Με κλειδωμένο το μυαλό και το βλέμμα

Με κλειδωμένο το μυαλό και το βλέμμα

Μὲ κλειδωμένο τὸ μυαλὸ καὶ τὸ βλέμμα προχωρᾶ στὸν ψυχρὸ ἀτέλειωτο διάδρομο – πότε μόνη, πότε ὑποβοηθούμενη. Δεξιὰ κι ἀριστερὰ ἀμέτρητες ρωγμὲς ἀπὸ αἰχμάλωτα δάκρυα, πρησμένοι σοβάδες, ἀνάγλυφοι ἀπὸ οὐρλια...
Κ. Καβάφης: Απ΄τες εννιά

Κ. Καβάφης: Απ΄τες εννιά

Δώδεκα και μισή. Γρήγορα πέρασεν η ώρα απ΄τες εννιά που άναψα την λάμπα, και κάθισα εδώ. Κάθουμουν χωρίς να διαβάζω, και χωρίς να μιλώ. Με ποιόνα να μιλήσω κατάμονος μέσα στο σπίτι αυτό. Το είδωλον του νέο...
Δαίμων Ίκαρος - Ποίηση

Δαίμων Ίκαρος – Ποίηση

Δαίμων Ίκαρος Ψυχή μου τη θύρα σου άγγιξα, δεν απεκρίθης. Στ’ αυτί σου γλυκοψιθύρησα, εξαφανίσθης. Και ώστοσο, πριν αλέκτωρ λαλήσει, τρεις φορές έσπευσες να μ’ ασπασθείς, να με φροντίσεις. Βρέφος που βρήκ...
Και μια στου φεγγαριού τη λάμψη

Και μια στου φεγγαριού τη λάμψη

Και μια στου φεγγαριού τη λάμψη Όταν μου μιλάς με προσδιορίζεις ξέρω ποια είμαι την αρχή και το τέλος μου και σιωπώ για ν’ ακούω τις λέξεις σου με τον ήλιο, με τον άνεμο, με τη βροχή. Φύλαξε με στα χέρια ...
Αποσύνθεση - Της Πόπης Κλειδαρά

Αποσύνθεση – Της Πόπης Κλειδαρά

Της Πόπης Κλειδαρά Αποσύνθεση Μου είπες χιλιάδες λέξεις κι εγώ περίμενα ν’ ακούσω μια που δεν είπες. Διέταξες να με «φυλακίσουν» και μόλις είχα παραδοθεί. Κρατάς γράμματα πολλά σ’ ένα κιβώτιο και σε κανέ...
Νοσταλγία - Από τον Ανδρέα Φαντούση

Νοσταλγία – Από τον Ανδρέα Φαντούση

Νοσταλγία Είσαι κάτι παραπάνω από μια λέξη. Είσαι ένα σακί με απεριόριστη χωρητικότητα, χωρίς όμως να πιάνεις χώρο. Είσαι το πολύτιμο σακί, που μέσα του περιέχει όλες τις όμορφες στιγμές μου. Κάθε φορά που...
Για το χρόνο

Για το χρόνο

Για το χρόνο Πέτα χρόνε φθονερέ, μέχρι να τελειώσεις τον αγώνα σου. Επισκέψου τις ώρες τις τεμπέλικες, που πατούν με μολυβένιο βήμα και τρέχουν με το ρυθμό του βαριδιού. Χόρτασε μ΄αυτά που καταβροχθίζει η...

Φερνάντο Πεσσόα: Έβγαλα τη Μάσκα

Έβγαλα τη μάσκα και στον καθρέφτη κοιτάχτηκα Είδα το παιδί που ήμουν εδώ και πολύ καιρό… Δεν είχε καθόλου αλλάξει. Αυτό είναι το πλεονέκτημα Του να ξέρεις τη μάσκα να βγάζεις. Είμαστε πάντα παιδιά, Το π...

Μονολογώντας για το χρώμα

Μονολογώντας για το χρώμα Αχ αυτό το χρώμα! Αυτό που παίζει με το φως σαν ένα ξένιαστο παιδί Ως πότε; Μέχρι τότε. Και αν το τότε δεν έρθει ποτέ; Τότε, ποτέ δεν θα δεις. Μα ήδη, δεν βλέπω, είμαι τυφλός. Μ...