Έλα μαζί μου σ’ ένα ταξίδι,
πορεία σε σκέψεις μυστικές,
σε οράματα εικόνες,
δε ζητάμε αναμνήσεις θολές.
Εδώ είναι όλα φωτεινά,
βροχής τραγούδι, χρώματα ζωντανά.
Μνήμες δυνατές,
στέκουν φάροι,
στων αιώνων το απάνεμο λιμάνι.
Advertisment
Έλα μαζί μου σ’ ένα ταξίδι…
μας περιμένουν πυρωμένα σύννεφα,
να τα διαβούμε αγκαλιά.
Σε ότι φοβόμαστε, σε όσα ανόητα στεκόμαστε.
Φώναξέ τους με φωνή που σκίζει τον αέρα.
Είμαστε εμείς,
ξέρουμε πως είναι τα βράδια να ενωνόμαστε.
Χίλιες θάλασσες συναντούμε στην ένωση αυτή.
Advertisment
Σε ότι φοβόμαστε, σε όσα ανόητα στεκόμαστε.
Φωνάζουμε με όλη μας τη δύναμη.
Χωρίς ταξίδι λιμάνια δε θα βρεις.
Κι αν θέλεις φτιάξε μου χάρτινο καράβι,
γνωρίζοντας, στην πρώτη μπόρα θα διαλυθεί.
Κι αν θέλεις, ένωσέ με με το τίποτα,
και πάλι κάτι θα έχει βγει.
Θα έχω μάθει, πως τα χάρτινα καράβια,
τα καταπίνουν οι ωκεανοί.
Θα έχω δει τις αντοχές μου,
κι αν ματώνω ακόμη στις ενοχές μου.
Θα σου ζητάω και τότε να με σώσεις,
θα σου φωνάζω, μη με προδώσεις.
Εκεί που οι θάλασσες ενώνονται, ξεχνιούνται οι ναυαγοί.
Σε πυρωμένα σύννεφα πως να χορέψουμε μαζί.
Να σε έβλεπα ακόμη μία φορά,
θα σου έλεγα να με πάρεις από εδώ.
Πως άλλο δεν αντέχω.
Ότι δεν έχει τέλος, ότι δεν έχει αρχή.
Γράψε μου μία αλήθεια σε ένα κομμάτι χαρτί.
Μη με αφήνεις δέσμιο σε ένα ατέλειωτο ταξίδι,
δεν ήθελα να είμαι πιόνι, σε ονειροβάτη το παιχνίδι.
Αλέξανδρος Βλαχιώτης
Photo: Author/Depositphotos
- Αν ήθελες – Ποίηση - 7 Φεβρουαρίου 2018
- Οι Καρδιές που Έμαθαν να Αγαπούν. Κατεβάστε δωρεάν δύο βιβλία - 25 Οκτωβρίου 2015
