Για την ακρίβεια δε μου το είπε ποτέ κανείς. Το διάβασα σε ένα καταπληκτικό βιβλίο που εξυψώνει τη θετικότητα, το «απολαμβάνειν» και την αληθινή ευτυχία. Τόσες συνταγές, τόσες έρευνες, τόσα πειράματα κι εμείς ακόμα κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. «Ζήσε στο 100%», «Τέρμα τα γκάζια», «Ζήσε με πάθος την κάθε στιγμή», «Εστίασε στο παρόν. Αγνόησε το παρελθόν. Μην αγωνιάς τόσο για το μέλλον». Μπλα μπλα μπλα… Δάσκαλοι που διδάσκατε, αν ρίξω μια ματιά στη ζωή σας με μεγεθυντικό φακό, ή φορέσω τα φανταστικά γυαλιά της αλήθειας σας, διακρίνω μόνο ιδέες. Διακρίνω επιθυμίες και προθέσεις και λόγια βαρύγδουπα, αλλά στην πράξη μόνο θλίψη, πασπαλισμένη με μπόλικη αναβλητικότητα και τρόμο για την πραγματική ζωή. Αυτή που σε διαπερνάει και φτάνει κόκαλο. Τη ζωή που τη ρουφάς ως το μεδούλι και πάντα θέλεις κι άλλο κι άλλο κι άλλο… Που είναι όλα αυτά;

Χρόνια ολόκληρα στοιβάξαμε στους ώμους μας βιβλία με θετικές θεωρίες και αράδες και αποφθέγματα αναστοχαστών είχαμε ανέκαθεν στην άκρη της γλώσσας για τους άλλους, για να φανούμε δυνατοί. Και να δώσουμε δύναμη. Και να ανεβάσουμε τους άλλους, να «βοηθήσουμε» να πιστέψουν λίγο παραπάνω στους εαυτούς τους και όλα αυτά, χωρίς αντάλλαγμα φυσικά. Από καρδιάς και ανθρώπινα. Όμως όλο αυτό, ήταν ενέργεια. Ενέργεια που σιγά σιγά εξατμίστηκε από πάνω μας σαν άυλος θεός και εμείς μείναμε με θεωρίες στο μυαλό και μια ζωή γεμάτη από αυτές και ένα γαμώτο στο κεφάλι. «Να ζεις ολόψυχα»… δε μας το είπε ποτέ κανείς. Μόνο ένα βιβλίο και αυτό τυχαία. Και στην προσπάθεια του «ολόψυχα» διαρκείς τρικλοποδιές από ανθρώπους που σε «αγαπούν» και «θέλουν το καλό σου» και απλά κάπου κάπου σε βρίσκουν «υπερβολικό» και υψώνουν τοίχους στο… «ολόψυχα».

Ίσως το τίμημα μιας ολόψυχης ζωής να είναι η μοναξιά, ίσως και όχι. Ίσως η ατμόσφαιρα να μοιάζει πολύ φορτισμένη αυτή τη στιγμή, αλλά τουλάχιστον είναι «ολόψυχη», δίχως μη, πρέπει και άλλες τέτοιες αηδίες. Ίσως τελικά να χρειάζεσαι αλλαγές αγαπημένε μου φίλε αν τα σκέφτεσαι όλα αυτά και πρέπει να αναθεωρήσεις, αλλά να μη μείνεις εκεί. Στη θεωρία. Και αν δε στο έχουν πει ποτέ, στο λέω εγώ από καρδιάς… Ζήσε ολόψυχα! Είναι πολύ μικρή αυτή η ζωή για δευτερότριτες σκέψεις και ανθρώπους που σου προκαλούν χάος, όσα κι αν έχεις να μάθεις από αυτούς. Focus σε σένα και στην πραγματικότητά σου όπως είναι. Και θα τα καταφέρεις όλα όσα θες και όσοι θες πραγματικά θα είναι κοντά σου. Όσοι δε (σε) αντέξουν, καλό δρόμο και όλα συνεχίζονται. Ωστόσο είναι σημαντικό για τη ζωή ΣΟΥ να συνεχίζονται όπως αγαπάς εσύ…

Photo: Author/Depositphotos

Συγγραφέας Μάρη Γαργαλιάνου

Ανήσυχο πνεύμα από κούνια, πάντοτε με χαρτί και μολύβι ανά χείρας, πιστή στον αιώνιο έρωτα της που ακούει στο όνομα «Γραφή». Απόφοιτη Δημοσιογραφίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και Ραδιοφωνική παραγωγός, παθιασμένη με τις νότες σε δίεση και τα έντονα βλέμματα. Αγαπημένη ασχολία να διαβάζει τα κρυμμένα πίσω από τις λέξεις και έπειτα να… τα κάνει ιστορίες.

Δείτε όλα τα άρθρα

Δείτε όλες τις εκδηλώσεις του μήνα

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε