“Θα’ρθεί καιρός που θ’ αλλάξουν τα πράματα.Να το θυμάσαι Μαρία.

Θυμάσαι Μαρία στα διαλείμματα εκείνο το παιχνίδι που τρέχαμε κρατώντας τη σκυτάλη

–μη βλέπεις εμένα– μην κλαις.Εσύ είσ’ η ελπίδα.

Άκου θά’ρθει καιρός που τα παιδιά θα διαλέγουνε γονιούς δε θα βγαίνουν στην τύχη.

Δε θα υπάρχουν πόρτες κλειστές με γερμένους απέξω.

Και τη δουλειά θα τη διαλέγουμε,δε θά `μαστε άλογα να μας κοιτάνε στα δόντια.

Οι άνθρωποι –σκέψου!– θα μιλάνε με χρώματα κι άλλοι με νότες !

Να φυλάξεις μοναχά σε μια μεγάλη φιάλη με νερό λέξεις κι έννοιες σαν κι αυτές:

απροσάρμοστοι,καταπίεση,μοναξιά,τιμή,κέρδος,εξευτελισμός,

για το μάθημα της ιστορίας.

Είναι Μαρία –δε θέλω να λέω ψέματα– δύσκολοι καιροί.

Δεν ξέρω,τόσα έζησα τόσα έμαθα τόσα λέω κι απ’ όσα διάβασα ένα κρατάω καλά:

Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος.”

~Ποίημα της ηθοποιού Κατερίνας Γώγου~

Συγγραφέας Γιώργος Βασιλορεΐζης

Καθηγητής Κοινωνικών Επιστημών & Σύμβουλος Επαγγελματικού Προσανατολισμού. Σπουδές σε βιολί & πιάνο. Επιμόρφωση στην Παιδοψυχολογία, τη Διαπολιτισμική Εκπαίδευση, τις Μαθησιακές Δυσκολίες, και τη Μουσικοθεραπεία. Αγαπημένες δραστηριότητες: Ποδηλασία & Μπάντμιντον.

Δείτε όλα τα άρθρα

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε