Σε μια εποχή τόσο δύσκολη, όπως αυτή της πανδημίας, ο κόσμος μένει κλεισμένος στο σπίτι και αναζητά τονωτικές ενέσεις για την ψυχολογία του. Ζούμε καταστάσεις πρωτόγνωρες, ωστόσο τώρα περισσότερο από ποτέ αρχίζουμε να αισθανόμαστε τη σημασία της κοινωνικής προσφοράς και της αλληλεγγύης.

Η Συμφωνική ορχήστρα MAV θέλησε να κάνει ένα μικρό δώρο στους κατοίκους της Βουδαπέστης, με σκοπό να τους αποφορτίσει από το έντονο στρες των ημερών. Αποφάσισε, λοιπόν, να βγει στους δρόμους της Βουδαπέστης και να πραγματοποιήσει μια διαφορετική συναυλία.

Η συγκινητική πρωτοβουλία της Συμφωνικής Ορχήστρας MAV

Οι άδειοι δρόμοι απέκτησαν ξαφνικά ζωή, καθώς πλημμύρισαν με μουσικές νότες, που έφτασαν μέχρι τα αυτιά των αποκλεισμένων από την καραντίνα στα σπίτια τους κατοίκων, προσφέροντάς τους ένα διαφορετικό χρώμα στην καθημερινότητά και δίνοντας τους τη δύναμη να υπομείνουν τις αντίξοες συνθήκες και να ελπίζουν σε πιο φωτεινές μέρες.

Η ορχήστρα μετρά 75 χρόνια ζωής και ιδρύθηκε από την εταιρία σιδηροδρόμων MAV ενώ γρήγορα καθιερώθηκε ως ένα από τα κορυφαία μουσικά σύνολα της Ουγγαρίας. Μάλιστα, ύστερα από τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο η ορχήστρα επέδειξε ξανά την κοινωνική της ευαισθησία, καθώς ταξίδευε τη χώρα με τρένο, δίνοντας παραστάσεις για τις περιοχές που είχαν καταστραφεί από τον πόλεμο και ήταν στη διαδικασία ανασυγκρότησης.

Η ανταπόκριση των κατοίκων της Βουδαπέστης

Η περίοδος της πανδημίας δεν επιτρέπει τη διοργάνωση συναυλιών, για αυτό οι μουσικοί αποφάσισαν να προσαρμοστούν στις ιδιαίτερες συνθήκες και να φέρουν την τέχνη κοντά στους κατοίκους της Βουδαπέστης, κυκλοφορώντας στην πόλη με λεωφορεία. Από τα μεγάφωνα ακούγονται μοναδικά έργα και οι κάτοικοι αφήνουν για λίγο στην άκρη τις έγνοιές τους.

Όπως υπογραμμίζει και ο επικεφαλής της ορχήστρας Γκιόγκι Λεντβάι: «Η κατάσταση δεν είναι τόσο άσχημη (όσο μετά τον πόλεμο) αλλά οι άνθρωποι είναι κλεισμένοι μέσα και δεν ξέρουμε για πόσο καιρό (…) για αυτό χρειάζεται να τους ενσταλάξουμε λίγη χαρά».

Ένας κύριος που έχει περάσει τα 70, ο Γιόρκι Αντάλοζι, μένει με τη σύζυγο του και περνά τον ατέλειωτο χρόνο του στο σπίτι παίζοντας μπριτζ με φίλους στο διαδίκτυο. Η μουσική της ορχήστρας αποτελεί για εκείνον ένα αναζωογονητικό διάλειμμα. Αναφέρει χαρακτηριστικά: «Είναι θαυμάσιο, το λατρεύουμε…».

Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η στιγμή που το πούλμαν έφτασε στον οίκο ευγηρίας Ολαγιάγκ και οι ηλικιωμένοι μαζεύτηκαν στα παράθυρα για να χειροκροτήσουν την πρωτοβουλία των μουσικών και να αφεθούν στον ρυθμό της εξαίσιας μουσικής τους. Οι νοσηλεύτριες χόρευαν στον κήπο, οι ηλικιωμένοι θυμήθηκαν τη νιότη τους και έστω για μια στιγμή όλοι ήλπιζαν πως ο κόσμος μπορεί να γίνει λιγάκι πιο όμορφος.

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε