Η μοίρα μας φέρνει γεγονότα για να φτιάξει το παρόν και να μας χτίσει το μέλλον. Η βάση όμως για να γίνει αυτό είναι το χθες μας. Στην πορεία της ζωής μας αλλάζουμε πολλά επίπεδα μέχρι να βρούμε εκείνο που μας αξίζει, ή που μας ταιριάζει, ή που μας βολεύει. Τα θέλω μας γίνονται πρέπει και τα πρέπει γίνονται χαλκάς στην ψυχή μας, που την τραβάνε, την ματώνουν, την ξεσκίζουν για να δώσουμε χώρο σε ό,τι θεωρούμε χρήσιμο αλλά στην ουσία άχρηστο, που έχει την ανάγκη να μας χειριστεί.

Μπορεί να σε χειριστεί κάνοντάς σου καλό, μπορεί κάνοντάς σου κακό. Τα ποσά είναι ενδεικτικά και βάσει ψυχολογίας οι χειριστικοί άνθρωποι λίγο καλό μπορούν να κάνουν στους χειρίσιμους. Τελικά, οι χειρίσιμοι άνθρωποι γεννιούνται ή γίνονται; Πιστεύω πως γίνονται, το μαθαίνουν από την παιδική τους ηλικία κι έτσι επιλέγουν να πηγαίνουν στην περπατημένη τους. Όλα λοιπόν είναι στη θέση τους, όλα σε τάξη, το θέμα είναι εσύ πού θες να είσαι; Όταν θες να είσαι μαζί με κάποιον, δεν υπάρχει το χώρια, δεν υπάρχει το κοντά, υπάρχει μόνο το μαζί.

Στην αγάπη, δεν υπάρχουν όροι, δεν υπάρχουν όρια, δεν υπάρχει απόσταση, μόνο ρίσκο για να περπατήσεις στο μονοπάτι του μαζί. Όταν κάποιος φεύγει μακριά σου, παύει να αξίζει την αγάπη σου και ναι, σταματά να υπάρχει αυτός για σένα. Οι άνθρωποι που θέλουν να αγαπούν από απόσταση είναι φοβικοί και χειριστικοί. Κάποιοι λένε ότι όλα είναι θέμα μυαλού, το μυαλό είναι ο λογιστής της ανθρώπινης οντότητας δεν έχει αίμα, η αγάπη θέλει καρδιά, η αγκαλιά θέλει σάρκα, οι λέξεις σάλιο και χαρτί, το χαμόγελο θέλει άνθρωπο με καθαρή ψυχή. Και όπως λέει μια παλιά λαϊκή ρήση “το καθαρό νερό πλένει το πρόσωπο”.

Δεν φτάνει μόνο η ωριμότητα για να τα κερδίσει κάποιος όλα αυτά, θέλει αλήθεια, ρίσκο, και να πάρει την ευθύνη του για τις επιλογές του. Έτσι αποδεικνύει και την ωριμότητά του! Όταν καταφέρεις, Άνθρωπε, να λύσεις τους κόμπους του παρελθόντος σου για να μπορέσεις να ορίσεις τη ζωή σου, χρησιμοποιώντας το μαχαίρι της αληθείας σου, μόνο αυτό μπορεί να κόψει τον χαλκά της ψυχής του. Και ναι, τότε είσαι πραγματικά ελεύθερος και έχεις όλα τα υλικά για να φτιάξεις τη συνταγή της βιώσιμης αγάπης.

Στην αγάπη, η απουσία και η σιωπή σημαίνει εξαφάνιση από την αλήθεια σου. Πώς μπορείς να αγαπάς κάποιον και να μην νιώθεις την ανάγκη να επικοινωνείς μαζί του; Πώς μπορείς να αγαπάς κάποιον και να κλείνεις την αγάπη σου στην σιωπή; Αν αυτό δεν είναι εξαφάνιση της αγάπης, τότε τι είναι; Κι αν κάποιος φύγει δίχως να πει αντίο, αυτός που μένει με το στόμα ανοιχτό, θα πρέπει να το κλείσει και να αναρωτηθεί αν τον είχε ποτέ αληθινά, γιατί δεν το κατάλαβες; Μην ψάχνεις για εξήγηση Άνθρωπε, την έχεις μπροστά σου και είναι οι επιλογές σου.

Άνθρωπε, καταλαβαίνω πού θες να είσαι, για να γίνεις ευτυχισμένος. Όμως για να γίνεις ευτυχισμένος, πρέπει να ξεχωρίσεις τις βασικές αισθήσεις του ανθρώπου. Το γέλιο που λυτρώνει δεν βγαίνει από δάκρυα και τα δάκρυα της κάθαρσης δεν βγαίνουν από γέλια. Δεν μπορείς όταν είσαι καταθλιπτικός να κάνεις τους άλλους να γελούν κι αν το κάνεις, το γέλιο που προσφέρεις στάζει δηλητήριο κι όχι μέλι, γιατί έτσι νιώθεις τους ώμους να βαραίνουν και την καρδιά σου πέτρα.

Για να τολμήσεις να γίνεις ευτυχισμένος πρέπει να ξέρεις το ύψος του μπορώ για να καταφέρεις να φτάσεις στα θέλω σου. Όταν είσαι με κάποιον που λες ότι αγαπάς και τελικά το μόνο που κάνεις είναι να τον υπομένεις και να τον αντέχεις και συνεχίζεις να το κάνεις αυτό στον εαυτό σου και ακόμα όταν δεν τον έχεις, τότε είσαι στα μπορώ του μυαλού σου και έχεις πολύ δρόμο να φτάσεις στα θέλω της καρδιάς σου.

Άνθρωπέ μου, έχεις φτιάξει μια ψευδαίσθηση πως βρίσκεσαι σε μια επαναστατική περίοδο της ζωής σου προσπαθώντας να πείσεις τον εαυτό σου πως δεν ταιριάζεις σε μια ψεύτικη τακτοποιημένη ζωή, μόνο που δεν έχεις καταλάβει πως είσαι μέσα στην καρδιά αυτής και πληρώνεις και το τίμημα. Άνθρωπε, εσύ πού θες να είσαι για να τολμήσεις να γίνεις ευτυχισμένος; Στην αλήθεια ή στο ψέμα που έχεις φτιάξει για να αντέχεις; Εξέτασε τα όχι που έχεις πει και πόσα ναι έχεις καταπιεί με τίμημα το όφελος που σου προσφέρουν. Κι αν έτσι μπορείς να γίνεις ευτυχισμένος, τόλμησέ το.

Photo: Author/Depositphotos

Θοδωρής Γιαννόπουλος

Συγγραφέας Θοδωρής Γιαννόπουλος

Κάθε κύμα είναι ένας ψίθυρος της θάλασσας, ένα αιώνιο τραγούδι γραμμένο σε μια παρτιτούρα που μόνο η καρδιά μπορεί να διαβάσει. Μελωδία που ταξιδεύει σε μακρινούς τόπους, με ανθρώπους τόσο διαφορετικούς μα συνάμα τόσο ίδιους. Στην απλότητα της θάλασσας χάνεσαι, αντικρίζοντας τα κρυφά συναισθήματα. Στον απέραντο γαλάζιο ορίζοντα που κερνά, τα μάτια μεθάνε, και για όσο διαρκεί η μέθη το μυαλό αγκαλιάζει τη καρδιά.

Ιστοσελίδα
Δείτε όλα τα άρθρα

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε