«Οι ευτυχισμένες οικογένειες είναι ίδιες, όμως κάθε δυστυχισμένη οικογένεια είναι δυστυχισμένη με το δικό της τρόπο» | Τολστόι

Νομίζεις ότι έχεις προβλήματα μέχρι κάποιος να σου πει τα δικά του.

«Οι ευτυχισμένες οικογένειες είναι ίδιες, όμως κάθε δυστυχισμένη οικογένεια είναι δυστυχισμένη με το δικό της τρόπο» | Τολστόι

Έχουμε μια τάση ως άνθρωποι να γκρινιάζουμε. Πολύ. Για το παραμικρό. Από τις ουρές στα ταμεία, τα δρομολόγια των μέσων μαζικής μεταφοράς, τους φόρους, τις ειδήσεις, τα ριάλιτι, γενικά τα πάντα.

Μιλάμε τόσο πολύ για τη δυστυχία μας που καταλήγουμε να πείθουμε τον ίδιο μας τον εαυτό για την κακή μας τύχη. Όσο καλά και να είμαστε συγκριτικά, πάντα κάτι θα μας λείπει. Έτσι είναι η ανθρώπινη μας πτυχή – εγωιστική και άπληστη.

«Οι ευτυχισμένες οικογένειες είναι ίδιες κι απαράλλαχτες, όμως κάθε δυστυχισμένη οικογένεια, όμως, είναι δυστυχισμένη με το δικό της τρόπο», είχε γράψει ο Λέων Τολστόι στην πρώτη πρόταση στην Άννα Καρένινα το 1878. Το ίδιο ισχύει για όλους τους ανθρώπους γενικότερα όμως. Λίγοι νοιάζονται πραγματικά για την ευτυχία σου. Γιατί αυτό εξάλλου δεν αποτελεί και είδηση όταν είσαι χαρούμενος.

Ο καθένας όμως ζει τη μιζέρια του με το δικό του ξεχωριστό τρόπο.

Μερικοί θεωρούν πρόβλημα το να μην ξέρουν που να βγουν για ποτό/φαγητό, το να μην μπορούν να αποφασίσουν τι ρούχα να βάλουν, πώς να περάσουν τη μέρα, τι να δουν στην τηλεόραση, που να πάνε διακοπές ή άλλα τέτοια ζητήματα του λεγόμενου “πρώτου κόσμου”. Άλλοι αντιμετωπίζουν πιο σοβαρά θέματα: ψάχνουν για δουλειά, σπίτι, εισόδημα, έχουν θέματα επιβίωσης ή, ακόμα σημαντικότερα, έχουν προβλήματα υγείας. Ανάλογα με το πώς το βλέπει κανείς, δυσκολίες υπάρχουν για όλους, απλά η κατάταξη και η προτεραιότητά τους αλλάζει συγκριτικά.

Η αλήθεια είναι πως νομίζεις ότι έχεις προβλήματα μέχρι κάποιος να σου πει τα δικά του.

Φτάνει να μπορείς και εσύ να μπεις στη θέση του, ή έστω να καταλάβεις έστω και λίγο το δικό του προβληματισμό για τα ιδιαίτερα του θέματα.

Αυτό επίσης είναι κάτι που δεν κάνουμε, ή ίσως αρνούμαστε να κάνουμε. Να δείξουμε εμπάθεια σε κάποιον ο οποίος βιώνει καταστάσεις πολύ διαφορετικές από τις δικές μας.

Λένε πως η χαρά όταν μοιράζεται διπλασιάζεται. Μα και η δυστυχία επίσης όταν αντιμετωπίζετε μαζί, ελαφραίνει. Αν δείχναμε συμπόνοια ο ένας στον άλλον αντί να προσπαθούμε να “καταστρέψουμε” ο ένας τον άλλον, ο κόσμος μας θα ήταν πολύ καλύτερος. Και θα είχαμε και λιγότερα προβλήματα.

Δείτε Επίσης

Συγγραφέας Μαρία - Χριστίνα Δουλάμη

Δημοσιογράφος, μεταφράστρια και σύμβουλος επικοινωνίας. Γράφω για ό,τι με εκφράζει και έχω κάτι να πω. Διαβάζω πολύ, χορεύω, ταξιδεύω, και πιστεύω πως η ζωή πρέπει να απολαμβάνεται με πάθος. Θεωρώ πως καμία προσπάθεια δεν είναι χαμένη. Λατρεύω τα όμορφα χαμόγελα και τα όνειρα που κάνουμε με τα μάτια ανοιχτά.

Ιστοσελίδα
Δείτε όλα τα άρθρα

Αξίζει να διαβάσετε

Συγγραφέας Μαρία - Χριστίνα Δουλάμη

Δημοσιογράφος, μεταφράστρια και σύμβουλος επικοινωνίας. Γράφω για ό,τι με εκφράζει και έχω κάτι να πω. Διαβάζω πολύ, χορεύω, ταξιδεύω, και πιστεύω πως η ζωή πρέπει να απολαμβάνεται με πάθος. Θεωρώ πως καμία προσπάθεια δεν είναι χαμένη. Λατρεύω τα όμορφα χαμόγελα και τα όνειρα που κάνουμε με τα μάτια ανοιχτά.

Ιστοσελίδα
Δείτε όλα τα άρθρα

Λάβετε καθημερινά τα άρθρα μας στο e-mail σας

Σχετικά θέματα

Πρόσφατα Άρθρα

Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε