Ο Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε γεννήθηκε στην Φρακφούρτη στις 28 Αυγούστου 1749. Η οικογένειά του ήταν ιδιαίτερα εύπορη, γεγονός που του προσέφερε τη δυνατότητα, για να αποκτήσει μια πολύ καλή μόρφωση. Ο μικρός Γιόχαν από μικρός εκδήλωσε την κλίση του προς τη λογοτεχνία, τη ζωγραφική και το θέατρο. Διδασκόταν κατ’ οίκον, κλασικούς συγγραφείς, γλώσσες (ελληνικά, λατινικά, αγγλικά, γαλλικά) και πολλά άλλα θέματα.

Στα 15 του χρόνια έγραψε τα πρώτα του ποιήματα, τα οποία στη συνέχεια κατέστρεψε. Το 1765 μετέβη στη Λειψία, όπου ξεκίνησε τις σπουδές του στη Νομική, ύστερα από επιθυμία του πατέρα του. Εκεί, ήλθε σε επαφή με το έντονο ελληνικό στοιχείο της πόλης. Η αγάπη του για την Ελλάδα και τους έλληνες, τον οδήγησαν στο να αφιερώσει πολλά έργα του στην ελληνική αρχαιότητα. Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι από αυτόν ξεκίνησε και η «εμμονή» της Γερμανικής Κουλτούρας με τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό. Παράλληλα με τις σπουδές του στη Νομική, Ο Γκαίτε ασχολήθηκε και με τις εικαστικές τέχνες.

Το 1767 έγραψε το πρώτο θεατρικό του έργο, με αφορμή έναν άτυχο έρωτα. Το 1769 αρρώστησε, γεγονός που τον ανάγκασε να γυρίσει πίσω στην Φρανκφούρτη και ένα χρόνο αργότερα, ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Νομική και άρχισε να ασκεί τη δικηγορία. Παράλληλα, παρακολουθούσε μαθήματα ιατρικής, χημείας και βοτανικής.

Η αυτοκτονία ενός φίλου του το 1774 έγινε η αιτία για να γράψει “ τα πάθη του νεαρού Βέρθερου” δημιουργώντας έτσι, το πρότυπο του ρομαντικού ήρωα. Το μυθιστόρημα που λάτρεψε ο Ναπολέοντας και που έγινε το λάβαρου του πνευματικού και ηθικού κινήματος, του χάρισε την πανευρωπαϊκή αναγνώριση, στην ηλικία των 25 χρόνων.

Ο Γκαίτε αντιπαθούσε ιδιαίτερα την Εκκλησία και χαρακτήριζε την ιστορία της “συνονθύλευμα πλανών και βίας”. Έγινε εκπρόσωπος ενός ολόκληρου κινήματος, όταν υποστήριξε στο ποίημά του “Προμηθέας” ότι ο άνθρωπος πρέπει να πιστεύει στον εαυτό του και όχι στους θεούς.

Ο χαρισματικός αυτός άνθρωπος, 70 χρόνια πριν το Δαρβίνο, διατύπωσε τη θεωρία της ενότητας και της συνέχειας στη φύση, παρατηρώντας τις μορφολογικές ομοιότητες μεταξύ των ειδών. Ήταν από τους πρωταγωνιστές της κίνησης “Κλασικισμός της Βαϊμάρης” και εμπνευστής της ιδέας της παγκόσμιας λογοτεχνίας, δείχνοντας μεγάλο ενδιαφέρον για τις λογοτεχνίες άλλων δυτικών χωρών, της Αραβικής, Περσικής και Αρχαιοελληνικής.

Το 1806 παντρεύτηκε με την Κριστιάνε Βούλπιους, με την οποία είχε ήδη αποκτήσει ένα γιο από το 1789, χρονιά κατά την οποία ξέσπασε η Γαλλική Επανάσταση, της οποίας ο ίδιος υπήρξε θαυμαστής.

Υπήρξε ένας από τους γίγαντες του ευρωπαϊκού και παγκόσμιου πνεύματος. Διακρίθηκε ως ποιητής, συγγραφέας, δραματουργός, φιλόσοφος, ζωγράφος, θεολόγος, επιστήμονας και πολιτικός. Πρόκειται, αδιαμφισβήτητα, για μία από τις κορυφαίες διάνοιες όχι μόνο της Γερμανίας αλλά ολόκληρου του κόσμου.

Το magnus opus είναι το μνημειώδες έργο του “Φάουστ”, το δημιούργημα ολόκληρης της ζωής του, πάνω στο οποίο δούλεψε για 60 χρόνια και το οποίο ολοκληρώθηκε με τον δεύτερο τόμο, ένα χρόνο πριν το θάνατό του.

Άλλα έργα του είναι “ταξίδι στην Ιταλία”, “Ερμάνος και Δωροθέα”, “Έγκμοντ”, “τα χρόνια μαθητείας του Βίλχελμ Μάιστερ”, “Ιφιγένεια εν ταύροις”, “Γκαιτς φον Μπερλίχινγκεν”, η αυτοβιογραφία του “Ποίηση και Αλήθεια”, “Κλαβίγκο”, “επιστολές από την Ελβετία”, “ρωμαϊκές ελεγείες”, “Περσεφόνη”και πολλά άλλα.

Ο Γκαίτε άφησε ένα τεράστιο σε όγκο και σπάνιο σε ποιότητα ποιητικό έργο. Άφησε την τελευταία του πνοή στις 22 Μαρτίου 1832 στη Βαϊμάρη.

Πηγές

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε