Ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός: Η πρώτη full time δουλειά

Ήταν Ιούνιος του 1991 και τα τέσσερα δύσκολα αλλά και υπέροχα χρόνια του Κολεγίου έφταναν στο τέλος τους. Τα συναισθήματά μου ήταν ανάμεικτα. Από

Ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός: Η πρώτη full time δουλειά

Ήταν Ιούνιος του 1991 και τα τέσσερα δύσκολα αλλά και υπέροχα χρόνια του Κολεγίου έφταναν στο τέλος τους.

Τα συναισθήματά μου ήταν ανάμεικτα. Από τη μια λυπόμουν που θα άφηνα έναν χώρο όπου η προσπάθεια ανταμειβόταν άμεσα, υπήρχε ποικιλία στα αντικείμενα η οποία άλλαζε δύο φορές τον χρόνο, σε κάθε τάξη έκανες καινούργιες γνωριμίες και φυσικά οι εγκαταστάσεις ήταν εξωπραγματικές για τα ελληνικά δεδομένα (ακόμη και χωρίς την πισίνα, η οποία φτιάχτηκε πολύ αργότερα).

Από την άλλη όμως ήθελα να βάλω σε εφαρμογή όλα όσα είχα μάθει για το marketing τα τέσσερα αυτά χρόνια και, αφού είχα μπει στα είκοσι έξι μου, να αρχίσω να βγάζω και τα πρώτα μου χρήματα.

Ξεκίνησα λοιπόν να κοιτάζω τις αγγελίες που έστελναν οι επιχειρήσεις στο γραφείο διασύνδεσης του Κολεγίου. Μια αγγελία με τίτλο «Product Manager» τράβηξε την προσοχή μου. Product manager είναι ο άνθρωπος ο οποίος έχει υπό την εποπτεία του μια σειρά προϊόντων και φροντίζει να διαβάζει τα μηνύματα της αγοράς και των καταναλωτών ή και να τα προβλέπει. Το κύριο μέλημά του είναι να επιλέγει ποιους τύπους προϊόντων θα εντάξει στην γκάμα προϊόντων, ποιους θα διακόψει και γενικά πώς, μέσω της σωστής επιλογής προϊόντων, θα δημιουργήσει και θα διατηρήσει ανταγωνιστικό πλεονέκτημα για την εταιρεία του.

Η εταιρεία αυτή δραστηριοποιούνταν στον νοσηλευτικό κλάδο και οι πελάτες της ήταν τα νοσοκομεία όλης της χώρας. Έφτασε η μέρα της συνέντευξης. Ο υπεύθυνος της εταιρείας είχε να δει περίπου δέκα άτομα. Ξεκίνησε με μια συμμαθήτριά μας, την οποία και κράτησε μισή ώρα! «Εντάξει, η θέση δόθηκε…» σκεφτήκαμε όλοι. Έλα όμως που δεν ήταν έτσι. Εκείνη τη μέρα πέρασα μια πρώτη συνέντευξη και μετά από μερικές μέρες με κάλεσαν για δεύτερη συνέντευξη στην εταιρεία, η οποία ήταν και αρκετά κοντά στο σπίτι μου. Εκεί έμαθα πως έδιναν και αυτοκίνητο και ότι ο μισθός ήταν περίπου 20% υψηλότερος από τον μέσο μισθό της αγοράς τότε, συν ποσοστά.

Τα τυράκια τα είδα, τη φάκα όμως δεν την είδα (γιατί φρόντισαν να την κρύψουν επιμελώς).

Ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός: Η πρώτη full time δουλειά

Απόσπασμα από το βιβλίο του Αρσένη Πασχόπουλου “Ευτυχώς με απέλυσαν” που κυκλοφορεί στις 22/3 από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος. Δείτε περισσότερα εδώ

Λάβετε καθημερινά τα άρθρα μας στο e-mail σας

Σχετικά θέματα

Πρόσφατα Άρθρα

Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε