«Θα ήθελα να μπορούσες να με καταλάβεις».

Όμως κανείς δεν μπορεί να σε καταλάβει απόλυτα ό,τι κι αν έχεις.

Και μην περιμένεις άδικα να γίνει αυτό.

Για να το κάνει προϋπόθεση είναι να έχει περάσει μια παρόμοια κατάσταση.

Και πάλι απλά θα πλησιάσει, δε θα κατανοήσει πλήρως.

Όμως αυτό το πλησίασμα είναι που θα σε βοηθήσει,

που θα σε κάνει στην αρχή να πεις δεν είμαι μόνος,

έπειτα θα σου δώσει δύναμη για να δεις πιο καθαρά πως υπάρχει λύση

και στο τέλος θα διαπιστώσεις πως μόνο όταν συνειδητοποιείς εσύ ο ίδιος την κατάστασή σου

πως τότε δε χρειάζεται κανείς να μπει στη θέση σου.

Μέσα μας υπάρχουν όλες οι λύσεις σε όλα τα προβλήματα.

Για να τις δούμε όμως χρειαζόμαστε πολλές φορές κάποιον κοντά μας

που θα μας βγάλει απ’ το αδιέξοδο, απ’ το σκοτάδι, απ’ αυτήν την κατάσταση που μας φρενάρει και μας ακινητοποιεί.

Χρειάζεται φως.

Κι όταν το χάσουμε δε σημαίνει πως δε θα το ξαναβρούμε.

Αρκεί να μη μένουμε μόνοι.

Πόπη Κλειδαρά

Συγγραφέας Πόπη Κλειδαρά

Η Πόπη Κλειδαρά γεννήθηκε το 1987 στη Μυτιλήνη. Είναι πτυχιούχος του τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης. Είναι στην Ομάδα Προφορικής Ιστορίας ΛΕΣΒΟΥ, αρθρογράφος στην Εναλλακτική Δράση, έχει εκδώσει μια ποιητική συλλογή (2010), συμμετέχει σε συλλογικά έργα (εκδόσεις ΔΙΑΝΥΣΜΑ, ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ, 121 Words) και σε λογοτεχνικά projects. Συνεργάζεται με λογοτεχνικές ιστοσελίδες-περιοδικά. Είναι έγγαμη και μητέρα μιας κόρης.

Δείτε όλα τα άρθρα

Δείτε όλες τις εκδηλώσεις του μήνα

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε