«Η ιστορία επαναλαμβάνεται γιατί δεν έχουμε θεραπεύσει αυτό που έρχεται συνεχώς μπροστά μας» | Κωνσταντίνος Σμιξιώτης

Ο συγγραφέας και ψυχολόγος Κωνσταντίνος Σμιξιώτης μιλάει στην εκπομπή BOOK FOR THOUGHT για το βιβλίο του "Τα μυστικά των θαυμάτων".

«Η ιστορία επαναλαμβάνεται γιατί δεν έχουμε θεραπεύσει αυτό που έρχεται συνεχώς μπροστά μας» | Κωνσταντίνος Σμιξιώτης

«Τα πάντα είναι θαύματα γύρω μας όπως και ο άνθρωπος, το σώμα, η ζωή. Ο θάνατος είναι επίσης ένα θαύμα και ακριβώς επειδή μας κινεί να ζήσουμε τη ζωή δεν μπορεί παρά να είναι ένα θαύμα, όσο κι αν το βλέπουμε από την αρνητική του πλευρά. Τα πάντα είναι χρηστικά, ωφέλιμα, αρκεί να τα εκλάβουμε ως τέτοια».

Διαβάστε ολόκληρη την απομαγνητοφωνημένη συνέντευξη παρακάτω

– (Α.Σ) Καλώς ήρθατε σε μια ακόμη εκπομπή της Εναλλακτικής Δράσης Book for thought. Είμαι ο Αθανάσιος Στεργίου και όπως πάντα κοντά μου η Ιωάννα Νάσσου.

– (Ι.Ν) Χαίρετε και καλώς ήρθατε στην εκπομπή μας.

– (Α.Σ) Σήμερα έχουμε κοντά μας τον συγγραφέα Κωνσταντίνο Σμιξιώτη.

– (Ι.Ν) Το βιβλίο του Κωνσταντίνου Σμιξιώτη έχει τίτλο «Τα μυστικά των θαυμάτων» και κυκλοφορεί από την Εκλεκτική Συνθετική Ψυχολογία.

– (Α.Σ) Κύριε Σμιξιώτη, καλώς ήρθατε.

– (Κ.Σ) Καλώς σας βρήκα. Ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνατε να προβάλω το βιβλίο.

– (Ι.Ν) Εμείς ευχαριστούμε. Κύριε Σμιξιώτη, τι σας ώθησε να σπουδάσετε Ψυχολογία, είναι κάτι που σας άρεσε από πάντα;

– (Κ.Σ) Η αλήθεια είναι ότι υπήρχε ένα κομβικό σημείο στη ζωή μου που με ώθησε να ανακαλύψω πρώτα τον εαυτό μου και μετά τον άνθρωπο γενικότερα. Κατ’ αρχάς από μια φιλοσοφική εσωτερική προσέγγιση και κατ’ επέκταση επιστημονικά μέσα από το πεδίο της Ψυχολογίας, ώστε να γίνω εγώ καλύτερος και για εμένα και για τους άλλους.

– (Α.Σ) Κύριε Σμιξιώτη, αυτό θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον αν θα θέλατε να μοιραστείτε μαζί μας μια ιστορία η οποία ήταν ενδεχομένως δύσκολη, όμως αυτό ήταν που σας έκανε να προχωρήσετε σε αυτή τη διαδρομή.

– (Κ.Σ) Δεν ήταν μόνο δύσκολη θα έλεγα, ήταν συνταρακτική, αλλά τόσο συνταρακτική που για τον καθένα είναι διαφορετικό αυτό. Ποικίλλει δηλαδή αυτό που λέμε εμείς συνταρακτικό, γιατί ένας θα το πάρει κάπως αλλιώς, άλλος αλλιώτικα. Το θέμα είναι ότι για τον κάθε άνθρωπο υπάρχει μια στιγμή στη ζωή του που τα πάντα ανατρέπονται γύρω του. Νιώθει να χάνει το έδαφος κάτω από τα πόδια του και τότε γυρίζει – ας το πούμε – με απόγνωση γύρω του να δει από πού μπορεί να πιαστεί και τι μπορεί να κάνει. Σ’ αυτή την περίπτωση, που είναι συγκεκριμένη για εμένα, και οικονομικά και οικογενειακά, άλλαξαν τα πάντα στη ζωή μου σε ένα βράδυ, εγώ αποφάσισα να στραφώ προς τα μέσα αντί προς τα έξω. Αντί να πιαστώ δηλαδή από κάπου έψαξα να δω τι έχω κάνει εγώ λάθος και πήγε στραβά στα πρώτα χρόνια της ζωής ώστε οι επιλογές μου να με οδηγήσουν στο σημείο αυτό. Όλο αυτό σιγά σιγά με οδήγησε στα σκαλοπάτια της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών. Μπορώ να πω ότι πριν τα πρώτα σκαλιά ήταν εσωτερικά, καθαρά αυτογνωσίας. Ήταν φιλοσοφικά, μέσα από τη σχολή του Πλάτωνα, από το έργο του. Τελικά μη αρκούμενος σε όσα είχα διαβάσει, ήθελα να δω τι λέει και η επιστήμη πάνω σε αυτό. Αυτό που ανακάλυψα βέβαια δεν με εξέπληξε, η επιστήμη δεν έχει φτάσει καν στα βήματα της Φιλοσοφικής Σχολής, παρ’ όλο που τη διδάσκει.

– (Α.Σ) Κατανοητό. Ευχαριστούμε πολύ γι’ αυτό το μοίρασμα. Ουσιαστικά αυτό στο οποίο θα ήθελα να μείνουμε λίγο είναι το μήνυμα το οποίο μεταδώσατε, ότι τελικά ο κάθε άνθρωπος κουβαλά τον δικό του σταυρό όπως λέει κι ο λαός, δηλαδή κάτι δύσκολο για εμένα μπορεί να είναι εύκολο για εσάς, κάτι δύσκολο για εσάς μπορεί να είναι εύκολο για τον άλλο άνθρωπο. Αυτό που έχει σημασία είναι να καταλάβουμε ότι ο κάθε άνθρωπος εκλαμβάνει την πραγματικότητα τελείως διαφορετικά κι είναι σημαντικό, όπως είπατε, να στραφεί μέσα του. Κάποιοι άνθρωποι λένε ότι η ανθρωπότητα γενικά πάει από το κακό στο χειρότερο, κάποιοι άλλοι βλέπουν το αντίθετο, ότι με τον καιρό προχωράμε και προοδεύουμε. Και υπάρχει και μια τρίτη μερίδα η οποία λέει ότι τίποτα δεν αλλάζει κι ότι απλά ζούμε μια επανάληψη της ιστορίας. Εσείς πώς βλέπετε αυτή την τοποθέτηση;

– (Κ.Σ) Θα ακουστεί λίγο περίεργο, αλλά οι δικές μου έρευνες και η προσωπική αναζήτηση με οδηγούν στο να συνθέσω αυτά τα 3 πράγματα που αναφέρατε με έναν περίεργο τρόπο. Επειδή η εξέλιξη κινείται κυκλικά αλλά με έναν σπειροειδή τρόπο, όπως ένα ελατήριο που θα το δούμε να στέκεται και βλέπουμε ότι οι σπείρες του ανεβαίνουν αργά αλλά σταθερά διαγράφοντας μια κυκλική τροχιά, το να βλέπουμε τον άνθρωπο να πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο είναι την ώρα που τον βλέπουμε στο χαμηλότερο τόξο του ελατηρίου, που ωστόσο είναι λίγο παραπάνω από το προηγούμενο τόξο. Δηλαδή ναι μεν φαινομενικά είναι σε χειρότερο σημείο, αλλά είναι σε πολύ καλύτερο από μια άλλη εποχή. Περνάει λοιπόν από την ίδια ιστορία, όπως πολύ σωστά είπατε επαναλαμβάνουμε την ιστορία, αλλά αυτή η ιστορία βρίσκεται πολύ πιο πάνω από την προηγούμενη με μια διαφορετική μορφή. Αυτό που μας ξεγελά είναι οι μορφές. Η ιστορία επαναλαμβάνεται γιατί δεν έχουμε θεραπεύσει κάτι το οποίο έρχεται συνεχώς μπροστά μας για να μας δώσει αυτή την ευκαιρία. Οπωσδήποτε δεν υπάρχει στασιμότητα, αυτό το είπαν πολλοί πριν από εμένα όπως ο Ηράκλειτος, ο μεγάλος Έλληνας φιλόσοφος, που είπε ότι τα πάντα κινούνται. Άρα η εξέλιξη είναι δεδομένη και μόνο σαν νόμος της κίνησης πάει πάντα μπροστά αλλά κάνει κυκλική πορεία έτσι ώστε να νομίζει κάποιος ότι γυρνά πίσω. Όλα είναι μια ψευδαίσθηση. Τα πάντα κινούνται.

– (Α.Σ) Οπότε ουσιαστικά αυτό που μας λέτε – και διορθώστε με αν κάνω λάθος – είναι πως παρά το ότι υπάρχει αυτή η σπείρα, η σπείρα αυτή είναι πάντα εξελικτική στη μεγάλη κλίμακα, είναι μόνο ανοδική σπείρα δονήσεων.

– (Κ.Σ) Σωστά. Εξωτερικά ανοδική, εσωτερικά για να πάει κάποιος ψηλά πρέπει να βυθιστεί πρώτα χαμηλά. Είναι αυτό που είπε και ο Καζαντζάκης, ότι για να πάμε στον Παράδεισο πρέπει να περάσουμε πρώτα από την Κόλαση.

– (Ι.Ν) Θα προχωρήσω να μιλήσουμε για το βιβλίο σας. Έχει τίτλο «Τα μυστικά των θαυμάτων». Μπορείτε να μας πείτε με λίγα λόγια τι διαπραγματεύεται, σε τι αναφέρεστε;

– (Κ.Σ) Κανονικά ο τίτλος από μόνος του θα ήταν όλες οι σελίδες του βιβλίου. Στην ουσία αυτό που λέει το βιβλίο είναι να αποκωδικοποιήσουμε, να αποκαλύψουμε τα μυστικά των θαυμάτων, αυτό που ο άνθρωπος δηλαδή θεωρεί ως κάτι απρόσμενο, κάτι αναπάντεχο, κάτι ανατρεπτικό που οι ανθρώπινες δυνάμεις δεν ήταν ικανές να το πετύχουν. Στην ουσία εγώ λέω ότι τα πάντα είναι δυνατά αρκεί να γνωρίζουμε κάποια πράγματα τα οποία ή τα καταπατούμε άθελά μας ή παραβιάζουμε κάποιους κανόνες ή κάποιες λεπτομέρειες τις οποίες δεν γνωρίζουμε για να ενεργοποιήσουμε όλη αυτή τη συνταγή η οποία είναι στη διάθεση κάθε ανθρώπου, βρίσκεται μέσα του.

– (Α.Σ) Κύριε Σμιξιώτη, η ζωή είναι ένα θαύμα;

– (Κ.Σ) Εγώ θα έλεγα ότι τα πάντα είναι θαύματα γύρω μας όπως και ο άνθρωπος, το σώμα του, η ζωή όπως πολύ σωστά την αποκαλέσατε. Ο θάνατος είναι επίσης ένα θαύμα και ακριβώς επειδή μας κινεί να ζήσουμε τη ζωή δεν μπορεί παρά να είναι ένα θαύμα, όσο κι αν το βλέπουμε από την αρνητική του πλευρά. Τα πάντα είναι χρηστικά, ωφέλιμα, αρκεί να τα εκλάβουμε ως τέτοια.

– (Α.Σ) Πολύ ωραία. Αν μου επιτρέπετε, θα ήθελα να μετακινηθούμε και κάπου αλλού. Μετά λοιπόν την περίφημη φράση του μεγάλου συγγραφέα του Κοέλιο ότι το σύμπαν συνωμοτεί για εσένα, κι άλλες μεγάλες εκδοτικές επιτυχίες όπως «Το μυστικό» αλλά και πολλά άλλα, αρκετοί άνθρωποι έχουν νιώσει κάποια απογοήτευση. Ενώ δηλαδή ήθελαν να συμβούν κάποια πράγματα και τα πίστευαν, τελικά δεν συνέβησαν. Αρκεί απλά λοιπόν να θέλουμε κάτι πολύ για να συμβεί ή χρειάζεται κάτι παραπάνω; Κι αν ναι, τι είναι αυτό;

– (Κ.Σ) Έχετε δίκιο. Στη σύγχρονη εποχή αυτά τα δύο – ο Πάουλο Κοέλιο και το «Μυστικό» – δημιούργησαν ένα μεγάλο κύμα ενθουσιασμού στον κόσμο. Αυτό ήταν το έργο τους, να ξυπνήσουν στον άνθρωπο μέσα μια ελπίδα, μια πίστη καλύτερα γιατί η ελπίδα κρύβει και απόγνωση, ότι μπορεί να πάρει την τύχη της ζωής στα χέρια του. Αυτό που δεν ειπώθηκε είναι ότι η ζωή είχε ήδη μια πορεία διαγεγραμμένη για τον καθένα και τώρα δεν έφτανε μόνο να πετύχουμε κάτι αλλά να ανατρέψουμε και κάτι. Άρα υπάρχουν κάποιες μικρές λεπτομέρειες οι οποίες πάνω στον ενθουσιασμό τους οι άνθρωποι δεν πρόσεξαν, δεν μελέτησαν όσο έπρεπε καλά τη μαγεία. Γιατί πίσω από τη μαγεία βρίσκεται ένα μεγάλο έργο κι αυτό ακριβώς εγώ παρουσιάζω στο βιβλίο, τον θαυματοποιό δηλαδή, και το πώς κάποιος θα φτάσει σε αυτό το σκαλοπάτι. Γιατί όλα τα υπόλοιπα είναι δημιουργήματά του. Ο άνθρωπος ψάχνει το δημιούργημα χωρίς να ψάξει τον θαυματοποιό.

– (Α.Σ) Οπότε στο βιβλίο σας απ’ ό, τι αντιλαμβάνομαι υπάρχει μια τέτοιου είδους καθοδήγηση στο πώς μπορεί να ανακαλύψει ο αναγνώστης αυτές τις εσωτερικές δυνάμεις.

– (Κ.Σ) Ναι, η διαφορά με τους υπολοίπους που αναφέραμε πριν και τα έργα τους είναι ότι εγώ επιλέγω τον δύσκολο δρόμο. Εγώ λέω ότι μπορεί να πετύχει τα πάντα αρκεί να αλλάξει αυτό που είναι, γιατί αυτό τον έχει φέρει σήμερα εκεί που δεν θέλει να είναι. Άρα, θα πρέπει να αλλάξει αυτό που είναι για να αλλάξει την ιστορία γύρω του. Και παρουσιάζω αυτό τον δρόμο της αλλαγής, της μετουσίωσης και της εσωτερικής αλχημείας και μετά πολύ απλά θα πετύχει τα πάντα αφού έτσι κι αλλιώς όσα ζει σήμερα τα έχει πετύχει ο ίδιος – ας έχουν αρνητικό πρόσημο.

– (Α.Σ) Κύριε Σμιξιώτη, μιλήσατε λοιπόν και για τον ενθουσιασμό αλλά και για την έννοια της εσωτερικής αλχημείας. Θα θέλατε να μοιραστείτε με τους θεατές λίγα περισσότερα λόγια για το τι είναι αυτά και πώς μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε πρακτικά στην καθημερινότητά μας;

– (Κ.Σ) Ναι, κι εδώ θα χρησιμοποιήσουμε στην ευκαιρία της ερώτησης και όρους της Ψυχολογίας επιστημονικά για να μην νομίζει ο κόσμος ότι τα πάντα είναι μεταφυσικά και άπιαστα, ουτοπικά. Υπάρχει η αυτοεκπληρούμενη προφητεία στην επιστήμη της Ψυχολογίας που λέει ότι όταν ο άνθρωπος πιστεύει κάτι ακράδαντα θα κάνει τα πάντα για να επιβεβαιώσει αυτά που πιστεύει. Συνεπώς, θα κινηθεί έτσι ώστε αυτό που πιστεύει μέσα του να το δει και πραγματικά έξω. Αυτό κάποιος από μόνο του θα το έλεγε μαγεία. Η επιστήμη της Ψυχολογίας λοιπόν υποστηρίζει πως αυτό ακριβώς συμβαίνει γιατί όταν εγώ είμαι πολιτικά τοποθετημένος σε μια παράταξη δεν θα πάρω ποτέ μια εφημερίδα που λέει τα αντίθετα από εμένα, έτσι δεν είναι; Θα κινηθώ προς εκείνη την κατεύθυνση. Όταν ακούσω κάποιον στον περίγυρό μου να μου λέει κάτι που δεν μου αρέσει θα φύγω, θα πάω αλλού. Συνεπώς, θα προσπαθήσω να επιβεβαιώσω τις πεποιθήσεις μου. Αν λοιπόν οι πεποιθήσεις μου είναι δυσλειτουργικές και ενάντια σε αυτό που θέλω να πετύχω, θα γίνουν άγκυρα. Αν είναι λειτουργικές και υπέρ αυτού που θέλω να πετύχω, θα γίνουν αερόστατο και θα με ανεβάσουν ψηλά. Άρα λοιπόν το μεγαλύτερο κεφάλαιο είναι η πεποίθηση και η εμπιστοσύνη στον εαυτό.

– (Α.Σ) Μου άρεσε πάρα πολύ αυτό το παράδειγμα ότι όντως κάποιες πεποιθήσεις μπορεί να αποτελούν άγκυρα και να προκαλούν ή να διατηρούν τη στασιμότητα, όμως υπάρχουν και κάποιες άλλες πεποιθήσεις οι οποίες όντως μπορούν να μας βοηθήσουν να πάμε μπροστά και να λειτουργήσουμε όπως πολύ ωραία είπατε σαν αερόστατο. Κύριε Σμιξιώτη, λίγο πριν κλείσουμε, από όλη αυτή την πορεία της ζωής σας και από όλα αυτά που έχετε διδαχτεί, τις επιγνώσεις σας, όλες αυτές τις εμπειρίες ζωής, θα θέλατε να δώσετε κάποια τελευταία μηνύματα στους θεατές που θα μπορούσαν να τους βοηθήσουν να πάνε παρακάτω;

– (Κ.Σ) Πιστεύω ότι θα πρέπει πρώτα να κοιτάξουν μέσα τους και να κάνουν μια απλή καταγραφή του ποιοί είναι. Σκιαγραφώντας δηλαδή την προσωπικότητά τους με κάθε ειλικρίνεια και τα θετικά και τα αρνητικά, γιατί όλα αυτά συνθέτουν μια προσωπικότητα. Στη συνέχεια να ρωτήσουν τον εαυτό τους ποιός θα ήθελαν να είναι, να το περιγράψουν κι αυτό αναλυτικά, όσο το δυνατόν καλύτερα και την άλλη μέρα το πρωί να ξεκινήσουν να ζουν όπως θα ήθελαν να είναι. Αν κάτι τους εμποδίζει, αυτό ακριβώς είναι και το πρόβλημα στην ιστορία. Γιατί ένας άλλος εαυτός είναι που εμποδίζει τον άνθρωπο να πετύχει το θαύμα του. Αν θέλει να δώσει περισσότερο έμφαση σε αυτό που τον εμποδίζει, τότε ας παραδεχτεί ότι αυτό που τον εμποδίζει το επιθυμεί περισσότερο από το θαύμα.

– (Α.Σ) Ξέρω ότι μας πιέζει ο χρόνος, ωστόσο μια τελευταία ερώτηση πάνω σε αυτά που μόλις μοιραστήκατε. Πώς μπορούμε λοιπόν να έχουμε αυτή την εναρμόνιση του εαυτού, δηλαδή αυτά τα αλληλοσυγκρουόμενα κομμάτια; Μια συμβουλή από εσάς, πώς θα μπορούσαμε όλα αυτά να τα παντρέψουμε μαζί;

– (Κ.Σ) Σε αυτό το σημείο αν θέλαμε το συνδετικό στοιχείο που συνθέτει την προσωπικότητα και δεν μας κάνει να ισορροπούμε εσωτερικά είναι η ευθύνη πως ό, τι υπάρχει μέσα μου είναι δική μου δημιουργία σε συνδυασμό με το περιβάλλον, αλλά και στο περιβάλλον εγώ επέτρεψα να με επηρεάσει. Άρα ό, τι έχω είναι δικό μου και πρέπει να το αγαπήσω εξίσου είτε μου αρέσει σε αυτή τη φάση είτε όχι. Αν δεν μου αρέσει, μπορώ να το αλλάξω, αλλά πάνω από όλα πρέπει να το αγαπήσω. Γιατί δεν έχω δικαίωμα να διώχνω το δικό μου παιδί, άρα θα ήμουν ένας πολύ σκληρός πατέρας, άκαρδος, αν πετούσα το παιδί μου στον δρόμο έτσι δεν είναι; Από αυτό πρέπει να ξεκινήσουμε.

– (Α.Σ) Κύριε Σμιξιώτη, σας ευχαριστούμε πάρα πολύ που ήσασταν μαζί μας.

– (Κ.Σ) Εγώ ευχαριστώ παιδιά για την τιμή και την πρόσκληση και την ευκαιρία που μου δώσατε να παρουσιάσω το έργο μου, γι’ αυτό και επέλεξα να είναι το τελευταίο από τα σύγχρονα έργα μου, γιατί θέλω να δείξω ότι κι εγώ έφτασα κάπου εδώ μετά από μια πορεία και θα ήθελα να τη μοιραστώ με τον κόσμο μέσα από αυτό το σύγγραμμα.

– (Ι.Ν) Ευχαριστούμε πολύ.

– (Κ.Σ) Να είστε καλά.

– (Ι.Ν) Να θυμίσουμε εδώ πέρα ότι το βιβλίο του Κωνσταντίνου Σμιξιώτη «Τα μυστικά των θαυμάτων» μπορούμε να το βρούμε αποκλειστικά στο blog της Εκλεκτικής Συνθετικής Ψυχολογίας.

– (Α.Σ) Ιωάννα ευχαριστούμε πολύ, ευχαριστούμε πάρα πολύ κι εσάς που ήσασταν μαζί μας. Θα τα πούμε την επόμενη εβδομάδα σε μια νέα εκπομπή της Εναλλακτικής Δράσης Book for thought. Μέχρι τότε, να είστε καλά.

«Η ιστορία επαναλαμβάνεται γιατί δεν έχουμε θεραπεύσει αυτό που έρχεται συνεχώς μπροστά μας» | Κωνσταντίνος Σμιξιώτης

Εγγραφείτε στο κανάλι Youtube της Εναλλακτικής Δράσης

Book For Thought | S1E14

Αξίζει να διαβάσετε

ΕΚΔΟΣΕΙΣ κλειδαριθμοσ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ Η Τέχνη της ζωης
ΕΚΔΟΣΕΙΣ πεδιο

Λάβετε καθημερινά τα άρθρα μας στο e-mail σας

Σχετικά θέματα

Πρόσφατα Άρθρα

Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε