Του Δημήτρη Μιχελουδάκη

Κάθε μέρα τον συναντάς. Σε κάθε κόκκινο σηματοδότη σε περιμένει. Μόλις όμως φύγει από το οπτικό σου πεδίο, αλλάζει ρούχα, εμφάνιση και χαρακτηριστικά και σε προλαβαίνει στο επόμενο φανάρι.

Τον θυμάσαι, αλλά ικανή περιγραφή δεν μπορείς να κάνεις. Αρκείται στο να υπάρχει σε μια γωνία του θαλάμου μνήμης του εγκεφάλου. Ιππόκαμπο τον λένε οι ερευνητές. Έτσι θα τον περιέγραφες, μια άυλη, άνευ υπόστασης παρουσία. Όταν βιάζεσαι ενδέχεται να τον δεις ενσωματωμένο στον τοίχο, δίπλα στο γκράφιτι. Ή τα ρούχα του άσαρκα και τον κουβά με το βρώμικο νερό να αιωρείται.

Εξαΰλωση το λένε οι χημικοί. Μην είναι Πακιστανός; Μην είναι Αφγανός; Κάτι τέτοιο, δε βαριέσαι… Ώσπου μια μέρα δε θα βιάζεσαι τόσο και αφού σου καθαρίσει το τζάμι, θα διασταυρώσεις το βλέμμα σου με το δικό του. Τότε αυτός θα σε βοηθήσει. Από τότε και μετά θα υπάρχει. Το έλεγε ο Καντ.

Συγγραφέας Δημήτρης Μιχελουδάκης

Είμαι νοσηλευτής ψυχικής υγείας και γράφω όποτε προλαβαίνω τις σκέψεις μου. Άμα δεν τις προλάβεις αυτούσιες όταν σου χτυπούν την πόρτα , δεν ξαναγυρνούν . Έχουν τον δικό τους εγωισμό . Δικός μου στόχος είναι η απαλοιφή οποιασδήποτε διάκρισης , στίγματος ή κατηγοριοποίησης μεταξύ των ανθρώπων.

Δείτε όλα τα άρθρα

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε