Μια εγκάρδια συζήτηση σε ένα νοσοκομειακό δωμάτιο. Μια προσπάθεια να δώσω χαρά και ευχές σε μια όμορφη ψυχή που σωματοποίησε τον πόνο της και πλέον ψάχνει ψυχοσωματική θεραπεία. Προσπάθησα να δώσω κάτι που ίσως και εγώ να μην το έχω: αγάπη, χαρά, πίστη, υπομονή, ελπίδα. Κι όμως, η παρουσία μου κάτι άφησε από όλα αυτά. Φεύγω χαρούμενος, ο δε Δημήτρης μου λέει «Σ’ευχαριστώ πολύ!».

Σ’ευχαριστώ και εγώ. Και πλημμύρισε η ψυχή μου αισθήματα ευγνωμοσύνης. Η ευγνωμοσύνη είναι το συναίσθημα που λέει πως αυτά που σου δόθηκαν είναι ανώτερα από αυτά που ζήτησες. Όλοι είμαστε ικανοί  να την εκφράσουμε, αλλά μερικές φορές χρειαζόμαστε μια μικρή υπενθύμιση ή λίγη προσπάθεια για να το κάνουμε. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για να δείξουμε ευγνωμοσύνη, αλλά μόλις πρόσφατα ανακαλύπτουμε έναν από τους κύριους λόγους: την ικανότητά της να αλλάξει τον εγκέφαλό μας με έναν εξαιρετικά θετικό τρόπο.

Η ευγνωμοσύνη έχει μία πολύ ισχυρή αξία. Μπορεί να μην είναι είναι εύκολη, αλλά είναι ισχυρή. Έρευνες έχουν δείξει ότι η ευγνωμοσύνη μπορεί να βελτιώσει τη γενική ευημερία, να αυξήσει την ανθεκτικότητα, να ενισχύσει τις κοινωνικές σχέσεις και να μειώσει το άγχος και την κατάθλιψη. Όσο πιο ευγνώμονες είναι οι άνθρωποι, τόσο μεγαλύτερη είναι η συνολική ευημερία και η ικανοποίηση από τη ζωή τους.

Έχουν επίσης ισχυρότερο ανοσοποιητικό σύστημα, μειώνεται η αρτηριακή πίεση τους και κοιμούνται και ξυπνούν καλύτερα. Βρίσκονται σε εγρήγορση και είναι πιο γενναιόδωροι, συμπονετικοί και πιο ευτυχισμένοι. Οι ευγνώμονες άνθρωποι έχουν επίσης μια μεγαλύτερη ικανότητα να αναγνωρίζουν τη χαρά και τα θετικά συναισθήματα.

Η ευγνωμοσύνη χτίζεται με περισσότερη ευγνωμοσύνη. Γνωρίζουμε ότι ο εγκέφαλος αλλάζει με την εμπειρία, έτσι ώστε όσο περισσότερη ευγνωμοσύνη δείχνουμε, τόσο περισσότερο ο εγκέφαλος μαθαίνει να συντονίζεται με τα θετικά πράγματα στον κόσμο. Αυτό δεν είναι κάτι που έρχεται φυσικά. Έχουμε μια αρνητική προκατάληψη, πράγμα που σημαίνει ότι είμαστε καλωδιωμένοι να παρατηρούμε τις απειλές στο περιβάλλον.

Αυτό είναι ένα καλό πράγμα και μας έχει κρατήσει ζωντανούς από την αρχή της ύπαρξής μας, αλλά μαζί με αυτό θέλουμε επίσης να είμαστε και ευτυχισμένοι. Όταν υπάρχει υπερβολική έμφαση στο αρνητικό, η ευγνωμοσύνη μπορεί να είναι ένας τρόπος για να αναπτύξουμε μια πιο θετική εστίαση και να διδάξουμε τον εγκέφαλο να περνά περισσότερο χρόνο στα θετικά και λιγότερο χρόνο στα πράγματα που μας κάνουν κακό.

Η ευγνωμοσύνη έχει επίσης την ικανότητα να αυξάνει σημαντικά τις νευροχημικές ουσίες. Όταν η σκέψη μετατοπίζεται από αρνητική σε θετική, υπάρχει μία σειρά χημικών ουσιών που μας κάνουν να νιώθουμε καλά, όπως η ντοπαμίνη, η σεροτονίνη και η οκυτοκίνη. Όλα αυτά συμβάλλουν στα συναισθήματα της εγγύτητας, της σύνδεσης και της ευτυχίας που έρχονται με ευγνωμοσύνη.

Ωστόσο πιστεύω και ομολογώ πως η στιγμή που απέκτησες επαφή με αυτό το συναίσθημα ανακάλυψες την ομορφιά της ψυχής σου! Αυτή η θεϊκή ομορφιά που γεννά δύναμη και ανδρεία, αρχή χωρίς τέλος, μαγικές ικανότητες να μετατρέψεις το “κακό” σε “καλό” παίρνοντας μαθήματα ζωής από την χαρά και όχι από τις δοκιμασίες.

Δυστυχώς, δεν ανατρέφουμε τα παιδιά μας με ευγνωμοσύνη και έτσι καλλιεργούμε την απληστία. Είναι ανθρώπινο, όπως το σώμα που χρειάζεται τα κατάλληλα ρούχα για την περίσταση. Αλλά η ψυχή δεν χρειάζεται στολισμό, χρειάζεται «γύμνια» για να φανερώσει την ομορφιά της. Και πέσαμε στην ίδια παγίδα, μπερδέψαμε την «κοινωνική υπόσταση» με περιουσιακά στοιχεία, με μια ψεύτικη εικόνα ζωγραφισμένη με τις φιλοφρονήσεις των άλλων. Η ψυχή στολίζεται με αρετές.

Με την ευγνωμοσύνη αποκτάς αγάπη για τον εαυτό σου και την αγάπη των άλλων. Καλλιεργείς την ψυχική και σωματική υγεία σου. Ευγνωμονώντας, σου αποκαλύπτεται και αποκαλύπτεις την ομορφιά της ψυχής σου. Κρατάς ζωντανή τη συνείδησή σου. Μαθαίνεις να αγαπάς τον εαυτό σου. Νικάς το φόβο και τις ενοχές.

Δεν είσαι πια ο ηττημένος, αλλά νικάς «πάσης φύσεως τάξιν». Μαθαίνεις να συγχωρείς. Ανοίγουν τα μάτια τις ψυχής σου. Εξουδετερώνεις το κακό και αποκτάς επαφή με την αλήθειά σου. «Όπως η κερασιά δεν φέρει καρπό πριν ρίξει τα άνθη, έτσι και ο άνθρωπος δεν μπορεί να φέρει πνευματικό καρπό μέχρι να ρίξει από πάνω του τη σαρκική ματαιοδοξία και τον εξωτερικό στολισμό» (Ν. Βελιμιροβιτς).

Η ευγνωμοσύνη πηγάζει από το θεϊκό μέρος της ψυχής μας, αλλά φανερώνεται όταν η καρδιά μας χτυπά με αυτό το ρυθμό και το σώμα μας αρχίζει και πράττει. Ένα χέρι απλωμένο μπορεί να σημαίνει «δίνω», αλλά και «ζητάω», όπως και να έχει γεφυρώνει την απόσταση που υπάρχει μεταξύ μας. Όμως τα χέρια που απλώνονται με ευγνωμοσύνη γίνονται αγκαλιά. Ζήσε ευγνωμονώντας και θα ευγνωμονείς που ζεις. Και όλα, μα όλα γύρω σου αλλάζουν. Σ’ ευχαριστώ.

π. Δανιήλ Σιλουανός

Συγγραφέας π. Δανιήλ Σιλουανός

Γεννημένος στη Ρουμανία, αλλά ερωτευμένος με την Ελλάδα και την ελληνική γλώσσα, ζει αφοσιωμένος στην ελευθερία και στην Αγάπη. Η μεταμορφωτική αγάπη του Χριστού αιχμαλωτίζει την ψυχή του και αφιερώνεται ολοκληρωτικά στον Θεό. Μονάζει κάνοντας βίωμα τις θεολογικές γνώσεις. Συνειδητοποιώντας πως η Αγάπη θα σώσει το κόσμο, διακονεί ανιδιοτελώς τον συνάνθρωπό του ως Ιερέας, προσπαθώντας με την σωκρατική μέθοδο να εκμαιεύσει κάτι που ο άλλος έχει ήδη μέσα του, όχι να μεταδώσει άλλες γνώσεις. Λατρεύει το διάβασμα, την κλασική μουσική και το πιάνο. Είναι πιστοποιημένος Coach του HeartMath.

Δείτε όλα τα άρθρα

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε