Στίχοι: Όπου κι’ αν πας, αγάπη δε θάβρεις να πουλάν…

Γράφει ο Δημήτρης Μούχας Σ’όσους κι’ αν πας χώρους λυγμούς χώρους θολούς, κερματισμένους σ’ όσους κι’ αν πας χώρους ” πνευματικούς ” μ’ αιθέρια

Γράφει ο Δημήτρης Μούχας

Σ’όσους κι’ αν πας χώρους λυγμούς
χώρους θολούς, κερματισμένους
σ’ όσους κι’ αν πας χώρους ” πνευματικούς ”
μ’ αιθέρια έλαια περιχυμένους

γαλήνη ψυχή μου δε θα βρεις
τους όφεις σου αν δεν έχεις γυαλιστερούς, περιποιημένους
θα αποφεύγεις τα στεγνά τα γήινα κατόπια,
που επιζητούν αγάπη σου και αναγνώριση κι’ ένα σορό σορόπια,

αυτά που θρέφουνε τη γης και η μάνα σου εσένα,
κι’ αν ξεχαστείς απλά μέσα σου θα είναι στερημένα.

Δεν θα πατάς γερά στα πόδια σου τα αισθήματα θα είναι αναμειγμένα
θα σ’ οδηγούν σε άτοπα,αμφιβολίες, παραπατήματα
θα σε κρατούν στο χώμα, στο υλικό, φρακαρισμένο,
παλιάς συγκομιδής, διαλογήματα.

Σ’ όσους κι’ αν πας χώρους χώρους λυγμούς,
χώρους θολούς, κερματισμένους,
σ’ όσους κι’ αν πας χώρους ” πνευματικούς ”
μ’ αιθέρια έλαια περιχυμένους,
αγάπη δε θάβρεις να πουλάνε πουθενά,

ούτε στα ράφια, ούτε στα όνειρα,
γιατί αγάπη είναι του νου η λευτεριά
και της καρδιάς σου τα ροδόνερα…

Λάβετε καθημερινά τα άρθρα μας στο e-mail σας

Σχετικά θέματα

Πρόσφατα Άρθρα