Βγήκα και περπάτησα μέσα στη βροχή

κι άκουγα τον άνεμο λες και μου μιλούσε.

Έκλαιγα για σένα και τα δάκρυα μου έγιναν

ένα με τα δάκρυα του ουρανού.

~~~

Κι είπα το παράπονο μου στα δέντρα.

Περίμενα να φανείς μπροστά μου.

~~~

Σαν τον ήλιο που βγαίνει…

σαν το ουράνιο τόξο…

σαν τις δροσοσταλίδες στα φύλλα των δέντρων

που μοιάζουν με δάκρυα

μετά τη βροχή…


Από την ποιητική συλλογή

“Μετά τη βροχή” Εκδόσεις Σμυρνιωτάκη 2005

Μαρία Παλιούρα

Photo: Author/Depositphotos

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε