Πρόσωπα - Γνώση

Μου λείπεις όσο δεν φαντάζεσαι…

Η Αθηνά και ο Νίκος επέστρεφαν στον γιο τους.

Η Ιφιγένεια και ο Φάνης γελούσαν με την καρδιά τους περιγράφοντας ο ένας στον άλλο το τριήμερο στην Αθήνα.

Advertisment

Η Θώμη και η Χρύσα βγάζουν την τελευταία selfie μέσα στο τρένο.

Σε αυτό το τρένο, όπως και στο εμπορικό, 350 άνθρωποι… Ο καθένας με τη δική του ιστορία… Με τα δικά του όνειρα… Με τους δικούς του στόχους. Για 57 ανθρώπους τα πάντα τελείωσαν στις 11:21 το βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου. Για τους υπόλοιπους τραυματίες και μη τίποτα δεν θα είναι πια ίδιο. Πάντα θα τους στοιχειώνει η τραγωδία.

Advertisment

Μπορείτε να ακολουθήστε το Podcast “True Stories” στις παρακάτω πλατφόρμες και να ακούτε κάθε Πέμπτη τα νέα επεισόδια!


Google Podcasts: podcasts.google.com

Spotify: open.spotify.com

Λάβετε καθημερινά τα άρθρα μας στο e-mail σας

Σχετικά θέματα

Αν τη δει κανείς από την άποψη της αυτοδημιουργίας η ελευθερία είναι διαποτισμένη με άγχος. Όπως είπε ο Σαρτρ: «Είμαστε καταδικασμένοι στην ελευθερία».

Μια συγκλονιστική σκηνή με την αγκαλιά τριών φίλων λίγο πριν παρασυρθούν από χείμαρρο στην Ιταλία, κάνει τις τελευταίες ώρες τον γύρο του διαδικτύου. Πιο

Η ιδέα του για τη συνεχή αλλαγή που διέπει τον κόσμο, αλλά η οποία ρυθμίζεται από τον λόγο έχει διαμορφώσει τα θεμέλια της Ευρωπαϊκής

«Ο εκφοβισμός ευδοκιμεί σε περιβάλλοντα όπου οι ενήλικες τον αγνοούν ή δεν αντιδρούν με συνέπεια.» — Dorothy L. Espelage

Κάθε γυναίκα κουβαλά μέσα της ιστορίες που δεν ειπώθηκαν. Ρόλους που φόρεσε για να αγαπηθεί. Σιωπές που έμαθε να αντέχει.

Ποιος χρηματοδοτεί αυτή την αλλαγή και σε ποιο βαθμό η προστασία του περιβάλλοντος συνδέεται και με οικονομική κερδοφορία;

Η συγχώρεση είναι μια εσωτερική μετατόπιση. Είναι η απόφαση να μην αφήσουμε τον θυμό και την πικρία να καθορίζουν τη ζωή μας.

Πρόσφατα Άρθρα

«Ο εκφοβισμός ευδοκιμεί σε περιβάλλοντα όπου οι ενήλικες τον αγνοούν ή δεν αντιδρούν με συνέπεια.» — Dorothy L. Espelage

Κάθε γυναίκα κουβαλά μέσα της ιστορίες που δεν ειπώθηκαν. Ρόλους που φόρεσε για να αγαπηθεί. Σιωπές που έμαθε να αντέχει.

Ποιος χρηματοδοτεί αυτή την αλλαγή και σε ποιο βαθμό η προστασία του περιβάλλοντος συνδέεται και με οικονομική κερδοφορία;

Η συγχώρεση είναι μια εσωτερική μετατόπιση. Είναι η απόφαση να μην αφήσουμε τον θυμό και την πικρία να καθορίζουν τη ζωή μας.

Μήπως τελικά δεν υπάρχει ροή του χρόνου, αλλά η συνείδησή μας κινείται πάνω σε ένα ήδη υπάρχον πεδίο γεγονότων;

Η πίστη αποκαλύπτει τη φύση μας μέσα από την κίνηση που προκαλεί και φανερώνει τη στάση μας απέναντι στην ευθύνη.

Εκεί που καταρρέουν οι βεβαιότητες, γεννιούνται οι δυνατότητες.

Το σώμα, κάθε φορά που κινείται, δεν «χτίζει» μόνο μύες - χτίζει και άμυνες.

Εναλλακτική Δράση