Τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας είναι σε ιδιαίτερη άνθιση διάφορα εναλλακτικά θεραπευτικά συστήματα, όπως η Ομοιοπαθητική, η Φυσική ιατρική (Naturopathy), η Βοτανική ιατρική, η Κινεζική ιατρική, ο Βελονισμός, η Ayurveda (παραδοσιακή ινδική ιατρική), η ρεφλεξολογία κ.λ.π.

Βασικό πιστεύω όλων αυτών των θεραπευτικών συστημάτων είναι ότι ο ασθενής και η ασθένεια πρέπει να αντιμετωπίζονται ολιστικά (γι’ αυτό και οι όροι «ολιστική ιατρική» και «ολιστική θεραπευτική») και ότι υπάρχει άρρηκτος δεσμός μεταξύ σώματος, νου και πνεύματος.

Δυστυχώς όμως στη χώρα μας τα εναλλακτικά αυτά συστήματα ιατρικής δέχονται πολεμική απ’ το ιατρικό κατεστημένο ή στην καλύτερη περίπτωση αντιμετωπίζονται με σκεπτικισμό και δυσπιστία και η Ελληνική πολιτεία δεν τα έχει αναγνωρίσει επίσημα, ενώ στα ελληνικά πανεπιστήμια δεν διδάσκονται ως ιδιαίτερο μάθημα.

Η κατάσταση όμως αυτή θα πρέπει να αλλάξει άρδην πλην των άλλων και για λόγους καθαρά ιστορικούς και εθνικούς: λόγω του ότι η ολιστική ιατρική έλκει την καταγωγή της στην Ελληνική αρχαιότητα. Τα Ασκληπιεία υπήρξαν τα πρώτα ιατρικά κέντρα – νοσοκομεία, της ανθρωπότητας, όπου ασκείτο η ολιστική ιατρική και ο Ιπποκράτης υπήρξε συνεχιστής της ιατρικής αυτής παράδοσης.

Ο Ιπποκράτης θεωρούσε ότι κύρια μέριμνα των ιατρών δεν πρέπει να είναι η καταπολέμηση των συμπτωμάτων αλλά η ανεύρεση των αιτιών που προκαλούν τις ασθένειες κι ότι δεν πρέπει να θεραπεύονται οι ασθενείς με φάρμακα, εκτός κι αν είναι άμεση ανάγκη η χορήγηση τους, αλλά με την διατροφή, τις νηστείες, την αποτοξίνωση κι άλλες φυσικές μεθόδους.Επιπλέον, θεωρούσε ότι δεν πρέπει να ασχολείται η ιατρική μόνο με την θεραπεία των νόσων αλλά και με την πρόληψη τους. Βάσει αυτού του πνεύματος ο φυσίατρος Ασκλοπιάδης που έζησε τον 2ο αιώνα π.χ. έλεγε ότι θα έδινε σε οποιονδήποτε το δικαίωμα να τον αποκαλέσει ανάξιο γιατρό, αν ποτέ ο ίδιος ασθενούσε! Ο Ιπποκράτης μάλιστα υπήρξε και ιδρυτής της ομοιοπαθητικής, αφού υποστήριζε ότι «η ασθένεια προκαλείται από τα όμοια και με τα όμοια ως ιάματα ο ασθενής υγιαίνει» (Περί τόπων των κατά άνθρωπον,42).

Αξιοσημείωτο είναι ότι έκανε ενδελεχή έρευνα της ζωής του ασθενή, εξέταζε ακόμη και τις σχέσεις του με συγγενείς και φίλους, τις σκέψεις του και τα όνειρα του και γνώριζε την επίδραση των ψυχικών καταστάσεων επί του σώματος. Ουσιαστικά πίστευε ότι δεν υπάρχει ασθένεια αλλά ασθενής, όπως πρεσβεύει και η ομοιοπαθητική.

Η ολιστική θεώρηση των ασθενειών αποτελούσε την κυρίαρχη ιατρική τάση κατά τους κλασσικούς χρόνους. Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα σε ένα απόσπασμα από τον διάλογο του Πλάτωνα, όπου αναφέρεται:

«Ίσως έχεις ακούσει και συ καλούς ιατρούς, όταν έλθει σ’ αυτούς ένας άρρωστος με πόνο στα μάτια, να λένε ότι πρέπει να κάνουν θεραπεία για όλο το κεφάλι προκειμένου να κάνουν καλό στα μάτια. Και ακόμη ότι είναι ανόητο να νομίζει κανείς ότι μπορεί να θεραπεύει το κεφάλι μόνο ξεχωριστά από το υπόλοιπο σώμα κι επιχειρούν να θεραπεύσουν το μέρος μαζί με το σύνολο…  Όπως ακριβώς δεν πρέπει να επιχειρεί κανείς να θεραπεύσει τα μάτια ξεχωριστά από το κεφάλι, ούτε το κεφάλι ξεχωριστά από το υπόλοιπο σώμα, έτσι ούτε το σώμα πρέπει να επιχειρεί κανείς να θεραπεύσει ξεχωριστά από την ψυχή» (Χαρμίδης JV 156 β).

Τους ιατρούς δε που θεράπευαν το σύμπτωμα, χωρίς να εξετάζουν την αιτία και χωρίς να μεριμνούν για την συνολική υγεία του ανθρώπινου οργανισμού, ο Πλάτωνας τους θεωρούσε αδαείς και τους ειρωνευόταν κι έγραφε επί λέξει ότι όσοι δεν εφαρμόζουν την ολιστική ιατρική «ασκούν την ιατρική πρακτικά, χωρίς επιστημονική γνώση» («Νόμοι» ΙΧ 857 c-e).

Κι όμως το αντίθετο συμβαίνει σήμερα. Όσοι εφαρμόζουν την ολιστική ιατρική θεωρούνται πρακτικοί και αντιμετωπίζονται με σκεπτικισμό! Αυτό όμως αποτελεί πλήρη αντίφαση: Πώς είναι δυνατόν να λοιδορούνται οι εναλλακτικοί ολιστικοί ιατροί και θεραπευτές και από την άλλη να αναγνωρίζεται ο Ιπποκράτης ως πατέρας της ιατρικής, όταν ο Ιπποκράτης εφάρμοζε την ολιστική ιατρική;

Από όλα αυτά φαίνεται ξεκάθαρα ότι η ολιστική ιατρική αποτελεί συνέχεια της αρχαίας Ελληνικής Ιπποκρατικής παράδοσης και αυτό αποτελεί έναν επιπλέον λόγο για την επίσημη αναγνώρισή της στη χώρα μας. Αποτελεί ντροπή να αναγνωρίζεται επίσημα π.χ. η ομοιοπαθητική στην Αγγλία και στη χώρα μας όπου γεννήθηκε η ομοιοπαθητική να αντιμετωπίζεται με δυσπιστία, όπως αποτελεί ντροπή οι Κινέζοι και οι Ινδοί να προωθούν τα ιατρικά παραδοσιακά τους συστήματα (Κινεζική Ιατρική, Βελονισμός, Ayurveda) κι εμείς να απεμπολούμε την παράδοση μας. Ως φόρος τιμής λοιπόν προς τον Ιπποκράτη θα πρέπει να αναγνωρισθούν επίσημα στη χώρα μας τα διάφορα συστήματα της εναλλακτικής ολιστικής θεραπευτικής.

Μάριος Δημόπουλος, – Κλινικός Διατροφολόγος,

συγγραφέας του βιβλίου “Οι θεραπείες του Καρκίνου από την Αρχαιότητα μέχρι σήμερα”.

© ETRA PUBLISHING

Συγγραφέας Μάριος Δημόπουλος

Ο Μάριος Δημόπουλος είναι διατροφολόγος με φυσικοπαθητική κατεύθυνση, μέλος του American Council of Applied Clinical Nutrition της American Association of Drugless Practitioners, της American Association of Nutritional Consultants, της Canadian Association of Natural Nutritional Practitioners και της Association for Natural Medicine in Europe. Είναι συγγραφέας και έχει συγγράψει μέχρι στιγμής 26 βιβλία περί διατροφικής και φυσικής ιατρικής.

Ιστοσελίδα
Δείτε όλα τα άρθρα

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε