Η αδελφική ζήλια για το νέο μωρό είναι κατανοητή και θα λέγαμε αναμενόμενη από όλους τους γονείς, αλλά τι κάνουμε όταν έχουν περάσει κάποια χρόνια και το παιδί ζηλεύει ακόμα; Ίσως οι γονείς να νιώθουν και εξουθενωμένοι ψυχολογικά από τη ζήλια και την ανάγκη για συνεχή προσοχή.

Όπως πολλοί γονείς παρατηρούν, πολύ μετά τη γέννηση του δεύτερου ή τρίτου παιδιού τους, η ζήλια δυσκολεύει τη σύνδεση ανάμεσα στα αδέρφια. Το παιδί μπορεί να συμπεριφέρεται καλά σε κάθε άλλη περίσταση, αλλά όταν το θέμα στρέφεται στον αδερφό/ αδερφή, καταλήγουν και τα δύο να ανταγωνίζονται για λίγο από το χρόνο σας.

Και εσείς αποφασίσατε να του δώσετε την προσοχή σας. Δυστυχώς όμως αυτό δεν φάνηκε να λειτουργεί, το αντίθετο μάλιστα, φάνηκε να γυρνά μπούμερανγκ. Όσο περισσότερη προσοχή δίνετε στο παιδί που ζηλεύει, τόσο περισσότερη αναζητά. Προσπαθείτε να είστε δίκαιοι, αλλά τα πράγματα περιπλέκονται.

Πώς να καταπολεμήσουμε την αδερφική ζήλια

Ποτέ δεν είναι αργά να χτίσετε μια ισχυρή αδερφική σχέση, ακόμα κι αν έχουν περάσει χρόνια από τότε που γεννήθηκε το μικρότερο παιδί. Πολλοί γονείς εσφαλμένα υποθέτουν ότι η αδερφική ζήλια είναι απλά η νόρμα – ότι τα παιδιά μαλώνουν συνέχεια και ότι δεν υπάρχει τρόπος βελτίωσης. Κι όμως υπάρχει και μπορείτε να κάνετε πολλά για να λήξετε την αδερφική ζήλια, χωρία να σας αφήνει η διαδικασία εξουθενωμένους ψυχολογικά.

1. Επαινέστε το μεγαλύτερο παιδί που είναι τόσο καλός αδερφός/ αδερφή

Μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε, αν προσπαθήσουμε, σε τι εστιάζουμε τις σκέψεις και την προσοχή μας, σωστά; Αν η συμπεριφορά του παιδιού φαίνεται να επιβεβαιώνει τη ζήλια του/της, τότε πιθανότατα θα εντοπίζεται ακόμα περισσότερες περιπτώσεις στις οποίες ζηλεύει. Άλλωστε, όλοι θέλουμε να έχουμε δίκιο, οπότε βρίσκουμε τρόπους να «αποδεικνύουμε« ότι έχουμε.

Το πρόβλημα είναι, ότι έτσι είναι λιγότερο πιθανό να εντοπίζετε τις φορές όπου συμπεριφέρεται τελικά καλά. Το κόλπο είναι επίτηδες να ψάχνετε για τις στιγμές εκείνες κατά τις οποίες φέρεται σωστά ως αδερφός/ αδερφή και να τις αναδεικνύετε. Έτσι θα επαινείτε την θετική συμπεριφορά και θα διορθώνεται η αρνητική συμπεριφορά.

2. Ενθαρρύνετε τη συνεργασία, όχι τον ανταγωνισμό

Σας φαίνεται σαν τα παιδιά σας συνεχώς να μαλώνουν για να δουν ποιο είναι καλύτερο; Ο ανταγωνισμός δεν χρειάζεται να είναι ο «συνηθισμένος« τρόπος με τον οποίο αντιδρούν τα παιδιά. Για την ακρίβεια, ενθαρρύνετέ τα να συνεργάζονται, όχι να ανταγωνίζονται το ένα με το άλλο.

Όσο λιγότερο βλέπουν τα αδέρφια ως εχθρούς, τόσο περισσότερο αναγνωρίζουν την αξία του να έχουν αδερφό/ αδερφή. Έτσι, για παράδειγμα, μπορείτε να παίζετε επιτραπέζια, στα οποία εσείς είστε οι ανταγωνιστές και αυτοί οι σύμμαχοι.

3. Κάνετε τα παιδιά να νιώθουν ότι τα λογαριάζετε

Η αδερφική ζήλια εμφανίζεται συχνά επειδή ένα από τα παιδιά νιώθει απομονωμένο. Και αυτό μπορεί να συμβεί με διάφορους τρόπους. Βρείτε όμως εσείς το κλειδί εκείνο που θα τα κάνει να νιώθουν ότι τα υπολογίζετε. Αντί, για παράδειγμα, να μαγειρεύετε ενώ τα παιδιά παίζουν, φωνάξτε το ένα παιδί να σας βοηθήσει να κόψετε τη σαλάτα ή να ετοιμάσετε το τραπέζι.

4. Μην κάνετε συγκρίσεις ανάμεσά τους

Τα παιδιά ακούνε αυτό που λέμε, και καταλαβαίνουν ακόμα και τη γλώσσα του σώματος. Ξέρουν ότι μιλάμε για το ποιο από τα δύο περπάτησε πρώτο ή αν το ένα από τα δύο είναι πιο ευερέθιστο. Αυτές οι συγκρίσεις μπορούν να οξύνουν την αδερφική ζήλια που ήδη νιώθουν και να μειώσουν τις πιθανότητες για βαθιά σύνδεση ανάμεσα στα αδέρφια.

Αντί να συγκρίνετε, λοιπόν, μιλήστε για τα σημαντικά επιτεύγματα και τα ενδιαφέροντα στοιχεία του κάθε παιδιού, χωρίς να αναφέρεται το άλλο. Και μην μιλάτε για το τι θα έκανε το άλλο παιδί στην κάθε περίσταση, κάτι που θα υπονοεί ότι το ένα από αυτά είναι καλύτερο.

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε