Η Χρυσαλλίδα: Αυτό που μας πληγώνει μας γιατρεύει κιόλας | Συνέντευξη της Ζοέλ Λοπινό στην Εναλλακτική Δράση

Η “Χρυσαλλίδα”, το τελευταίο μυθιστόρημα της Ζοέλ Λοπινό, μεταφέρει πολλά μηνύματα και τροφή για σκέψη, στον αναγνώστη που ψάχνει να βρει λύσεις και διέξοδο

Η Χρυσλίδα: Αυτό που μας πληγώνει μας γιατρεύει κιόλας | Συνέντευξη της Ζοέλ Λοπινό στην Εναλλακτική Δράση

Η “Χρυσαλλίδα”, το τελευταίο μυθιστόρημα της Ζοέλ Λοπινό, μεταφέρει πολλά μηνύματα και τροφή για σκέψη, στον αναγνώστη που ψάχνει να βρει λύσεις και διέξοδο από τα προβλήματα που τον βασανίζουν, σε ένα κόσμο που αλλάζει δραματικά. Γιατί φτάσαμε σε αυτά τα αδιέξοδα; Τι λάθος κάναμε; Πώς μπορούμε να βγούμε από το προσωπικό μας σκοτάδι και ποια είναι τα μαθήματα που μας διδάσκει ο πόνος; Οι άνθρωποι έχασαν την επαφή με τα συναισθήματά τους και οδηγούνται στην δυστυχία ή σ΄ένα ατέρμονο μαράζι, μας λέει η Ζοέλ Λοπινό. Αυτό που χρειάζεται είναι να βρούμε το δικό μας δρόμο της αυτογνωσίας που οδηγεί στη «λύτρωση».

Όπως και τα προηγούμενα βιβλία της, έτσι και η “Χρυσαλίδα” κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Καστανιώτη. Παρακάτω ακολουθεί η συνέντευξη που έδωσε η κα Λοπινό στη Γεωργία Χρήστου για την Εναλλακτική Δράση.

Κα Λοπινό, τι ήταν εκείνο που σας ενέπνευσε για τη συγγραφή του νέου σας μυθιστορήματος «Η Χρυσαλλίδα»;

Ο πόνος του κόσμου γύρω μου! Διανύουμε δύσκολες εποχές, δοκιμαζόμαστε και πολύς κόσμος είναι άοπλος μπροστά στα τσουνάμια προβλημάτων, αλλαγών κτλ… Πριν από πολλά χρόνια, όταν η κατάθλιψη με ροκάνιζε, στις χειρότερες μου στιγμές, όταν βρισκόμουν σε απόγνωση και δεν έβλεπα πλέον φως πουθενά, ⎼το θυμάμαι πολύ έντονα⎼ ευχήθηκα πολλές φορές να υπήρχε ένας άνθρωπος που θα διάβαζε την καρδιά μου και μ’ ένα μαγικό τρόπο θα με ανακούφιζε. Ξέρω πλέον ότι μόνο εσύ μπορείς να σώσεις τον εαυτό σου, και με πολύ κόπο μάλιστα. Ωστόσο κάποια βιβλία, κάποιοι φιλόσοφοι και μέντορες φώτισαν το δρόμο μου και άνοιξαν διόδους προς την απελευθέρωση της ψυχής μου. Από ευγνωμοσύνη προς αυτούς, αισθάνθηκα το χρέος να μεταλαμπαδεύσω με τη σειρά μου, μ’ ένα πιο εύπεπτο τρόπο (παρά ένα εγχειρίδιο φιλοσοφίας ή ψυχολογίας που ενδεχομένως αποθαρρύνει πολλούς ανθρώπους) τα όσα μου έμαθε η ζωή. Με αυτή τη διάθεση δημιούργησα μια ηρωίδα, την Ηλιάνα, προικισμένη με το χάρισμα της διορατικότητας και ενσυναίσθησης. Σε κάθε κεφάλαιο του βιβλίου λοιπόν παρουσιάζεται ένας άνθρωπος με την ιστορία του, με άλυτα τραύματα. Κουβαλά είτε οργή, μίσος, αίσθημα αδικίας ή προδοσίας, είτε μια εξάρτηση, έναν πόνο. Όλοι τυφλωμένοι από τα προβλήματά τους, έχουν χάσει κάθε επαφή με τα συναισθήματα τους και οδηγούνται στην δυστυχία ή σ’ ένα ατέρμονο μαράζι. Η Ηλιάνα ακούει την αλήθεια της ψυχής τους και μ’ ένα πολύ γλυκό τρόπο τους οδηγεί μέχρι το μονοπάτι της αυτογνωσίας και της ψυχικής ίασης. Είναι συνεπώς ένα μυθιστόρημα ταυτοχρόνως ψυχολογικό και πνευματικό.

Το βιβλίο της Ζοέλ Λοπινό Η ΧΡΥΣΑΛΙΔΑ

 Η Ηλιάνα, η βασική πρωταγωνίστρια του βιβλίου σας, αναφέρει κάπου: Αυτό που μας πληγώνει, να ξέρεις μας γιατρεύει κιόλας. Μπορείτε να μας το εξηγήσετε αυτό;

Σωστά. Γιατί αυτό που μας πληγώνει, φωτίζει τις σκοτεινές μας πλευρές, τους φόβους μας κυρίως και τις αδυναμίες μας. Γενικότερα μας κατευθύνει προς τα άλυτά μας. Αυτά που πρέπει να δουλευτούν ώστε να ξεπεραστούν. Είναι ένα καμπανάκι που χτυπά κάθε φορά που πρέπει να θεραπεύσουμε κάτι μέσα μας. Είναι οι οδηγοί μας στην ουσία. Ενώ συνήθως τείνουμε όλοι στο να τα θάψουμε! Το κακό είναι ότι όσο θάβουμε τις αλήθειες μας, τόσο επαναλαμβάνονται οι άτυχες εμπειρίες. Μέχρις ότου αποδεχτούμε το μάθημα που κρύβεται πίσω από τον πόνο μας. Η κατάθλιψη ιδίως που μας οδηγεί στο τέλμα μας, είναι ένα γερό καμπανάκι που οφείλουμε να ακούσουμε, όχι να τη ζαλίζουμε με φάρμακα!

 Στη «Χρυσαλλίδα» προσεγγίζετε πολλά από τα αδιέξοδα που αντιμετωπίζει ο σύγχρονος άνθρωπος και μάλιστα, προτείνετε κάποια «μη συνηθισμένα» μέσα, προκειμένου να ξαναπάρει κανείς τον έλεγχο της ζωής του. Θα ήθελα –σαν παράδειγμα- να μου αναφέρετε κάποιο από αυτά τα «μη συνηθισμένα» μέσα.

Στην Χρυσαλλίδα, υπάρχει ένας ήρωας, ο Ορφέας, ο οποίος έχασε τα πάντα: δουλειά, οικογένεια, σπίτι, φίλους, και έζησε για τέσσερα χρόνια στο δρόμο. Κάποια στιγμή τού προσφέρονται πολλά μαζί ξανά, αλλά (πάντα υπάρχει ένα αλλά στα δώρα της ζωής!) στερώντας του την αγάπη. Βαρύ το τίμημα. Πριν γνωρίσει την Ηλιάνα, θα είχε απλά τρελαθεί και μάλλον θα είχε πάρει τις λάθος αποφάσεις. Ενώ θα κάτσει να ερμηνεύσει ποια μηνύματα κρύβονται κάτω από το δώρο. Έχει πλέον μάθει να διαβάζει τα γράμματα του σύμπαντος! Το μυθιστόρημα βρίθει από τέτοια παραδείγματα. Μαθαίνει κανείς να διαβάζει τι θέλει να του πει η ζωή με τα εμπόδια που του στέλνει, αντί να κλαίει και να μοιρολογεί πως είναι άτυχος.
Στη “Χρυσαλλίδα” ο αναγνώστης θα ανακαλύψει επίσης πολλούς ενεργειακούς τρόπους που θα κάνουν τη ζωή του πιο εύκολη, πιο φωτεινή και χαρούμενη. Έχουμε πολλή ανάγκη για χαρά αυτή την εποχή.

Βρίσκετε τον εαυτό σας μέσα σε κάποιον από τους ήρωες του μυθιστορήματός σας κι αν ναι, σε ποιον;

Το βιβλίο αυτό είναι βασισμένο πάνω σε ζωές δυο πνευματικών ανθρώπων που είχα την μεγάλη τύχη να συναντήσω. Ο ένας είναι ο Jean-Claude Milaguet, μέντοράς μου, ο οποίος είναι προικισμένος με το χάρισμα της έντονης διορατικότητας (και όχι μόνο!). Πάνω στις καταθέσεις αυτής της εξαιρετικά γενναιόδωρης και φωτεινής ψυχής βασίστηκα για να κτίσω την ηρωίδα μου. Είναι ένας άνδρας γεμάτος χαρά της ζωής και φως. Μου εξήγησε πως νιώθει και λειτουργεί, πόσο υποφέρει κάποιες στιγμές ακούγοντας συνεχώς τις σκέψεις των ανθρώπων. Η γνώση του πολύτιμη, με βοήθησε απίστευτα πολύ για να γλιστρήσω μέσα στο μυαλό και το σώμα της ηρωίδας μου.

Επίσης επισκέφτηκα κάποια στιγμή ένα χωριό κοντά στο Ρέθυμνο, το Μαρουλά, όπου συνάντησα τη Μαριάννα Φουντή και γίναμε φίλες με την πρώτη ματιά. Η Μαριάννα γνωρίζει τις ιδιότητες του κάθε βοτάνου της Κρήτης, τα μαζεύει η ίδια στα βουνά, τα μετουσιώνει σε αφεψήματα, θεραπευτικά λάδια, αλοιφές, κτλ και με αυτά θεραπεύει τους επισκέπτες της σωματικά και ψυχικά. Έχει ένα πανέμορφο μαγαζάκι στο βουνό από όπου δανείστηκα πολλές εικόνες. Εκείνη με πληροφόρησε για τους μύθους του τόπου, για τις αρνητικές ενέργειες που διαισθάνθηκα αμέσως και τα περίεργα που συμβαίνουν.

Κατά τα άλλα, βρίσκομαι διάσπαρτη σε πολλούς ήρωες! Και είναι φυσικό. Εμείς οι συγγραφείς μιλάμε καλά γι’ αυτά που γνωρίζουμε, γι’ αυτά που μας πόνεσαν και μας προβληματίζουν. Στάλαξα λίγο από τον εαυτό μου σε κάθε ιστορία: παλιές εμπειρίες, ευαισθησίες, τα πιστεύω μου, τρόπους αντιμετώπισης προβλημάτων… Να σας εμπιστευτώ κάτι: η Ηλιάνα είναι αυτή που θα ήθελα να είμαι! Είμαι αρκετά διορατικό άτομο, μυρίζομαι τον πόνο και την καλή ή κακή ενέργεια από μακριά, στηρίζω ψυχολογικά όσους ζητούν τη βοήθειά μου, είμαι και Master του Ρέικι. Θέλω να πω πως έχω δουλέψει αρκετά τον εαυτό μου και την ενέργεια, αλλά δεν φτάνω ακόμη το υψηλό πνευματικό της επίπεδο δυστυχώς!

Πιστεύετε ότι είμαστε όλοι χρυσαλλίδες, έτοιμες να πετάξουν και τι μπορεί να μας δώσει την ώθηση για να το κάνουμε;

Αρχικά η ανατροφή μας μας καταντά φυλακισμένους σ’ ένα πυκνό σκοτάδι. Περιορίζει τις δυνατότητές μας, τα ταλέντα μας και γενικότερα μας κόβει τα φτερά. Η ζωή ωστόσο, με τις διάφορες αντιξοότητες, μας υποχρεώνει να αντιμετωπίσουμε τις περιοριστικές σκέψεις στις οποίες έχουμε εγκλωβιστεί λόγω απόρριψης, άγνοιας των γονέων μας, ταμπέλες που μας έβαλαν συγγενείς, δάσκαλοι, κοινωνία, τις οποίες πιστέψαμε με συνέπεια να μην αγαπάμε τον εαυτό μας, να μην νιώθουμε αυτοεκτίμηση κτλ. Κάποια στιγμή, αρχίζουμε να νιώθουμε πολλά αδιέξοδα, χάνουμε το ενδιαφέρον για τη ζωή μας, για τη δουλειά μας, την οικογένειά μας. Τότε καταλαβαίνουμε ότι πρέπει να δώσουμε ένα βαθύτερο νόημα στην ύπαρξή μας. Η κρίση είναι τόσο βίαιη και πιεστική που αναγκαζόμαστε να κάνουμε κάτι. Αφού πρώτα έχουμε κατηγορήσει τους πάντες για τη δυστυχία μας, αρχίζουμε σιγά σιγά να κοιτάμε μέσα μας τι γίνεται. Με την αυτογνωσία, ξεθάβουμε τα φαντάσματά μας, κατανοούμε, συγχωρούμε κυρίως και τότε δειλά δειλά απλώνουμε τα φτερά μας προς το φως. Σε κάθε μας βήμα απελευθέρωσης, πετάμε όλο και πιο ψηλά! Μαγική αίσθηση!

 Ποιο είναι το κυριότερο μήνυμα που θέλετε να μεταφέρετε στους αναγνώστες σας μέσα από αυτό το νέο μυθιστόρημά σας;

Ότι δεν ερχόμαστε στη γη για να υποφέρουμε. Ότι η δυστυχία δεν είναι η φυσική μας κατάσταση, ούτε ο πόλεμος μέσα μας και έξω μας. Ότι μπορούμε και οφείλουμε στον εαυτό μας, όσο και στους ανθρώπους που αγαπάμε, να συγχωρέσουμε τα λάθη των άλλων και τα δικά μας ώστε να απελευθερωθούμε και να χαιρόμαστε την κάθε στιγμή. Θέλω κυρίως να μεταδώσω στους αναγνώστες μου τη μαγεία της ζωής!

Πιστεύετε ότι υπάρχει ένας απώτερος σκοπός στη ζωή και ποιος είναι αυτός;

Σαφώς! Η ζωή είναι ένα πνευματικό ταξίδι, πλούσιο σε εμπειρίες, καλές και κακές, που μας βοηθούν να εξελιχθούμε προς ένα ανώτερο επίπεδο συνειδητότητας. Αυτό μας οδηγεί στο θείο μας κομμάτι. Μας παίρνει μάλλον πολλές ζωές! Αλλά αφού συναντηθείς με το σύμπαν και καταλάβεις ότι όλοι (άνθρωποι, ζώα, φύση, γη) είμαστε ένα, τότε μπορείς να υπηρετείς τον πλανήτη ώστε ν’ ανέβει η συνείδηση του συνόλου της κοινωνίας. Αυτό ζούμε αυτή τη στιγμή μέσα από το χάος της εποχής. Ένα γενικό ξύπνημα συνειδητότητας. Εμείς επιλέξαμε να το ζήσουμε. Είναι μια ιστορική στιγμή, ένα προνόμιο γιατί εμείς θα οραμαστιστούμε τον νέο μας κόσμο. Δυσκολευόμαστε να το βλέπουμε γιατί βολοδερνόμαστε από όλες τις πλευρές, ωστόσο οι δυσκολίες αυτές απομυθοποιούν πολιτικούς, συστήματα, συμφέροντα, εγκληματικές συμπεριφορές προς την ανθρωπότητα, τα ζώα και τον πλανήτη μας.

Σας ευχαριστώ θερμά που με φιλοξενείτε στην πολύ αξιόλογη προσπάθειά σας για έναν καλύτερο κόσμο. Έτσι βλέπω την Εναλλακτική Δράση!

————————–

Μπορείτε να βρείτε το βιβλίο της Ζοέλ Λοπινό στο e-shop των Εκδόσεων Καστανιώτη

Λάβετε καθημερινά τα άρθρα μας στο e-mail σας

Σχετικά θέματα

Πρόσφατα Άρθρα

Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε