Τροφή για Σκέψη

Από το σύνολο στο Άτομο

Του Κουτσούκου Κωνσταντίνου από Βερολίνο - Γερμανία Tο μεγάλο βήμα από το σύνολο στο άτομο, από τον όχλο, το κοπάδι, στην ατομικότητα είναι το μεγαλύτερο βήμα που μπορεί να κάνει ο καθένας μας. Είναι το βήμα πο...

Μύθος και Ψυχή: Η εξέλιξη της συνειδητότητας

Μια ενδιαφέρουσα ανάλυση  από το C.G. JUNG FOUNDATION Αυτή η εισαγωγή στην ψυχολογία του Carl Jung γράφτηκε από τον Donald Kalsched και τον Alan Jones και συνόδευε μια φωτογραφική έκθεση στο Μουσείο Hofstra στη...

Όλα είναι εκεί, εσύ πού θες να είσαι…

Γράφει η συγγραφέας Ρίνα Σερέτη Κάποιες καταστάσεις δεν τελειώνουν απλά αλλάζουν επίπεδο, διάσταση. Αλλάζεις μοιραία κι εσύ μέσα από αυτές και τίποτα δεν θυμίζει το χθες. Τα «πρέπει» γίνονται «χρειάζεται» και...

Η σκόνη και η χρυσόσκονη

Γράφει η Ζωή Χατζηθωμά Συχνά τα υποκοριστικά κρύβουν μιζέρια: το σπιτάκι μου, το παιδάκι μου, το χαλάκι της εξώπορτας, η ζωούλα μας, ο εαυτούλης μας. Ο άνθρωπος θα πρέπει να ζει δυνατά, με πάθος και χωρίς φόβο....

Η κόκκινη παπαρούνα

Μου αρέσει να περπατάω στη φύση, εκεί που τελειώνουν οι πολυκατοικίες και αρχίζουν να φαίνονται σκονισμένα πράσινα δέντρα και τσακισμένα κλαδιά και εκεί στις ρίζες τους υπάρχουν όλα αυτά τα αγριολούλουδα της Άν...

Το νόημα της ζωής

Γράφει ο Λάμπρος Καπαραλιώτης - Φιλόλογος, «Γιατί ζούμε;». Δυο λέξεις οι οποίες όταν συνδυάζονται προκαλούν ένα ερώτημα που έχει απασχολήσει την ανθρωπότητα από καταβολής κόσμου. Ένα ερώτημα το οποίο επιδέχεται...

Γράμμα στον Νέφο

Γράφει ο Fidelio για τη σελίδα wmofonia.wordpress.com Άσε με να τρέξω λίγο ακόμα, τώρα που μπορώ. Να πρασινίσω τα ρούχα μου στο γρασίδι, να ματώσω τα γόνατα στα χαλίκια, να λασπώσω τις πατούσες μου στο χωματόδρ...

Η ευφυΐα είναι ασθένεια

Paz Martin, Πως Έγινα Βλάκας - Εκδόσεις ΑΣΤΑΡΤΗ Από μικρό κι από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια. Στο δημοτικό, η πιο απαίσια βρισιά είναι το να σε αποκαλέσουν διανοούμενο. Αργότερα, το να είσαι διανοούμενος γίνετα...

Μου σερβίρετε ένα βασιλόπουλο παρακαλώ, κι αν δεν έχετε, ένα λύκο

Της Αγγελικής Μπολουδάκη «Κι όταν βρεθήκαμε για πρώτη φορά – θυμάσαι; - μου άπλωσες τα χέρια σου τόσο τρυφερά σα να με γνώριζες από χρόνια. Μα και βέβαια με γνώριζες. Γιατί πριν μπεις ακόμα στη ζωή μου είχες πο...