Η νέα ιερά εξέταση καίει φήμες, σχέσεις, καριέρες και ενίοτε ψυχές. Το κάνει χωρίς αίμα, αλλά με το ίδιο σαδιστικό βάθος.

«Μέσα στη σιωπή, συναντάμε εκείνο το μέρος του εαυτού που μιλά χωρίς λέξεις, μόνο με αλήθεια.» — Τάρα Μπραχ

«Η αβεβαιότητα είναι το φυσικό σπίτι της σοφίας.» –Alan Watts

Το σώμα διαθέτει δικούς του μηχανισμούς αντίληψης, μάθησης και απόφασης — λειτουργίες που συμβαίνουν πριν καν σκεφτούμε συνειδητά.

Η αλήθεια δεν είναι ότι ξεκινάς από το μηδέν, αλλά ότι επιτρέπεις στον εαυτό σου να αλλάξει κατεύθυνση.

Κάνε το πρωινό σου τελετουργία. Όχι υποχρέωση.

«Ο άνθρωπος είναι ένα ον που παίζει ρόλους, αλλά ξεχνά ότι παίζει» – Alan Watts

Η πορεία προς την αναγνώριση του Ιερού Συμβολαίου δεν είναι ένας γραμμικός δρόμος, ούτε προορίζεται να διανυθεί απομονωμένα.

Η πραγματική καλοσύνη δεν χρειάζεται να φωνάζει. Ούτε να θυσιάζεται. Αρκεί να είναι ειλικρινής. Κι εκεί ξεκινά η ελευθερία.

Η γείωση ενεργοποιεί τους νευρωνικούς δρόμους της ασφάλειας και της κοινωνικής σύνδεσης.

Το φύλο δεν είναι μοίρα. Η κοινωνική του ανάγνωση και η πολιτισμική του χρήση αποτελούν πάντα ζήτημα λόγου, δύναμης και δυνατότητας μετασχηματισμού.

Ίσως τελικά το ερώτημα να μην είναι γιατί φοβόμαστε την ευτυχία, αλλά πώς σιγά-σιγά, μπορούμε να θυμηθούμε ότι την αξίζουμε.

«Η ωριμότητα είναι η ικανότητα να κρατάμε δύο αλήθειες: τη θλίψη για αυτό που χάθηκε και την ευγνωμοσύνη για αυτό που υπάρχει.» – David Whyte

“Το να κοιτάς τον ουρανό τη νύχτα είναι σαν να διαβάζεις ένα βιβλίο γεμάτο όνειρα που περιμένουν να γίνουν πραγματικότητα.” – Haruki Murakami

Η ψυχική επιβάρυνση των νέων τείνει να γίνει μαζικό φαινόμενο, με επιπτώσεις που διαχέονται στην οικογένεια, στο σχολείο και στην κοινωνία.

Όταν το παρελθόν παύει να υλοποιείται σε κάθε γωνιά του σπιτιού, μετατρέπεται σε σοφία αντί για βάρος.

Η χρήση touch therapy σε πρωτόκολλα mindfulness ενισχύει την αυτογνωσία και μειώνει τα επίπεδα φλεγμονής μέσω της ενεργοποίησης του παρασυμπαθητικού νευρικού συστήματος.

Η ψυχική υγεία δεν είναι κάτι δεδομένο, αλλά μια διαρκής διαδικασία φροντίδας και ανάπτυξης.

«Το τραύμα δεν είναι το τέλος της ιστορίας. Είναι η αρχή μιας άλλης διαδρομής, πιο αυθεντικής, πιο ενσώματης, πιο δικής μας. Κι αυτή τη διαδρομή...

Το «μου δόθηκε» δεν γίνεται «μου ανήκει», αν δεν περάσει από τη διαδικασία της εσωτερικής ενσωμάτωσης.

Η μουσική ξεπερνά τα όρια του χώρου, ταξιδεύει μέσα σου. Είναι η φλόγα που δεν έσβησε ποτέ.