Θα’ ρθει η ώρα, θα δεις

Θα’ ρθει η ώρα, θα δεις

Θα’ ρθει η ώρα θα δεις που δεν θα θες άλλο να κρυφτείς. Θα’ρθει η ώρα θαρρώ με βήματα γερά να πατώ. Δεν φοβάμαι σκιές από ένα χτες γεμάτο πληγές. Σαν ασπίδα κρατώ πως τέλειωσαν όλα μα εγώ είμαι εδώ. Πω...
Μάνα μου - Ύμνος στις μανάδες του κόσμου

Μάνα μου – Ύμνος στις μανάδες του κόσμου

Χέρια ροζιασμένα, με τις πληγές να χορεύουν ανάμεσα στις γραμμές της ζωής Δεν πονάνε, δε βάζουν κρέμες για να γιάνουν, δεν τις βλέπει κανείς Μπογιατίσματα και φρου-φρου δε γνωρίζουν, δε ζητάνε Τα παιδιά μονά...
Αλλαγή πλεύσης…; (Ποίηση)

Αλλαγή πλεύσης…; (Ποίηση)

Για άλλη μια φορά τέλος. Όχι, αυτή τη φορά θα είναι. Καρφωμένα όμως εκεί σαν βέλος μυαλό, καρδιά να λένε πάντα μείνε. Τέλος; Θυμάσαι; Το ξανά πες. Ξέρω είναι κι ανασφάλειες από βαθιές ανάγκες. Αμφιβολίες…...
Ενατένιση - Ποίηση

Ενατένιση – Ποίηση

Ακόμη και η σκιά της πιο ισχνής ανάσας σμιλεύει όλο το έξω όταν αγγίζει την ίριδα. Δε βάφεται μάταια ο κήπος ολοπράσινος, ούτε πασπαλίζεται τυχαία με την ωραία μας ώχρα. Τα μάτια αυτά δε φτιάχτηκαν για περι...
Τα ποιήματα π’ αγαπήσαμε

Τα ποιήματα π’ αγαπήσαμε

Τα ποιήματα π’ αγαπήσαμε Όλα εκείνα που γρατζούνισαν την κεντρική χορδή της ψυχής. Αυτά που κάποτε διαβάσαμε, που σ’ εκείνο το “τώρα”, γίναμε ένα με το ταξίδι τους. ένα με την πληγή τους, που τα κουβαλάμ...
Με κλειδωμένο το μυαλό και το βλέμμα

Με κλειδωμένο το μυαλό και το βλέμμα

Μὲ κλειδωμένο τὸ μυαλὸ καὶ τὸ βλέμμα προχωρᾶ στὸν ψυχρὸ ἀτέλειωτο διάδρομο – πότε μόνη, πότε ὑποβοηθούμενη. Δεξιὰ κι ἀριστερὰ ἀμέτρητες ρωγμὲς ἀπὸ αἰχμάλωτα δάκρυα, πρησμένοι σοβάδες, ἀνάγλυφοι ἀπὸ οὐρλια...
Κ. Καβάφης: Απ΄τες εννιά

Κ. Καβάφης: Απ΄τες εννιά

Δώδεκα και μισή. Γρήγορα πέρασεν η ώρα απ΄τες εννιά που άναψα την λάμπα, και κάθισα εδώ. Κάθουμουν χωρίς να διαβάζω, και χωρίς να μιλώ. Με ποιόνα να μιλήσω κατάμονος μέσα στο σπίτι αυτό. Το είδωλον του νέο...
Δαίμων Ίκαρος - Ποίηση

Δαίμων Ίκαρος – Ποίηση

Δαίμων Ίκαρος Ψυχή μου τη θύρα σου άγγιξα, δεν απεκρίθης. Στ’ αυτί σου γλυκοψιθύρησα, εξαφανίσθης. Και ώστοσο, πριν αλέκτωρ λαλήσει, τρεις φορές έσπευσες να μ’ ασπασθείς, να με φροντίσεις. Βρέφος που βρήκ...
Και μια στου φεγγαριού τη λάμψη

Και μια στου φεγγαριού τη λάμψη

Και μια στου φεγγαριού τη λάμψη Όταν μου μιλάς με προσδιορίζεις ξέρω ποια είμαι την αρχή και το τέλος μου και σιωπώ για ν’ ακούω τις λέξεις σου με τον ήλιο, με τον άνεμο, με τη βροχή. Φύλαξε με στα χέρια ...