Ο περισσότερος κόσμος νομίζει ότι η δημιουργία αρχίζει και τελειώνει με τη γέννηση ενός παιδιού.
Ζευγάρια που δεν κατάφεραν να φέρουν στον κόσμο ένα παιδί, δοκιμάζονται στη σχέση τους, πολλές φορές ακολουθώντας διαφορετικούς δρόμους, βιώνοντας την μη απόκτηση απογόνου ως προσωπική αποτυχία.
Η αναπαραγωγή ενός κοινωνικού μοντέλου/προτύπου που θέλει τους ανθρώπους ενταγμένους στο κοινωνικό ανήκειν ως “πετυχημένους” οικογενειάρχες και όχι μόνο, καλά κρατεί.
Αναρωτιέμαι με τόσα που ακούμε, διαβάζουμε και δυστυχώς βιώνουμε σ’ αυτή την κοινωνία που ζούμε στο σήμερα, πόσοι από τους συνανθρώπους μας που σκοπεύουν να γίνουν γονείς, είναι ώριμοι και συνειδητοποιημένοι να αναλάβουν την ευθύνη αυτού του ρόλου.
Το θέμα δεν είναι αν θέλει κάποιος να γίνει γονιός, το θέμα είναι γιατί θέλει να γίνει γονιός.
Ας αναλογιστεί ο καθένας μέσα του το λόγο για τον οποίο θα ήθελε να φέρει ένα παιδί στον κόσμο.
Ας σκεφτούμε ότι τα παιδιά δεν μας ανήκουν, είναι του Θεού.
Δεν είναι προέκταση του εαυτού μας, είναι ανεξάρτητες και αυτόνομες οντότητες.
Δεν εξυπηρετούν τις δικές μας ανάγκες, επιθυμίες και όνειρα που δεν πραγματοποιήσαμε εμείς.
Είναι επικίνδυνα εγωιστικό να θέλουμε να κάνουμε ένα παιδί που θα είναι η συνέχειά μας… δηλώνει το υπαρξιακό μας κενό αυτή η επιθυμία.
Ας παραδεχτούμε την ανεπάρκειά μας, ας μπούμε λίγο μέσα μας να συναντήσουμε την ανωριμότητά μας πριν πάρουμε την απόφαση.
Είναι γνωστό εξάλλου ότι ανώριμοι γονείς, γεννούν ανώριμα παιδιά.
Δε φτάνουν τόσα κακοποιημένα, εγκαταλελειμμένα και στερημένα αγάπης παιδιά;
Αν θέλεις σώνει και ντε να δημιουργήσεις κάτι, ξεκίνα πρώτα να δημιουργείς… τον ώριμο εαυτό σου!
Συντάκτης | Λίνα Παυλοπούλου
Η αγάπη μου για τον άνθρωπο με οδήγησε να ασχοληθώ με τις Ανθρωπιστικές Επιστήμες. Είμαι Συνθετική Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας με μετεκπαίδευση στην Ψυχοθεραπεία Γονέων-Εφήβων και Θεραπεία Ζεύγους. Πιστεύω πως ο κάθε άνθρωπος χρειάζεται αγάπη και φροντίδα. Μέσα από τη γραφή εκφράζω την ανάγκη μου να επικοινωνώ και να συνδέομαι με τους ανθρώπους, να γαληνεύω και να ταξιδεύω με τον εαυτό μου. Για μένα η γραφή είναι έκφραση, ελευθερία, δημιουργία, συνάντηση, μοίρασμα, ταίριασμα. Μότο μου, «Μόνο η αγάπη μπορεί».
- «Δεν θέλω να έρχομαι ξανά και ξανά στη ζωή σου, μα είναι απαραίτητο» | Όταν μιλάει το τραύμα… - 23 Μαρτίου 2023
- Να ρέεις ανεμπόδιστα προς την Αλήθεια σου! - 18 Ιανουαρίου 2023
- Ας είναι τα χρόνια μας, όπως λαχταράει η ψυχή μας! - 11 Ιανουαρίου 2023
- Αν δεν συνδεθείς εσύ με τη δύναμή σου, οι άλλοι θα κάνουν τα πάντα για να σου την πάρουν - 20 Δεκεμβρίου 2022
- Ξεκίνα να δημιουργείς τον ώριμο εαυτό σου! - 29 Νοεμβρίου 2022
- Ο εαυτός μας σε θεραπεία είναι ένας μοναχικός δρόμος που χρειάζεται να περπατήσουμε όλοι μας - 4 Αυγούστου 2022
- Άλλος για τα εύκολα; - 17 Ιουλίου 2021
- Εσύ τι κρατάς στο σήμερα με το ζόρι; - 11 Μαΐου 2021
- Να ρέεις ανεμπόδιστα προς την Αλήθεια σου! - 18 Ιανουαρίου 2021
- Γεννήθηκα άνθρωπος και θέλω να παραμείνω - 8 Δεκεμβρίου 2020