Πρόσφυγες… πρόσφυγες… Αυτοί οι πολίτες που λόγω δικαιολογημένου φόβου για τη ζωή τους βρίσκονται έξω από τη χώρα τους. Δεν είναι επιλογή τους, αλλά απόφαση παρμένη σε συνθήκες συνήθως πολέμου.

Σκέφτομαι πως αυτοί οι άνθρωποι είναι πλημμυρισμένοι με αρνητικά συναισθήματα όπως πόνο, δυστυχία και ανασφάλεια για τη ζωή τους. Άνθρωποι καταδικασμένοι στη φτώχεια, την ανεργία, την αρρώστια και το θάνατο.

Θλίβομαι όταν τα σκέφτομαι όλα αυτά. Στεναχωριέμαι γιατί αντιλαμβάνομαι πως πρόκειται για αληθινά γεγονότα που συμβαίνουν δίπλα μας. Μία μεγάλη αλήθεια που δεν θέλω ούτε να φανταστώ ότι μπορεί να συμβεί στην πατρίδα μας, στην οικογένεια μας, στα παιδιά μας. Μα συμβαίνει εκεί έξω, δίπλα μας, αυτή τη στιγμή.

Τι μπορούμε να κάνουμε για να τους ελαφρύνουμε από το φορτίο της προσφυγιάς;  Μία παρηγοριά για τους πρόσφυγες είναι να δείξουμε την ανέχειά μας με σεβασμό, αλληλεγγύη, προσφορά, ενδιαφέρον, όπως μπορεί ο καθένας, όσο μπορεί και όσο θέλει. Και εμείς που προσφέρουμε, θα νιώσουμε καλύτερα! Αν και πάλι, ο πόνος τους παραμένει αμείωτος.

Τότε είναι που μας παίρνει από κάτω. Και οφείλουμε να αντισταθούμε σθεναρά. Να μη χάσουμε την αισιοδοξία μας, την αυτοπεποίθησή μας και την επαφή μας με την χαρά της καθημερινότητάς μας, το γέλιο της ζωής μας.

Γιατί τότε η προσφυγιά, η δυστυχία και η φτώχεια δεν θα είναι δίπλα μας, αλλά θα έχουν εγκατασταθεί μέσα μας… Στον ίδιο μας τον εαυτό. Πρώτα από όλα, να είμαι ΕΓΩ καλά.

Γιάννης Ξηντάρας

Συγγραφέας Γιάννης Ξηντάρας

Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι πτυχιούχος Ψυχολογίας από το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Επιστημονικός Υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης «Επαφή». Μέλος της Εθνικής Εταιρείας Ψυχοθεραπείας Ελλάδος, του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων & και της Ελληνικής Εταιρείας Εφηβικής Ιατρικής.

Ιστοσελίδα
Δείτε όλα τα άρθρα

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε