Τα πουλιά που κελαηδούν τείνουν να μιμούνται τους ήχους του περιβάλλοντός τους. Μάλιστα ένα από τα παλιότερα κόλπα είναι το να μάθουμε σε ένα πουλί ένα τραγούδι και πολλές φορές ορισμένα πουλιά μπορούν να μιμηθούν και ανθρώπινους ήχους. Κι αν μπορούσαν αυτά τα πλάσματα ξαφνικά να κελαηδούν σε ήχους και ρυθμό που δεν είχαν ποτέ ακούσει ξανά στο παρελθόν;

Ερευνητές από Πανεπιστήμιο του Τέξας (University of Texas Southwestern) κατάφεραν να παραλείψουν την μακροχρόνια διεργασία της μάθησης, εμφυτεύοντας ψευδές αναμνήσεις στους εγκεφάλους των πουλιών μέσα από τον χειρισμό της ηλεκτρικής ενεργοποίησης στον εγκέφαλο.

Ο επικεφαλής της έρευνας και συντάκτης της Dr. Todd Roberts έδωσε έμφαση στο ότι ήταν η πρώτη φορά που επιβεβαιώθηκαν οι εγκεφαλικές εκείνες περιοχές που κωδικοποιούν τις μνήμες σε σχέση με έναν στόχο – μνήμες που καθοδηγούν τον ανθρώπινο εγκέφαλο όταν στόχος είναι η μίμηση λόγου ή διαφορετικών ήχων. Τα ευρήματα αυτά τους επέτρεψαν να εμφυτεύσουν αυτές τις μνήμες σε πουλιά.

Μέσω της σχετικά νέας βιολογικής τεχνικής που περιλαμβάνει τη χρήση φωτός για το χειρισμό και τον έλεγχο κυττάρων – κυρίως νευρώνες – σε ζωντανό ιστό που ονομάζεται οπτογενετική, η ομάδα των ερευνητών μπόρεσε να ενεργοποιήσει συγκεκριμένα νευρωνικά μονοπάτια στα πουλιά ώστε να τα κάνει να απομνημονεύσουν νέα τραγούδια.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ένα είδος πουλιού που ονομάζεται σπίνος κυρίως επειδή αυτά κατέχουν παρόμοια στάδια ανθρώπινης φωνητικής ανάπτυξης. Όταν γεννιούνται, οι σπίνοι ακούνε το κελάηδημα του πατέρα τους και αμέσως πιάνουν το ρυθμό. Μαθαίνουν να αναπαράγουν αυτή τη συμπεριφορά αφού έχουν εξασκηθεί ξανά και ξανά.

Η ομάδα του Dr. Todd Roberts μπόρεσε να κωδικοποιήσει αναμνήσεις στα πουλιά που δεν είχαν ποτέ διδαχθεί από τον πατέρα τους, μέσω του ελέγχου της αλληλεπίδρασης ανάμεσα σε δύο περιοχές του εγκεφάλου. Οι σπίνοι χρησιμοποίησαν αυτές τις εμφυτευμένες αναμνήσεις για να μάθουν τις «συλλαβές» των τραγουδιών, με την έκταση κάθε νότας να ταιριάζει με την ποσότητα χρόνου που το φως κρατούσε ενεργούς τους νευρώνες. Αυτό σημαίνει ότι όσο μικρότερη η έκθεση σε φως, τόσο συντομότερη η νότα.

«Δεν διδάσκουμε στο πουλί όλα όσα χρειάζεται να γνωρίζει – μόνο την διάρκεια των συλλαβών στο κελάηδημα του», εξήγησε ο Dr. Roberts. «Οι δύο εγκεφαλικές περιοχές που ερευνήσαμε αναπαριστούν μόνο ένα κομμάτι του παζλ».

Πηγές

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε