Όταν ήμασταν νέοι γονείς και ξεφυσούσαμε για τις δυσκολίες και τις αγωνίες που είχαμε με το μεγάλωμα των μωρών μας, ακούγαμε τους γονείς με παιδιά σε μεγαλύτερη ηλικία να λένε: «αυτά δεν είναι τίποτα, να δείτε στην εφηβεία τι σας περιμένει», υπονοώντας ότι τα δύσκολα έρχονται. Δεν τους δίναμε ιδιαίτερη σημασία, ούτε τους πολυπιστεύαμε, ούτε καταλαβαίναμε καν τι εννοούσαν.

Ωστόσο, μεγαλώνοντας τα παιδιά, αρχίσαμε να τα μαθαίνουμε και να μας μαθαίνουν. Τα εμπιστευόμαστε όλο και περισσότερο. Κι έτσι, μεγαλώνοντας και μαθαίνοντας φτάσαμε στην περιβόητη εφηβεία. Αναρωτιέμαι συχνά, πώς μπορώ να εξακολουθώ να έχω την καλύτερη σχέση με το έφηβο παιδί μου, αποφεύγοντας τις «τρικλοποδιές» της ζωής;

Βασικός κανόνας είναι πως η σχέση μας με το παιδί, ανεξαρτήτου ηλικίας, πρέπει να διακρίνεται από ειλικρίνεια και εμπιστοσύνη, ενώ την ίδια στιγμή χρειάζεται να θέσουμε όρια. Επιπλέον, πρέπει να υπάρχουν ξεκάθαροι και διακριτοί ρόλοι ανάμεσα στους γονείς και τα παιδιά. Ας δούμε μερικά σημεία που οφείλουμε να προσέξουμε για μια καλύτερη σχέση με τα παιδιά:

– Καταρχήν, είμαστε και παραμένουμε οι γονείς τους. Δεν είμαστε ούτε οι φίλοι τους, ούτε οι κολλητοί τους. Μπορούμε να έχουμε μία όμορφη, φιλική σχέση. Όμως, τα παιδιά έχουν δικούς τους φίλους και εμείς τους δικούς μας.

Διαβάστε επίσης: 7 πράγματα που οι έφηβοι θα ήθελαν να γνώριζαν οι γονείς τους

– Οφείλουμε να δείχνουμε εμπιστοσύνη στις δυνατότητες των έφηβων παιδιών μας. Οι γονείς συνήθως πιστεύουν πως τα παιδιά τους έχουν λιγότερες ικανότητες, για το λόγο ότι στα μάτια τους είναι πάντα τα μικρά παιδιά. Εμπιστευτείτε τα, αφήστε τα ελεύθερα να δράσουν. Μπορούν να κάνουν πολλά περισσότερα.

– Προσέξτε: Οι έφηβοι συνηθίζουν να υπερτιμούν τις δυνατότητές τους. Νομίζουν ότι μπορούν να κάνουν τα πάντα και δεν υπολογίζουν τους κινδύνους. Σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να είμαστε αυστηροί με τα όρια που έχουμε θέσει και να μην τους αφήνουμε να κάνουν ό,τι θέλουν.

– Για να μας εμπιστεύονται τις ανησυχίες τους τα έφηβα παιδιά μας και να μοιράζονται μαζί τις όποιες σκέψεις τους, οφείλουμε εμείς, πρώτοι να τους δείξουμε το δρόμο. Πώς; Εκφράζοντας τους δικούς μας προβληματισμούς, τις σκέψεις μας και τα συναισθήματά μας ακούγοντας και τη θέση τους.

– Χρειάζεται να τεθούν τα όρια από νωρίς. Να τα συζητήσουμε, να τα διαπραγματευτούμε, να τα συμφωνήσουμε και κυρίως να τηρηθούν και από τις δύο πλευρές. Μερικά παραδείγματα: τηλεόραση μπορεί να δει το παιδί αφού τελειώσει τα μαθήματά του και μέχρι τις 22:00. Μπορεί ο έφηβος να πάει στο πάρτι αλλά στις 00:30 να επιστρέψει στο σπίτι.

– Καθιερώστε ένα ποσό για ‘’χαρτζιλίκι’’, με το οποίο θα μπορεί να βγάζει την εβδομάδα. Θα γνωρίζει ο έφηβος πως κάθε Σάββατο ή κάθε Δευτέρα θα λαμβάνει ένα συγκεκριμένο ποσό και δεν θα έχει να περιμένει κάτι άλλο μέσα στην εβδομάδα από τους γονείς του. Με αυτό τον τρόπο, ο έφηβος μαθαίνει να διαχειρίζεται τα χρήματά του και να ξοδεύει όπου, όποτε και όπως θέλει. Το χαρτζιλίκι συνδυάζει όρια, εμπιστοσύνη, δέσμευση και υπευθυνότητα.

Καμία σχέση δεν είναι εύκολη. Φανταστείτε στην «επαναστατική» εφηβεία. Με ειλικρίνεια, εμπιστοσύνη και σαφή όρια οι σχέσεις με τα παιδιά σας θα κυλήσουν πιο ομαλά.

Γιάννης Ξηντάρας

Συγγραφέας Γιάννης Ξηντάρας

Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι πτυχιούχος Ψυχολογίας από το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Επιστημονικός Υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης «Επαφή». Μέλος της Εθνικής Εταιρείας Ψυχοθεραπείας Ελλάδος, του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων & και της Ελληνικής Εταιρείας Εφηβικής Ιατρικής.

Ιστοσελίδα
Δείτε όλα τα άρθρα

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε