Θα ήθελα να χωρίσω την πίστη σε τρία μέρη. Πίστη στον εαυτό, πίστη στη ζωή, πίστη στο Θεό.

Η πίστη στον εαυτό μας ή αλλιώς αυτοπεποίθηση είναι πολύ σημαντική και θεωρώ ότι συνήθως κατακτάται στην πορεία της ζωής μας. Σχετίζεται πολύ με το πως έχουμε μεγαλώσει, αν έχουμε δεχθεί ασφάλεια, αγάπη, αναγνώριση, επιβράβευση, αν ενισχυόταν η αυτοεκτίμηση μας κάθε φορά που πετυχαίναμε κάποιο μικρό ή μεγαλύτερο επίτευγμα ως παιδιά.

Στις περιπτώσεις που συνέβαινε αυτό, η πίστη στον εαυτό έρχεται πιο εύκολα, η αυτοπεποίθηση δηλαδή κατακτιέται ευκολότερα. Σε περιπτώσεις που ως παιδιά έχουμε βιώσει συγκρούσεις ή απώλειες ή μη ενίσχυση της αυτοεκτίμησής μας, η πίστη στον εαυτό έρχεται πιο δύσκολα.

Τι είναι όμως η πίστη στον εαυτό;

Είναι η πίστη στις ικανότητες και δυνατότητές μας, η πεποίθηση ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε κάτω από πολλές συνθήκες. Γιατί θεωρώ ότι οι περισσότεροι άνθρωποι, αν και πιστεύουν ως ένα βαθμό στον εαυτό τους, ωστόσο δυσκολεύονται κάτω από ορισμένες συνθήκες.

Ένας άνθρωπος για παράδειγμα που είναι πολύ καλός οικογενειάρχης και γονιός μπορεί να δυσκολεύεται όταν είναι να δώσει μια συνέντευξη για εύρεση εργασίας ή κάποιος άλλος άνθρωπος να δυσκολεύεται όταν βρίσκεται σε μια συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα. Ή πολύ συχνό θεωρώ το φαινόμενο της δυσκολίας που έχουμε οι περισσότεροι στο να εκτεθούμε μπροστά σε κοινό.

Η πίστη στον εαυτό είναι πολύ σημαντική και όσο μεγαλύτερη είναι τόσο το άτομο νοιώθει ότι δεν έχει να αποδείξει κάτι στους άλλους αλλά και στον εαυτό του. Μέσα από την πίστη στον εαυτό καταφέρνουμε να επιτύχουμε επιθυμητούς στόχους και να αξιοποιήσουμε στο έπακρο τις δυνατότητές μας. Και έτσι, η πίστη στον εαυτό μας οδηγεί σταδιακά στην αυτοπραγμάτωση δηλαδή στην ολοκλήρωση μας ως ψυχοσωματικά και πνευματικά όντα και στην ολοκλήρωση του σκοπού για τον οποίο έχουμε έρθει στη γη.

Και τότε θεωρώ ότι είμαστε πολύ κοντά στην πληρότητα και στην ψυχική ισορροπία, καθώς έχουμε ανακαλύψει τον βαθύτερο λόγο της ύπαρξής μας και έχουμε αξιοποιήσει στο μέγιστο βαθμό τις δυνατότητές μας.

Η πίστη στη ζωή είναι η πεποίθηση ότι η ζωή θα μας πάει εκεί που είναι να μας πάει. Δηλαδή είναι η πίστη ότι έχουμε κάποιον προορισμό και ενώ έχουμε την δυνατότητα της ελεύθερης επιλογής, πολλά πράγματα γίνονται για κάποιο λόγο. Και είναι ακόμα η πίστη στην ομορφιά της ζωής. Που μπορεί να μας προσφέρει τα πάντα. Τον έρωτα, την αγάπη, την ευτυχία. Τη φιλία, μικρές ή μεγαλύτερες καθημερινές απολαύσεις. Αλλά και την ψυχική ισορροπία μέσω της καθημερινής μας εξέλιξης.

Τέλος θα ήθελα να αναφερθώ στην πίστη στον Θεό.

Η πίστη στο Θεό μπορεί να φέρει μεγάλη παρηγοριά καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής μας, καθώς είναι η πίστη σε κάτι πολύ ανώτερο το οποίο μπορεί να μας στηρίξει σε κάθε είδους δυσκολία.

Και πόσες δυσκολίες και προβλήματα δεν καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε στη ζωή μας; Τόσα που δεν ξέρω αν τα καταφέρναμε χωρίς την πίστη στον Θεό χωρίς να επικαλούμαστε την Παναγία.

Η πίστη είναι μια εσωτερική ανάγκη του ανθρώπου και φέρνει μεγάλη παρηγοριά, καθώς μας κάνει να νιώθουμε ότι δεν εξαρτώνται όλα από εμάς. Και πόσες φορές δεν αφηνόμαστε στα χέρια Του; Και πόσες φορές δεν τον θερμοπαρακαλάμε να μας δώσει αυτό που μας λείπει είτε είναι η υγεία είτε κάτι άλλο σημαντικό για εμάς;

Οπότε θα έλεγα ότι αν κάποιος αμφιβάλλει για την ύπαρξη του Θεού,μ ας κοιτάξει μέσα του γιατί εκεί θα τον βρει . Την επόμενη φορά που θα πει αχ Θεέ μου, θα ξέρει ότι υπάρχει…

Photo: Author/Depositphotos

Εμμανουέλα Ζώη

Συγγραφέας Εμμανουέλα Ζώη

Είμαι πτυχιούχος Κοινωνική Λειτουργός και εργάζομαι επί σειρά ετών με νεαρά παραβατικά άτομα. Η πολυετής προσφορά μου σε ανθρώπους που χρήζουν υποστήριξης και βοήθειας με μια παράλληλη προσωπική αναζήτηση της βαθύτερης κατανόησης του εαυτού και της εύρεσης της ευτυχίας με έκαναν να θέλω να μοιραστώ μαζί σας κάποιες σκέψεις μου μέσα από τη συγγραφή κειμένων.

Δείτε όλα τα άρθρα

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Δείτε όλες τις εκδηλώσεις του μήνα

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε