Η ακράτεια ούρων είναι ένα συνηθισμένο πρόβλημα υγείας το οποίο εμφανίζεται συνήθως σε γυναίκες που έχουν υποστεί τοκετό με καισαρική. Οφείλεται στη μείωση αντοχής της ουρήθρας και στη χαλάρωσή της, με αποτέλεσμα η ίδια να αδυνατεί να κρατήσει τα ούρα.

Ορισμένοι άνθρωποι εμφανίζουν μερική, ενώ άλλοι ολική απώλεια των ούρων. Ενώ οφείλεται, συνήθως σε απλές αιτίες, αυτό δεν αποκλείει πως μπορεί να είναι η ένδειξη κάποιας σοβαρότερης πάθησης (η επίσκεψη στο γιατρό και οι εξετάσεις θα φανερώσουν τι ακριβώς συμβαίνει).

Ακόμα και σήμερα όμως, παραμένει ένα θέμα ταμπού στη σημερινή κοινωνία, με ανθρώπους που διστάζουν ακόμα και να ζητήσουν ιατρική βοήθεια. Αυτό έχει ως συνέπεια την απόσυρση των ίδιων από τη διασκέδαση, την εργασία, τον αθλητισμό, τις κοινωνικές εξόδους και από οποιαδήποτε άλλη έκφανση της ζωής ενός ανθρώπου.

Στον παρόν άρθρο μου, θα προσπαθήσω να αναφερθώ στην αρνητική επίδραση της ακράτειας ούρων στην ψυχολογία ενός ατόμου και στην επίδραση που αυτή επιφέρει στην κοινωνική του ζωή. Είναι γεγονός πως οι άνθρωποι που υποφέρουν από αυτή βάλλονται από έντονο το αίσθημα της ντροπής και αποφεύγουν την κοινωνική συναναστροφή φοβούμενοι μήπως τη στιγμή που αισθανθούν την ανάγκη για ούρηση δε θα καταφέρουν να τα συγκρατήσουν και εκτεθούν.

Πολλοί άνθρωποι όταν βρεθούν σε κατάσταση έντονου άγχους, πίεσης ή στρες έχουν αισθανθεί έστω μερικές σταγόνες να τους ‘’φεύγουν’’. Αυτό μπορεί να είναι κάτι απλό και παροδικό το οποίο μπορεί και να φύγει εντελώς.

Αυτό όμως που θα ήθελα να τονίσω είναι πως κανένα μα κανένα απολύτως πρόβλημα υγείας δεν επιτρέπεται στις ημέρες μας να θεωρείται ταμπού, να αποσιωπείται και να διαιωνίζει με αυτό τον τρόπο το στίγμα που το περιβάλλει. Ο κάθε άνθρωπος οφείλει να αναζητά την ιατρική συμβουλή αμέσως μόλις αντιληφθεί πως κάτι τον δυσχεραίνει ή τον δυσαρεστεί.

Και, φυσικά, πρέπει να σταματήσει να αισθάνεται ενοχή για κάτι που δεν πράττει εσκεμμένα. Δυστυχώς, εκείνη τη στιγμή δεν μπορεί να πράξει αλλιώς. Η ακράτεια ούρων επηρεάζει την ποιότητα της ζωής πολλών ανθρώπων, κυρίως, την ψυχολογία του. Οφείλουμε να καταπολεμήσουμε το στίγμα που τη συνοδεύει.

Μαρία Σκαμπαρδώνη

Συγγραφέας Μαρία Σκαμπαρδώνη

Ονομάζομαι Μαρία Σκαμπαρδώνη, είμαι 24 ετών και είμαι δημοσιογράφος. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου γράφω γιατί αυτός είναι ο δικός μου τρόπος να μοιράζομαι τις σκέψεις μου και να έρχομαι πιο κοντά με τους ανθρώπους. Όνειρο και σκοπός της ζωής μου είναι μετά από χρόνια να θεωρούμαι μία από τις καλύτερες πένες της χώρας μου –και γιατί όχι; - και του κόσμου. Η φράση της ζωής μου είναι αυτή που έλεγε η σπουδαία Audrey Hepburn: Nothing is impossible. Even the word, itself, says I’m possible!’’

Δείτε όλα τα άρθρα

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Δείτε όλες τις εκδηλώσεις του μήνα

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε