Ο άνθρωπος που είναι επικίνδυνος για το μέλλον μιας κοινωνίας είναι ο άνθρωπος της προχειροδουλειάς και της ευκολίας, του φαίνεσθαι και όχι του είναι, της μαγκιάς και όχι της ουσίας, του εγωισμού και όχι της υποχώρησης, της αλαζονείας και όχι της αυτοκριτικής, του «Εγώ είμαι σωστός και εσύ λάθος», του «Γιατί να αλλάξω εγώ και όχι εσύ;».

Αλήθεια, πώς περιμένουμε να διορθωθούν και να καλυτερεύσουν τα πράγματα, πώς περιμένουμε να αλλάξει αντίληψη η κοινωνία, όταν εμείς οι ίδιοι παραμένουμε αδιόρθωτοι, αδιάλλακτοι και αμετάβλητοι, όταν ο καθένας από μας αποδίδει ευθύνες στους πάντες και όχι στον εαυτό του, όταν δε σεβόμαστε τους νόμους και τους συμπολίτες μας;

Όταν δε σεβόμαστε τους νόμους μας, τους κανόνες μας, τα έθιμά μας, την διαφορετική αντίληψη, τότε ο κάνουμε ό,τι θέλουμε και αυτό είναι ζούγκλα και όχι ελευθερία. Αυτό δεν είναι δημοκρατία, γιατί δημοκρατία είναι η ελευθερία να κάνουμε ό,τι θέλουμε, τηρώντας τους κανόνες και νόμους της κοινωνίας μας, σεβόμενοι όμως πάντα την αξιοπρέπεια του συνανθρώπου μας.

Όταν αποδίδουμε ευθύνες σε τρίτους, τότε περιμένουμε από εκείνους να διορθώσουν τα πράγματα για μας. Ακόμα και στα πιο απλά, καθημερινά πράγματα οφείλουμε να αναλογιστούμε τη δική μας ευθύνη.

Αυτή η ευθύνη γεννά μια καλύτερη αντίληψη, τόσο για τον κόσμο, όσο και για τον ίδιο μας τον εαυτό. Δεν πρέπει να είναι αντίληψη το «Φοράω κράνος/ζώνη για να μη φάω πρόστιμο.» Αντίληψη και παιδεία οφείλει να είναι το «Φοράω κράνος/ζώνη για την ασφάλεια μου, για τη ζωή μου.» Αυτό που δεν έχουμε καταλάβει και συνεχώς ξεχνάμε είναι το πόσο πολύτιμη είναι η ίδια μας η ζωή. Αυτό που ξεχνάμε είναι ότι το πορτοκαλί σημαίνει επιβράδυνση και όχι επιτάχυνση. Αυτό που τελικά βάζουμε πάνω από την ασφάλεια και την ίδια μας τη ζωή είναι η βιασύνη, η απερισκεψία και η επιπολαιότητα.

Ο Ηράκλειτος είχε πει «Τα πάντα ρει», δηλαδή «Τα πάντα αλλάζουν». Οι κοινωνίες, οι αντιλήψεις, οι επιθυμίες και οι ανάγκες συνεχώς αλλάζουν. Οι άνθρωποι πρέπει να προσαρμόζονται και όχι να προσπαθούν να αποδίδουν ευθύνες. Ό,τι και να γίνει θα παραμείνουμε άνθρωποι. Πρέπει τουλάχιστον να κοιτάξουμε δίπλα μας και να βοηθήσουμε ο καθένας όπως μπορεί τον συνάνθρωπό του, χωρίς αποδόσεις ευθυνών και εγωισμούς. Αυτό που χρειάζεται είναι αγάπη, σεβασμός, παιδεία και ανοιχτό μυαλό. Ο καθένας μας ας προσθέσει το δικό του λιθαράκι, για να διευκολύνει το δρόμο των συνανθρώπων του, γιατί το μέλλον πηγάζει από μέσα μας!

Στέφανος Καράμπαλης

Συγγραφέας Στέφανος Καράμπαλης

Πολιτικός μηχανικός ΤΕ και εκπαιδευτής στο Wing Chun Kung Fu. Η ενασχόληση μου με την αρθρογραφία ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία, καθώς πάντα με βασάνιζαν σκέψεις, τις οποίες έπρεπε να αποτυπώσω στο γραπτό λόγο. Έχω συμμετάσχει ως έφηβος βουλευτής στη ΙΣΤ’ Σύνοδο, έπειτα από επιλογή της έκθεσής μου. Τα άρθρα μου έχουν κυρίως περιεχόμενο φιλοσοφικό και αυτοβελτίωσης, αλλά δε περιορίζονται μόνο σε αυτά. Αγαπάω τα βιβλία, τα ταξίδια, τη φύση και τη… τοξοβολία! Αν μπορούσα να αλλάξω κάτι σε αυτόν τον κόσμο θα ήταν να υπάρχει περισσότερη αγάπη, σκέψη και ευαισθητοποίηση. Μα, μήπως να ξεκινήσω πρώτα από τον εαυτό μου;

Δείτε όλα τα άρθρα

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε