Ας μάθουμε ότι κάποιες φορές χρειάζεται να παίρνουμε και ρίσκο

Έχετε ποτέ αναρωτηθεί γιατί οι περισσότεροι φοβούνται να ρισκάρουν; Γιατί η πλειοψηφία στις παρέες μας είναι άνθρωποι με κενά στη ζωή τους, κυριευμένοι από

Ας μάθουμε ότι κάποιες φορές χρειάζεται να παίρνουμε και ρίσκο

Έχετε ποτέ αναρωτηθεί γιατί οι περισσότεροι φοβούνται να ρισκάρουν; Γιατί η πλειοψηφία στις παρέες μας είναι άνθρωποι με κενά στη ζωή τους, κυριευμένοι από ελλείψεις που περικλείονται σε ένα «καλά είμαι»; Έχετε ακόμα σκεφτεί γιατί καμουφλάρεται η πραγματική εικόνα τους και ενώ θα φώναζαν τις λέξεις που θα ’πρεπε να ακουστούν, λένε άλλες ρηχές που δε φέρνουν την αλλαγή, την ανανέωση; Έχετε αναρωτηθεί γιατί κι εμείς καμιά φορά παρασυρόμαστε απ’ αυτό το μαζικό σκεπτικό και διστάζουμε για πολλά;

Υπάρχουν κάποιοι παράγοντες που μας εμποδίζουν να πάρουμε αυτό που ονομάζεται «ρίσκο». Θα αναφέρω τρεις: Έναν που αφορά ό,τι έχουμε εξασφαλίσει ως τώρα, έναν που αφορά τη σχέση με τον εαυτό μας και έναν που αφορά τη σχέση μας με τους άλλους.

Advertisment

Τα στάνταρ: Αν ρισκάρεις αποδέχεσαι πως ίσως αλλάξουν στην πορεία κι εξυπακούεται πως μπορεί να μην τα έχεις ξανά ως δεδομένα.

Η εικόνα: Κι αυτή κατά πάσα πιθανότητα δε θα μείνει η ίδια.

Ο αντίκτυπος στους άλλους: Ο φόβος αλλιώς, για το τι θα πει ο περίγυρός μας.

Advertisment

Αν κάτσει ο καθένας και αναλογιστεί λίγο την κατάσταση θα καταλάβει πως οι περισσότεροι υποφέρουν και αρκετές φορές υποφέρουμε άδικα. Πρόκειται για παγίδα που τη φτιάξαμε εμείς οι ίδιοι και πέφτουμε μέσα ξανά και ξανά.

Το καλύτερο θα ήταν να καταλάβουμε κάποια στιγμή πως δε γεννηθήκαμε για να είμαστε αμετακίνητοι στις θέσεις, στις απόψεις μας κλπ. Είμαστε ικανοί να φιλτράρουμε το καθετί και να το τοποθετήσουμε σωστά στο χώρο και στο χρόνο. Αλλά και να προβληματιστούμε και να αναθεωρήσουμε σύμφωνα με την κρίση μας. Δε μας κάνει καλό μόνο να γνέφουμε συγκαταβατικά ενώ βλέπουμε πράγματα που δε μας αρέσουν και που μας χαλάνε. Ας μάθουμε ότι κάποιες φορές χρειάζεται να παίρνουμε και ρίσκο.

Λάβετε καθημερινά τα άρθρα μας στο e-mail σας

Σχετικά θέματα

Η ζωή στο Matrix | Το σύμπαν ως προσομοίωση
Το Πάσχα ως ένα εξελικτικό πέρασμα σε αλλαγές με διεύρυνση αγάπης
Οι άνθρωποί μας φεύγουν, αλλά ζουν παντοτινά μέσα μας
«Το αγέννητο παιδί μου…»

Πρόσφατα Άρθρα

Εναλλακτική Δράση