Υπάρχουν διάφορες θεωρίες που προσπαθούν να εξηγήσουν το φαινόμενο που αποκαλούμε Ζωή. Μια απ’ αυτές υποστηρίζει ότι γεννιόμαστε, ζούμε και πεθαίνουμε κι όλα όσα μας συμβαίνουν είναι θέμα τύχης και φυσικής επιλογής. Δεν υπάρχει τίποτε πριν τη γέννηση, τίποτε μετά το θάνατο και όσα μας συμβαίνουν στο μεσοδιάστημα είναι τυχαία γεγονότα, ενώ η εξέλιξή μας βασίζεται σε φυσικές επιλογές των προγόνων μας που μεταβιβάζονται μέσω γονιδίων στα επόμενες γενιές.

Μια άλλη υποστηρίζει ότι υπάρχει ένα πεπρωμένο που ορίζει τη μοίρα του κάθε ανθρώπου. Γεννιόμαστε, ζούμε και πεθαίνουμε οδηγούμενοι από αυτό το σενάριο που δεν αλλάζει. Μια τρίτη υποστηρίζει ότι γεννιόμαστε από το τίποτε και μοιραία πεθαίνουμε καταλήγοντας και πάλι στο τίποτε αλλά στο μεσοδιάστημα που το ονομάζουμε ζωή μπορούμε να κάνουμε όποιες επιλογές θέλουμε και να ζήσουμε όπως εμείς θέλουμε, άσχετα αν ενίοτε εκχωρούμε αυτή τη δυνατότητα σε τρίτους και εν τέλει ζούμε όπως οι άλλοι επιθυμούν.

Υπάρχει κι άλλη μια που μοιάζει σαν να συνθέτει όλα τα προηγούμενα, προσθέτοντας κάποια επιπλέον στοιχεία. Σύμφωνα μ’ αυτή τη θεωρία, πριν από τη γέννηση, η ψυχή βρίσκεται σε ανώτερα πεδία όπου και προγραμματίζει την κάθοδό της στην πυκνή ύλη, αυτή που αποκαλούμε τρίτη διάσταση, το φυσικό πεδίο. Διαμορφώνει ένα σενάριο με βάση προηγούμενα μαθήματα κι εμπειρίες που συνέλεξε από προηγούμενες ενσαρκώσεις και δομεί ένα υλικό σώμα ως όχημα γι’ αυτή τη διάσταση το οποίο επίσης σχηματίζεται με βάση τις αξίες των προηγούμενων προσωπικοτήτων.

Το φυσικό σώμα αναπτύσσεται στη μήτρα της μητέρας κι η ψυχή βυθίζεται σ’ αυτό λίγο πριν την πρώτη ανάσα. Τη στιγμή εκείνη απεικονίζεται στο αστρικό στερέωμα όλο το σχέδιο της παρούσας ζωής, πάνω σ’ αυτό που ονομάζουμε γενέθλιο ωροσκόπιο. Όσα φαινόμενα εμφανιστούν στη διάρκεια του γήινου ταξιδιού είναι προαποφασισμένα, θα εμφανιστούν δηλαδή αναπόφευκτα. Εντούτοις, ο άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να διαχειριστεί κάθε συμβάν της ζωής του με ελεύθερη βούληση και να επιφέρει το αποτέλεσμα που επιθυμεί. Ωστόσο, η ελεύθερη βούληση δε θεωρείται και τόσο ελεύθερη αφού ο έλεγχος της μπορεί να εκχωρηθεί σε ποικίλα ελαττώματα ή πάθη της προσωπικότητας.

Ένα ερώτημα που συχνά αναδύεται είναι αν ο άνθρωπος μπορεί να αποφύγει το φαινόμενο που προορίζεται να εμφανιστεί στη ζωή του. Η συγκεκριμένη θεωρία υποστηρίζει ότι σύμφωνα με τις δομημένες αξίες του ατόμου, οι οποίες έχουν παγιωθεί, είναι εξαιρετικά δύσκολο να συμβεί κάτι τέτοιο επειδή είναι «δεμένος» με μαγνητικά δεσμά που ο ίδιος έχει έλξει λόγω προηγούμενων δράσεων.

Σε θεωρητικό επίπεδο, μπορεί να αλλάξει τα γεγονότα αφού στην ουσία αυτό για το οποία μιλά η θεωρία είναι περισσότερο μια προδιάθεση παρά μια νομοτέλεια. Πρακτικά όμως θεωρεί ότι το άτομο δε θα μπορέσει να ξεφύγει από το πλέγμα των συνηθειών που έχει απλώσει γύρω του και κατά συνέπεια είναι προβλέψιμο και η συμπεριφορά του αναμενόμενη. Έτσι είναι ελάχιστες οι εξαιρέσεις αυτού του κανόνα. Εν κατακλείδι, ο άνθρωπος μπορεί να αποφύγει το «μοιραίο» αλλά επειδή είναι αυτός που είναι, τελικά δε μπορεί.

Οι όψεις των πλανητών κατά τη στιγμή της γέννησης μοιάζουν να παγώνουν και να μένουν ακίνητες ενώ οι ίδιοι πλανήτες αποκτούν και πάλι κίνηση μετά την πρώτη αναπνοή και καθώς κυλά η ζωή. Αυτό σημαίνει ότι ο άνθρωπος είναι σαν να ακτινογραφήθηκε εκείνη τη στιγμή κι αυτή η λήψη ιστορικού δεν αλλάζει αλλά μπορεί να τροποποιηθεί μέσα στη διάρκεια της ζωής ανάλογα με τις δράσεις του. Αυτή η αλλαγή είναι όμως σπάνια, δύσκολη και σε μικρό βαθμό στη πλειονότητα των ανθρώπων. Ωστόσο, μπορεί να συμβεί.

Η θεωρία αυτή μας λέει ότι μετά τον θάνατο του φυσικού σώματος η ζωή δε σταματά, σταματούν όμως να κινούνται οι πλανήτες, συνεχίζει δηλαδή σε μια άλλη κατάσταση δίχως την μαγνητική επιρροή των πλανητών. Ωστόσο, όσα έπραξε εν ζωή θα τον ακολουθήσουν για κάποιο σύντομο διάστημα και στη νέα κατάσταση συνειδητότητας.

Τελικά, ο άνθρωπος θα ανυψωθεί σε μια ανώτερη διάσταση βιώνοντας μια παραδεισένια κατάσταση και στο πλήρωμα του χρόνου θα διαμορφώσει ένα νέο σενάριο με βάση το καινούριο σύνολο εμπειριών και μαθημάτων θα δομήσει ένα σώμα με νέα μορφή και θα επανέλθει για να συνεχίσει το έργο του που κάποτε στο μακρινό μέλλον θα τον οδηγήσει στη θέωση.

Θεωρία διατείνεται ότι ερχόμαστε από το φως, έχουμε προορισμό την επιστροφή στο φως και ενδιάμεσα συλλέγουμε σταγόνες σοφίας. Καθένας μπορεί να ερευνήσει μόνος του ώστε να διαπιστώσει εξ ιδίων ποια εν τέλει θεωρία είναι η αληθινή για να μπορέσει να πάψει να πιστεύει και να αρχίσει να γνωρίζει.

Photo: Author/Depositphotos

Συγγραφέας Κωνσταντίνος Σμιξιώτης

Ο Κωνσταντίνος Σμιξιώτης είναι Ψυχολόγος, απόφοιτος του τμήματος Ψυχολογίας του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Είναι πτυχιούχος Πολιτικών Επιστημών της Νομικής Αθηνών και κάτοχος διπλώματος κατάρτισης στην Συμβουλευτική απ’ το πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Συνεργάζεται ως σύμβουλος στα εξ αποστάσεως προγράμματα του Ε.Κ.Π.Α, ενώ παράλληλα ασχολείται με την συγγραφή δοκιμίων αυτογνωσίας κι αυτοβελτίωσης-εσωτερικής ψυχολογίας κι ως σύμβουλος ευεξίας, ανθεκτικότητας, κι ανάπτυξης της προσωπικότητας καθώς κι επαγγελματικού προσανατολισμού.

Ιστοσελίδα
Δείτε όλα τα άρθρα

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε