Φέτος μάθαμε να μετράμε το χρόνο μέσα από στιγμές...

Φέτος μάθαμε να μετράμε το χρόνο μέσα από στιγμές…

Φέτος έμαθες πως το μαζί είναι πιο δυνατό από το εγώ. Πως σε ένα κόσμο που δεν υπάρχει η ασφάλεια της προσωπικής ελευθερίας, δεν μπορούμε σαν μονάδες να αναζητάμε θέλω μας.Φέτος μάθαμε να κάνουμε υπομονή. Μ...

Φέτος, να σ’ αγαπάς λίγο περισσότερο…

Φτάσαμε πάλι σε εκείνη τη γιορτινή περίοδο του χρόνου. Εκείνη που είναι πολύχρωμη, γεμάτη κορδέλες και ζεστή ατμόσφαιρα. Είναι αυτή η περίοδος που η μελαγχολία προσπαθεί να βάψει το γκρίζο της με εκείνο το κόκκ...

Δεν σταματάς ποτέ να αγαπάς όσους έφυγαν κρατώντας ένα μικρό κομμάτι του εαυτού σου

Αμέτρητες φορές αναρωτήθηκα πόσο γρήγορα περνά ο χρόνος σαν μεγαλώνουμε. Πόσο αλήθεια μακρινά μοιάζουν τα χρόνια που τρέχαμε παιδιά σε γειτονιές κι αλάνες με γρατζουνιές στα γόνατά μας. Πόσο γλυκιά μοιάζει η κα...

Να έρθει ένας «άνθρωπος»…

Οι άνθρωποι φεύγουν. Σαν ένας άγραφος νόμος μιας άλλης φυσικής που ορίζει τη λογική αυτού του νόμου το μυαλό μας. Οι άνθρωποι φεύγουν όταν σταματούν να νιώθουν την ευτυχία. Όταν σταματούν να βρίσκουν τροφή για ...

Η μοναξιά είναι επιλογή, όχι μια ασθένεια που χρειάζεται να αποφεύγουμε

Την έχεις γνωρίσει. Σου χτύπησε τη πόρτα ξαφνικά μια μέρα όπως όλες τις άλλες. Της άνοιξες την πόρτα και αμήχανα, χωρίς άμυνες, την άφησες να καθίσει στο πλάι σου. Πάλεψες μαζί της. Σιχάθηκες να τη βλέπεις εκεί...

Οι άνθρωποι «φεύγουν» άνθρωπε…

Οι άνθρωποι φεύγουν άνθρωπε. Φεύγουν και πίσω μένουν ένα σωρό άψυχα αντικείμενα μαζί με εκείνες τις αμέτρητες άδειες καρέκλες που στοιχειώνουν τη μνήμη σου στο παρόν μεγαλώνοντας. Σε μαγνητίζουν να τις κοιτάς κ...