Και μια στου φεγγαριού τη λάμψη

Και μια στου φεγγαριού τη λάμψη Όταν μου μιλάς με προσδιορίζεις ξέρω ποια είμαι την αρχή και το τέλος μου και σιωπώ για ν’

Και μια στου φεγγαριού τη λάμψη

Και μια στου φεγγαριού τη λάμψη

Όταν μου μιλάς με προσδιορίζεις
ξέρω ποια είμαι
την αρχή και το τέλος μου
και σιωπώ για ν’ ακούω τις λέξεις σου
με τον ήλιο, με τον άνεμο, με τη βροχή.

Φύλαξε με στα χέρια σου
σ’ ένα όνειρο να χωράμε οι δυο μας
απ’ το λίγο στο άπειρο
και θ’ αγγίξουμε τ’ άπιαστο
η χαρά θα τρομάξει τη λύπη μας
κι ένα σώμα οι ψυχές θα ορίζουν
μ’ ένα φως που θα δείχνει τον έρωτα.

Η καρδιά μου δικιά σου
το χαμόγελο μου στην πλάτη σου
τ’ αφήνω καθώς φεύγεις
να μ’ έβλεπες!
Για σένα τα μάτια μου, για σένα τα χείλη μου, για σένα τα πάντα.
Και μια στιγμή στο ξημέρωμα
και μια στου φεγγαριού τη λάμψη…

Πόπη Κλειδαρά

Λάβετε καθημερινά τα άρθρα μας στο e-mail σας

Σχετικά θέματα

Πρόσφατα Άρθρα