«Ο φθόνος είναι συντετριμμένος θαυμασμός», είχε πει κάποτε ο Δανός φιλόσοφος Σαίρεν Κίρκεγκορ. Ο φθόνος είναι τοξικό συναίσθημα το οποίο εμφανίζεται όταν αισθάνεσαι πως υστερείς σε κάτι συγκριτικά με έναν άλλο άνθρωπο. Με πρώτο και καλύτερο τον πλούτο και την οικονομική κατάσταση, οι άνθρωποι έχουν την τάση ειδικά στην εποχή του σήμερα, να συγκρίνουν διαρκώς τον εαυτό τους με τους άλλους.

Ο φθόνος δεν έχει σχέση με τον υγιή ανταγωνισμό, αλλά τροφοδοτεί εντός μας άσχημες σκέψεις και το μίσος εναντίον εκείνου που θεωρούμε πως υπερτερεί σε σχέση με εμάς. Για παράδειγμα, βλέπουμε το διπλανό μας να έχει περισσότερα χρήματα στο πορτοφόλι του, με αποτέλεσμα να αισθανθούμε ζήλια.

Ο Βούδας είχε πει κάποτε: Ο άνθρωπος υποφέρει από τέσσερα πράγματα. Το πρώτο είναι η γέννηση, το δεύτερο η ασθένεια, το τρίτο το γήρας και στο τέλος, ο θάνατος. Αυτή την ισότητα πρέπει να έχουμε και να θυμόμαστε πως δεν έχει σημασία να συγκρίνουμε τον εαυτό μας με τους άλλους, αλλά με εμάς τους ίδιους και με το πόσο καλύτεροι μπορούμε να γίνουμε από αυτό που ήμασταν χθες.

Όσο δύσκολο και αν διαβάζεται, μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι αν εκπαιδεύσουμε τον εαυτό μας στο να χαίρεται ειλικρινά για τους ανθρώπους οι οποίοι βρίσκονται σε καλύτερη θέση από εμάς. Είναι κατόρθωμα να μην επιτρέπεις στο τέρας της ζήλιας και του φθόνου να σε δαμάζει, να χαίρεσαι ειλικρινά για τους φίλους σου όταν πετυχαίνουν κάτι και να μην αφήνεις τα νοσηρά αυτά συναισθήματα να σε ορίζουν και να μετατρέπουν σε έναν άνθρωπο κακό.

Το να χαίρεσαι με εκείνον που μπορεί σε έναν τομέα να είναι καλύτερος από εσένα, μπορεί να σου δώσει εκείνο το έναυσμα που χρειάζεσαι, ώστε και εσύ να θέλεις να γίνεις καλύτερος. Αν αντιληφθείς πως όλοι οι άνθρωποι είμαστε συνοδοιπόροι σε αυτόν τον δύσκολο και κοπιαστικό δρόμο της ζωής και της αυτοβελτίωσης, στην πραγματικότητα θα αισθανθείς χαρά.

Το σημαντικό είναι ο κάθε άνθρωπος να βρει τα δικά του χαρίσματα, διότι ο καθένας από εμάς σε κάποιους τομείς μπορεί να έχει καλύτερη επίδοση, συγκριτικά με κάποιους άλλους. Δεν είμαστε εχθροί, ούτε τσουβάλια που ζυγίζουμε ώστε να δούμε ποιος αξίζει περισσότερα. Είμαστε απλώς, άνθρωποι με διαφορετικές ικανότητες και προσωπικότητα.

Μαρία Σκαμπαρδώνη

Συγγραφέας Μαρία Σκαμπαρδώνη

Ονομάζομαι Μαρία Σκαμπαρδώνη, είμαι 24 ετών και είμαι δημοσιογράφος. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου γράφω γιατί αυτός είναι ο δικός μου τρόπος να μοιράζομαι τις σκέψεις μου και να έρχομαι πιο κοντά με τους ανθρώπους. Όνειρο και σκοπός της ζωής μου είναι μετά από χρόνια να θεωρούμαι μία από τις καλύτερες πένες της χώρας μου –και γιατί όχι; - και του κόσμου. Η φράση της ζωής μου είναι αυτή που έλεγε η σπουδαία Audrey Hepburn: Nothing is impossible. Even the word, itself, says I’m possible!’’

Δείτε όλα τα άρθρα

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε