που ήδη έχει, αποτελεί τη γενεσιουργό αιτία για την κατηγοριοποίηση της απιστίας. Βασική ερώτηση που θέτουμε στον εαυτό μας, για να καταλάβουμε αν αυτό που κάνουμε ή σκοπεύουμε να κάνουμε κατατάσσεται ως απιστία… «Θα το κρατήσω κρυφό;»

• Άρα έχουμε την απιστία συναισθηματικής φύσης, που είναι το επαναλαμβανόμενο ερωτικό φλερτ που πολλές φορές καταλήγει και σε sexting ή cybersex, χωρίς όμως ποτέ να υπάρξει κανονική σωματική επαφή.

• Υπάρχει η κατηγορία των ραντεβού με ημερομηνία λήξης, στην οποία ο/η σύντροφος βγαίνει κρυφά ερωτικά ραντεβού στα οποία η σωματική επαφή αγγίζει τα όρια των φιλιών και προχωράει μέχρι και σε ερωτικά χάδια.

• Η κατηγορία που θεωρεί πως μέχρι και το στοματικό σεξ είναι κάτι το οποίο δε θεωρείται απιστία εφόσον δεν περιλαμβάνεται κολπική ή πρωκτική διείσδυση.

• Η κατηγορία της ολοκληρωμένης σεξουαλικής επαφής, που για πολλούς θεωρείται ως στιγμή αδυναμίας και όχι ως απιστία, επειδή έγινε μόνο μια φορά.

• Η κατ’εξακολούθησιν απιστία με διαφορετικούς συντρόφους η οποία έγκειται μόνο στο σεξουαλικό/σωματικό πλαίσιο.

• Η απιστία που είναι σε πλαίσιο ερωτικής σχέσης, πέραν της ήδη υπάρχουσας και περιλαμβάνει και το συναίσθημα.

• Και τέλος μια υποκατηγορία η οποία έχει διαδοθεί τα τελευταία χρόνια, πως η ρομαντική/σεξουαλική επαφή με άτομα του ίδιου φύλλου όσο αφορά τους ετεροφυλόφιλους, και όσο αφορά του αντίθετου φύλλου για τους ομοφυλόφιλους δε θα έπρεπε να εκλαμβάνεται ως απιστία.

Όλες οι παραπάνω κατηγορίες αποτελούν κατηγορίες απιστίας, απλά διαφέρουν σε θέματα έντασης, συχνότητας και βάθους. Σίγουρα ένα φλερτ από σελίδα κοινωνικής δικτύωσης, δε μπορεί να είναι στην ίδια κατηγορία με ένα ερωτικό ραντεβού ή στην ίδια κατηγορία με μια παράλληλη σχέση. Το σε ποια κατηγορία έχει βρεθεί ο/η σύντροφος, έχει να κάνει πολύ με το ποια είναι η έλλειψη που ο/η ίδιος/α νιώθει πως βιώνει μέσα στη σχέση, αν το έχει επικοινωνήσει με το/τη σύντροφό του/της κι αν είναι όντως είναι υπαρκτή η έλλειψη και όχι αυτοδημιούργητη, έτσι ώστε να δώσει το «ΟΚ» στον εαυτό του/της.

Για παράδειγμα ένας άντρας που υποκύπτει σε ερωτικά φλερτ και δημιουργεί πλατωνικές σχέσεις, είναι πολύ πιθανό να έχει ανάγκη από περισσότερη συναισθηματική επαφή που ίσως να μην την βιώνει στο βαθμό που χρειάζεται. Με παρόμοιο σκεπτικό μια γυναίκα η οποία δε νιώθει σεξουαλική πληρότητα στο συζυγικό κρεβάτι, είναι πολύ πιθανό να ψάξει παράλληλα έναν ερωτικό παρτενέρ. Εσκεμμένα δόθηκαν διαφορετικοί ρόλοι στα 2 φύλλα, έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένα μικρό ράγισμα στη στερεοτυπική οπτική των κοινωνικών ρόλων.

Βασική απορία συντρόφου που έχει απιστήσει. Να το πω;

Η απάντηση είναι όχι και ας δούμε γιατί. Ο μόνος λόγος που ο/η άπιστος/η σύντροφος θέλει να αποκαλύψει την απιστία, είναι λόγω της αδυναμίας του να κουβαλήσει το βάρος των τύψεων. Μ’ αυτόν τον τρόπο καταστρέφει σίγουρα τη σχέση και παράλληλα διαλύει το συναισθηματικό κόσμο του/τη συντρόφου του/της. Προσοχή όμως, αυτό ισχύει για το θέμα της απιστίας της μιας φοράς. Αν ο σύντροφος το έχει μετανιώσει ειλικρινώς και είναι διατεθειμένος να επενδύσει πραγματικά πάνω στον εαυτό του/της και στη σχέση τους, τότε η συνετή απάντηση είναι, να μην αναφερθεί ποτέ.

Αν από την άλλη, έχουμε να κάνουμε με δυο και πάνω απιστίες ή με παράλληλο δεσμό, τότε θα πρέπει να θεωρηθεί πως αυτή η σχέση «νοσεί» και πως ο/η σύντροφος που απιστεί, θα ήταν συνετό από σεβασμό να λήξει τη σχέση χωρίς πάλι να αναφέρει το θέμα της απιστίας (εκτός κι αν ο/η απατημένος/η σύντροφος το γνώριζε αλλά εθελοτυφλούσε, όπου κι αυτό χρειάζεται άλλη επέκταση).

Η απιστία είναι μια διαδικασία που πολλοί υποκύπτουν άθελα τους, αλλά παραμένει απιστία και ο δράστης σύντροφος χρειάζεται να περάσει από προσωπική δουλειά για τα αίτια που οδήγησαν σ’ αυτή τη συμπεριφορά. Σε περιπτώσεις που η απάτη είναι πλέον γνωστή και στους δυο συντρόφους είναι συνετό να ακολουθείται και συμβουλευτική ζευγαριών. Τέλος, να αναφερθεί πως η ανακοίνωση της απιστίας στον/στην σύντροφο διατελεί μια μορφή συναισθηματικής κακοποίησης, καθώς δεν προσφέρει τίποτα στον/ην απατημένο/η σύντροφο παραμόνο πόνο, ενώ ο/η δράστης της απάτης έχει μεταβιβάσει πλέον το συναισθηματικό του βάρος.

Κωνσταντίνος Θειόπουλος

Συγγραφέας Κωνσταντίνος Θειόπουλος

Ο Θειόπουλος Ι. Κωνσταντίνος έχει τελειώσει Ψυχολογία, με μεταπτυχιακές σπουδές στη Συμβουλευτική ψυχολογία και περαιτέρω εξειδίκευση στην Ψυχοθεραπεία Gestalt. Με γνώμονα την αναγκαία ολιστική προσέγγιση του ανθρώπου και βασικούς άξονες την Ψυχοδιατροφολογία, τη Συναισθηματική Νοημοσύνη και τη φιλοσοφία του εδώ και τώρα της θεραπείας Gestalt, έχει δημιουργήσει τη δική του προσέγγιση “Synthesis”, η οποία είναι ένας αλγόριθμος τεχνικών για αλλαγή διατροφικής και εθιστικής συμπεριφοράς. Παράλληλα συγγράφει ένα βιβλίο πάνω στον κλάδο της Ψυχολογίας Υγείας, ενώ έχουν εκδοθεί και κάποια ποιήματα του. Διατηρεί το ιδιωτικό του γραφείου στη Θεσσαλονίκη, στην περιοχή Μπότσαρη.

Δείτε όλα τα άρθρα

Δείτε όλες τις εκδηλώσεις του μήνα

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε