Ο χρόνος, σήμερα που είναι Κυριακή,

τεμπέλικα κυλάει και από καιρό

σκέψεις στριμωγμένες μαζί του καβαλάει.

Έξω, η βροχή παραπονεμένες σιωπές στάζει

μέσα απ’το παράθυρο η ψυχή μου όνειρα στεγνώνει.

Ο νους μου σαν ανήμερο θεριό αλητεύει

αυλές παλιές και περβάζια ξετρυπώνει

χάδια πικρά και πληγές γλυκές γυρεύει.

Tι παλιόκαιρος είναι αυτός,

βρέχει αναμνήσεις!

Άσπα Ζώτου

Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε