Λίγες μέρες πριν γίνει 61 ετών, η συγγραφέας Ανν Λαμότ αποφάσισε να καταγράψει όλα όσα πιστεύει ότι ξέρει με σιγουριά. Μας ταξιδεύει στις διάφορες πτυχές των ανθρώπων που ζουν σε έναν μπερδεμένο, όμορφο, συναισθηματικό κόσμο και μας προσφέρει την χαρακτηριστική σοφία και το χιούμορ της σχετικά με τις οικογένειες, το γράψιμο, τη σημασία του Θεού, του θανάτου και πολλά περισσότερα.
Διαβάστε ολόκληρη την ομιλία

Ο επτάχρονος εγγονός μου κοιμάται στο διπλανό δωμάτιο και πολλά πρωινά ξυπνάει και μου λέει, «Αυτή μπορεί να είναι η καλύτερη μέρα που έχει υπάρξει!» Άλλες φορές, ξυπνάει στη μέση της νύχτας και με ρωτάει με τρεμάμενη φωνή, «Γιαγιά, θα αρρωστήσεις κάποια μέρα και θα πεθάνεις;»

00:31
Αυτό δείχνει για εμένα, και για τους περισσότερους που γνωρίζω, ότι είμαστε ένα κράμα χαρούμενης προσμονής και τρόμου. Κάθισα λοιπόν λίγες ημέρες πριν τα 61α μου γενέθλια κι αποφάσισα να συντάξω μια λίστα με όλα όσα ξέρω με βεβαιότητα. Υπάρχει τόση λίγη αλήθεια στη λαϊκή κουλτούρα μας και είναι καλό να είμαστε σίγουροι για κάποια πράγματα.

00:57
Για παράδειγμα, δεν είμαι πλέον 47, αν κι αυτή είναι η ηλικία που αισθάνομαι πως είμαι και η ηλικία που θέλω να σκέφτομαι πως είμαι. Ο φίλος μου ο Πωλ στα εβδομήντα του συνήθιζε να λέει ότι αισθανόταν σαν ένας νεαρός με κάποιο τρομερό πρόβλημα.

01:13
(Γέλια)

01:17
Ο πραγματικός μας εαυτός βρίσκεται εκτός τόπου και χρόνου, κοιτάζοντας όμως τα ντοκουμέντα, μπορώ να δω πως στην πραγματικότητα γεννήθηκα το 1954. Ο εσωτερικός μου εαυτός δεν έχει τόπο και χρόνο. Δεν έχει ηλικία. Είμαι κάθε ηλικία που έχω υπάρξει και το ίδιο ισχύει και για εσάς, αν και οφείλω να πω ότι ίσως θα ήταν προτιμότερο να μην είχα ακολουθήσει τις συμβουλές για ωραίο δέρμα της δεκαετίας του 60, που μας ήθελε να καθόμαστε όσο το δυνατόν περισσότερο στον ήλιο, πασαλειμμένες με baby oil, να ψηνόμαστε μέσα σε αλουμινένιους ανακλαστήρες.

01:51
(Γέλια)

01:53
Ωστόσο, ήταν τόσο απελευθερωτικό όταν αντιμετώπισα την αλήθεια πως είχαν περάσει τα τελευταία βάσανα της μέσης ηλικίας, που αποφάσισα να καταγράψω καθετί αληθινό που έχω μάθει. Οι άνθρωποι νιώθουν τόσο καταδικασμένοι και καταβεβλημένοι στις μέρες μας και με ρωτούν συνέχεια τι είναι αληθινό. Ελπίζω, λοιπόν, ότι η λίστα με τα πράγματα που είμαι σχεδόν σίγουρη ότι τα ξέρω, να προσφέρει, ίσως, κάποιες βασικές οδηγίες χρήσης σε όποιον αισθάνεται πολύ καταβεβλημένος ή φορτωμένος με προβλήματα.

02:24
Νούμερο ένα: Η πρώτη και μεγαλύτερη αλήθεια είναι πως γενικά η αλήθεια είναι ένα παράδοξο. Η ζωή είναι ένα πολύτιμο και απίστευτα όμορφο δώρο, και συνάμα, η ενσάρκωσή μας αυτή, μπορεί να είναι αφόρητη. Αυτός είναι πολύ κακός συνδυασμός για όσους από εμάς γεννήθηκαν ιδιαίτερα ευαίσθητοι. Είναι τόσο δύσκολη και παράξενη που ώρες- ώρες αναρωτιόμαστε αν κάποιος μας κάνει πλάκα. Είναι ταυτόχρονα γεμάτη με απίστευτη γλυκύτητα και ομορφιά, με απελπιστική φτώχεια, κατακλυσμούς, μωρά, ακμή και Μότσαρτ, όλα αυτά ανακατεμένα μεταξύ τους. Δεν μου φαίνεται πως είναι ένα ιδανικό σύστημα.

03:04
(Γέλια)

03:07
Νούμερο δύο: Σχεδόν τα πάντα θα επαναλειτουργήσουν, εάν τα αποσυνδέσετε για μερικά λεπτά.

03:13
(Γέλια)

03:15
(Χειροκρότημα)

03:19
Το ίδιο ισχύει και για εσάς.

03:22
Τρία: Σχεδόν τίποτα έξω από εσάς δεν μπορεί να σας βοηθήσει σε βάθος χρόνου, εκτός κι αν περιμένετε μια δωρεά οργάνου. Δεν μπορείτε να αγοράσετε, να πετύχετε ή να βγείτε σε ραντεβού, με τη γαλήνη και την ηρεμία. Αυτή είναι η χειρότερη αλήθεια και δεν μου αρέσει καθόλου. Αλλά εξαρτάται από το ίδιο το άτομο και δεν μπορούμε να εξασφαλίσουμε ηρεμία ή σταθερή βελτίωση για εκείνους που αγαπούμε πιο πολύ. Πρέπει να βρουν τον δικό τους δρόμο, τις δικές τους απαντήσεις. Δεν μπορείς να τρέχεις πίσω από τα ενήλικα παιδιά σου με αντηλιακές κρέμες και Λιποζάν, στο ταξίδι της ζωής τους. Πρέπει να τα αφήσεις ελεύθερα. Είναι έλλειψη σεβασμού να μην το κάνεις αυτό. Και για το πρόβλημα κάποιου άλλου, κατά πάσα πιθανότητα δεν έχεις εσύ την απάντηση.

04:11
(Γέλια)

04:12
Η βοήθειά μας συνήθως δεν είναι πολύ βοηθητική. Η βοήθειά μας συχνά είναι τοξική. Και «βοήθεια» συχνά σημαίνει «έλεγχος». Σταματήστε να βοηθάτε τόσο πολύ! Μην «ξερνάτε» βοήθεια και καλοσύνη πάνω στους άλλους.

04:28
(Γέλια)

04:31
(Χειροκρότημα)

04:33
Αυτό μας φέρνει στο νούμερο τέσσερα: Όλοι είμαστε χαμένοι, ραγισμένοι, φορτικοί και φοβισμένοι, ακόμη κι εκείνοι που μοιάζουν συγκροτημένοι. Σου μοιάζουν περισσότερο απ’ όσο νομίζεις. Οπότε μην συγκρίνεις το μέσα σου με το έξω των άλλων. Θα σε κάνει μονάχα να νιώσεις χειρότερα απ’ ό,τι ήδη νιώθεις.

04:52
(Γέλια)

04:56
Επίσης, δεν μπορείς να σώσεις ή να διορθώσεις κανέναν τους, ούτε να τον επαναφέρεις στα λογικά του. Αυτό που με γλύτωσε απ’ τον αλκοολισμό 30 χρόνια πριν, ήταν η καταστροφή που επέφερε η συμπεριφορά και ο τρόπος σκέψης μου. Έτσι, ζήτησα τη βοήθεια κάποιων νηφάλιων φίλων και στράφηκα προς μια ανώτερη δύναμη. Στα αγγλικά, το αρτικόλεξο του «Θεός» σημαίνει «δώρο της απόγνωσης». Θ-Ε-Ο-Σ Ή όπως είχε πει ένας νηφάλιος φίλος, στο τέλος, μείωνα ραγδαία τα στάνταρ μου για να δικαιολογήσω την πτώση μου, αλλά η πτώση ήταν ακόμα πιο ραγδαία. (Γέλια)

05:30
Οπότε, «Θεός» μπορεί να σημαίνει για εμένα σ’ αυτή την περίπτωση, «Ξεμένω από καλές ιδέες».

05:37
Ενώ να διορθώνουμε και να προσπαθούμε να σώζουμε είναι άσκοπο, να νοιαζόμαστε και να προσέχουμε τον εαυτό μας είναι πολύ βασικό, και είναι κάτι που βγαίνει από μέσα μας προς τα έξω, σαν ένα δροσερό αεράκι. Είναι ένα τεράστιο δώρο στον κόσμο. Όταν οι άνθρωποι αντιδρούν σ’ αυτό λέγοντας, «Σαν μεγάλη ιδέα δεν έχει για τον εαυτό της;» απλά χαμογελάστε αμυδρά σαν τη Μόνα Λίζα και ετοιμάστε ένα ωραίο φλιτζάνι τσάι για να πιείτε μαζί τους. Όταν είστε γεμάτοι στοργή για τον ανόητο, εγωκεντρικό, παράξενο και ενοχλητικό εαυτό σας, έχετε φτάσει στο σωστό σημείο. Απ’ εκεί ξεκινάει η παγκόσμια ειρήνη.

06:17
Νούμερο πέντε: Σοκολάτες με 75% περιεκτικότητα σε κακάo δεν είναι φαγώσιμες.

06:23
(Γέλια)

06:27
Καλύτερα βάλτε τις ως δόλωμα σε παγίδες για φίδια, ή για να ισορροπήσετε καρέκλες που κουνιούνται. Δεν έχουν σχεδιαστεί για να είναι βρώσιμες.

06:41
Νούμερο έξι:

06:43
(Γέλια)

06:46
Γράψιμο. Όλοι οι συγγραφείς που ξέρετε, γράφουν άθλια πρoσχέδια, ωστόσο συνεχίζουν να προσπαθούν. Αυτό είναι το μυστικό της ζωής. Αυτή είναι, ίσως, η κύρια διαφορά ανάμεσα σε εσάς κι εκείνους. Εκείνοι απλά το κάνουν. Το κάνουν γιατί το έχουν προσυμφωνήσει με τον εαυτό τους. Το κάνουν γιατί το θεωρούν καθήκον τους. Λένε ιστορίες που πηγάζουν από μέσα τους, μια ιστορία τη φορά, λίγο λίγο. Όταν ο αδερφός μου ήταν στην τετάρτη τάξη, είχε μια μέρα προθεσμία για να παραδώσει μια εργασία πάνω στα πουλιά, και δεν είχε καν ξεκινήσει. Έτσι, ο πατέρας μου κάθισε μαζί του με ένα βιβλίο ορνιθολογίας, με μολύβι, χαρτί και συνδετήρες -για όσους απ’ εσάς είστε λιγότερο νέοι και ξέρετε τι είναι οι συνδετήρες- και του είπε, «Ξεκίνα με ένα πουλί τη φορά φιλαράκο. Απλά διάβασε για τους πελεκάνους και μετά γράψε με δικά σου λόγια τι έμαθες για αυτούς. Μετά, μάθε για τις παπαδίτσες και γράψε μας γι’ αυτές με δικά σου λόγια. Κι ύστερα για τις χήνες».

07:52
Έτσι, τα δύο πιο σημαντικά πράγματα στο γράψιμο είναι: Ένα πουλί τη φορά και πραγματικά άθλια προσχέδια. Εάν δεν ξέρεις από πού να αρχίσεις, θυμήσου ότι οτιδήποτε σου έχει συμβεί στη ζωή σου, σου ανήκει, και μπορείς να μιλήσεις γι’ αυτό. Εάν οι άνθρωποι ήθελαν να γράφεις καλύτερα για αυτούς, ας συμπεριφέρονταν καλύτερα.

08:12
(Γέλια)

08:14
(Χειροκρότημα)

08:19
Θα αισθανθείς απαίσια άμα ξυπνήσεις μια μέρα και δεν έχεις γράψει για όλα όσα ξεχειλίζουν από την καρδιά σου: τις ιστορίες, τις αναμνήσεις, τα οράματα και τα τραγούδια σου, την αλήθεια σου, τη δική σου άποψη για τα πράγματα με δικά σου λόγια. Αυτά είναι όλα όσα μπορείς να μας προσφέρεις και αυτός είναι ο λόγος που γεννήθηκες.

08:42
Επτά: Οι δημοσιεύσεις και οι προσωρινές επιτυχίες είναι πράγματα από τα οποία πρέπει να συνέλθεις. Σκοτώνουν, στην κυριολεξία, ανθρώπους. Θα σε πονέσουν, θα σε ζημιώσουν και θα σε αλλάξουν με τρόπους που δεν μπορείς να φανταστείς. Οι πιο υποβαθμισμένοι και μοχθηροί άνθρωποι που γνωρίζω, είναι άντρες συγγραφείς που είχαν τρομερές εκδοτικές επιτυχίες. Κι επιστρέφοντας στο νούμερο ένα, ότι όλη η αλήθεια είναι ένα παράδοξο, είναι επίσης ένα θαύμα να εκδίδεται η δουλειά σου, να διαβάζονται και να ακούγονται οι ιστορίες σου. Απλά προσπάθησε να αποβάλλεις τη φαντασίωση ότι η δημοσίευση του έργου σου θα σε γιατρέψει και θα γεμίσει τις σαν ελβετικού τυριού τρύπες μέσα σου. Δεν μπορεί να το κάνει αυτό. Δεν θα το κάνει αυτό. Το γράψιμο όμως μπορεί. Το ίδιο και το να τραγουδάς σε μια χορωδία ή να παίζεις σε μια μπάντα, το να κάνεις γκράφιτι στους τοίχους της γειτονιάς ή να παρατηρείς πουλιά, το να προσέχεις γερασμένα αδέσποτα που κανείς άλλος δεν θα τα πρόσεχε.

09:40
Νούμερο οχτώ: Οικογένεια. Οι οικογένειες είναι δύσκολες, δύσκολες, δύσκολες, άσχετα με το πόσο πολύτιμες και καταπληκτικές μπορεί να είναι. Δείτε ξανά το νούμερο ένα.

09:53
(Γέλια)

09:54
Σε οικογενειακές συγκεντρώσεις σαν νιώσεις ότι θες να σκοτώσεις ή να αυτοκτονήσεις –

09:58
(Γέλια)

10:00
θυμήσου σε κάθε περίπτωση, ότι είναι θαύμα που ο καθένας από εμάς έχει συλληφθεί και γεννηθεί. Η Γη είναι ένα σχολείο συγχώρεσης. Ξεκινάς συγχωρώντας τον εαυτό σου, και μπορείς να ξεκινήσεις όταν τρώτε όλοι μαζί. Έτσι, μπορείς να κάνεις αυτή τη δουλειά φορώντας άνετα παντελόνια.

10:20
(Γέλια)

10:22
Όταν ο Ουίλιαμ Μπλέικ είπε ότι βρισκόμαστε εδώ για να μάθουμε ν’ αντέχουμε τις ακτίνες της αγάπης, ήξερε ότι η οικογένειά μας είναι ένα σημαντικό μέρος αυτής της διαδικασίας. Ακόμα κι όταν θες να τρέξεις ουρλιάζοντας για τη ζωούλα σου. Μα σου υπόσχομαι ότι έχεις αυτήν την ικανότητα. Μπορείς να το κάνεις, Σταχτοπούτα, μπορείς να το κάνεις, και θα εκπλαγείς.

10:45
Εννέα: Φαγητό. Προσπάθησε λίγο καλύτερα. Νομίζω ξέρεις τι εννοώ.

10:53
(Γέλια)

11:03
Νούμερο δέκα:

11:04
(Γέλια)

11:06
Θεία χάρη. Η θεία χάρη είναι πνευματικό WD-40 ή μπρατσάκια κολύμβησης. Το μυστήριο είναι ότι ο Θεός αγαπάει τον Χένρι Κίσινγκερ, τον Βλαντιμίρ Πούτιν κι εμένα, το ίδιο όσο αγαπάει και το νεογέννητο εγγόνι σου. Άντε να βγάλεις άκρη.

11:26
(Γέλια)

11:28
Η θεία χάρη είναι αυτό που μας αλλάζει, που μας γιατρεύει, και που γιατρεύει τον κόσμο μας. Για να επικαλεστείς τη θεία χάρη αρκεί να φωνάξεις «Βοήθεια!». Η θεία χάρη σε βρίσκει ακριβώς εκεί που είσαι, μα δεν σε αφήνει εκεί που σε βρήκε. Και, δυστυχώς, η θεία χάρη δεν μοιάζει με τον Κάσπερ το φαντασματάκι. Όμως κάποιο τηλέφωνο θα χτυπήσει ή ένα μέιλ θα έρθει και τότε, ενάντια σε κάθε πιθανότητα, θα ξανακοιτάξεις με χιούμορ τον εαυτό σου. Το γέλιο είναι συμπυκνωμένη αγιοσύνη. Μας επιτρέπει να αναπνεύσουμε ξανά και ξανά και μας επιστρέφει στους εαυτούς μας, κι αυτό μας κάνει να πιστεύουμε στη ζωή και στους συνανθρώπους μας. Και να θυμάσαι: η θεία χάρη έρχεται πάντα τελευταία.

12:13
Έντεκα: Θεός σημαίνει απλώς καλοσύνη. Δεν είναι δα και τόσο τρομακτικό. Σημαίνει θεία, στοργική, ζωοποιός νοημοσύνη, ή όπως μάθαμε από τη μεγάλη «Deteriorata», σημαίνει «κοσμικό μάφιν». Ένα άλλο καλό όνομα για το Θεό είναι: «Όχι εγώ». Ο Έμερσον είχε πει ότι ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος στη Γη είναι αυτός που μαθαίνει από τη φύση να λατρεύει το Θεό. Να βγαίνεις, λοιπόν, συχνά έξω και να κοιτάς ψηλά. Ο πάστοράς μου έλεγε ότι μπορείς να παγιδεύσεις μέλισσες σε γυάλινα δοχεία χωρίς καπάκι διότι δεν κοιτάζουν ψηλά, κι έτσι απλά περιφέρονται και πέφτουν πάνω στα γυάλινα τοιχώματα. Βγες έξω! Κοίτα ψηλά! Αυτό είναι το μυστικό της Ζωής.

12:59
Και τέλος: Θάνατος. Νούμερο δώδεκα: Ωχ αμάν. Είναι τόσο δυσβάσταχτο όταν οι λιγοστοί άνθρωποι, χωρίς τους οποίους δεν μπορείς να ζήσεις, πεθαίνουν. Δεν θα ξεπεράσεις ποτέ αυτή την απώλεια, ό,τι κι αν σου λένε οι γύρω σου, και δεν πρέπει να την ξεπεράσεις. Εμείς οι Χριστιανοί αρεσκόμαστε να θεωρούμε πως ο θάνατος είναι μια μεγάλη αλλαγή διεύθυνσης, μα όπως και να ‘χει, ο άνθρωπος που έφυγε μπορεί να ξαναζήσει μέσα στην καρδιά σου, εάν την κρατήσεις ανοιχτή. Όπως είπε και ο Λέοναρντ Κοέν, «Υπάρχουν ρωγμές στα πάντα, κι από εκεί μπαίνει το φως». Κι από εκεί νιώθουμε τους ανθρώπους μας που έφυγαν ζωντανούς ξανά.

13:39
Επίσης, αυτοί οι άνθρωποι θα σε κάνουν να ξεκαρδιστείς στα γέλια, τις πιο ακατάλληλες στιγμές, κι αυτά είναι υπέροχα νέα. Μα η απουσία τους θα είναι συνάμα ένας συνεχής εφιάλτης νοσταλγίας για σένα. Πένθος και φίλοι, χρόνος και δάκρυα θα σε γιατρέψουν σε κάποιον βαθμό. Τα δάκρυα θα λούσουν, θα βαπτίσουν, θα δροσίσουν και θα ενυδατώσουν εσένα και το μονοπάτι που βαδίζεις.

14:04
Ξέρεις ποιο ήταν το πρώτο πράγμα που είπε ο Θεός στον Μωυσή; Του είπε, «Βγάλε τα παπούτσια σου». Διότι αυτό το έδαφος είναι ιερό, παρόλες τις αποδείξεις περί του εναντίου. Δύσκολο να το πιστέψουμε, μα είναι το πιο αληθινό πράγμα που ξέρω. Όταν γίνεσαι λιγάκι μεγαλύτερος, όπως εγώ, καταλαβαίνεις ότι ο θάνατος είναι το ίδιο ιερός με τη γέννηση. Και μην ανησυχείς, προχώρα με τη ζωή σου! Σχεδόν κάθε θάνατος είναι εύκολος και ευγενικός, με τους καλύτερους ανθρώπους σου γύρω σου για όσο τους χρειάζεσαι. Δεν θα είσαι μόνος. Θα σε βοηθήσουν να κάνεις το πέρασμα προς ό,τι κι αν είναι αυτό που μας περιμένει. Όπως είπε ο Ραμ Ντας, «Όταν όλα έχουν ειπωθεί και γίνει, στην ουσία απλά οδηγούμε ο ένας τον άλλον σπίτι».

14:55
Νόμιζω αυτά είναι όλα, αν όμως θυμηθώ κάτι άλλο, θα σας ενημερώσω.

15:00
Σας ευχαριστώ.

15:01
(Χειροκρότημα)

15:03
Σας ευχαριστώ.

15:04
(Χειροκρότημα)

15:06
Ήταν μεγάλη η έκπληξη για μένα που με κάλεσαν εδώ, γιατί δεν είναι ο κλάδος μου η τεχνολογία, η ψυχαγωγία και το ντιζάιν. Εννοώ ότι το πεδίο μου είναι κατά κάποιον τρόπο η πίστη και το γράψιμο και το πώς να προσπαθούμε να προχωράμε μπροστά μαζί. Κι έτσι με εξέπληξε, μα μου είπαν να μιλήσω και δέχτηκα με χαρά.

15:25
(Βίντεο) Εάν δεν ξέρεις από πού να ξεκινήσεις, θυμήσου πως ό,τι σου έχει συμβεί είναι δικό σου και πρέπει να το μοιραστείς.

15:32
ΑΛ: Οι άνθρωποι στις μέρες μας είναι πολύ φοβισμένοι κι αισθάνονται καταδικασμένοι και ήθελα να βοηθήσω τους ανθρώπους να αποκτήσουν αίσθηση του χιούμορ και να καταλάβουν ότι δεν είναι όλα τόσο θλιβερά. Εάν αποφασίσεις να δράσεις, τότε η δράση σου ας είναι υγιής, στοργική ή φιλική, κι έτσι θα έχεις στοργικά και φιλικά αισθήματα.

Δείτε όλες τις εκδηλώσεις του μήνα

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε