Τα δύσκολα να τα κοιτάς στα μάτια

Δεν θα γίνω ποτέ ξανά βίαιος απέναντι στον εαυτό μου.

Δεν θα φερθώ ποτέ ξανά φασιστικά, ούτε σε εμένα ούτε σε κανέναν άλλο, μόνο και μόνο επειδή θέλω να έχω πάντα δίκιο, να έχω πάντα τον έλεγχο και να επιβεβαιώνω το εγώ μου.

Δεν θα γεννήσω άλλους μικρούς φασίστες από τα σπλάχνα μου λόγω φόβου.

Θα πάψω να πονάω τους άλλους για να γιατρέψω το δικό μου πόνο.

Θα πάψω να τους ελέγχω για να νιώθω εγώ δυνατός.

Αναγνωρίζω πλέον ότι ο πόνος δεν γιατρεύεται ποτέ με τη βία. Μόνο με την αγάπη.

Ούτε ο φόβος γιατρεύεται με τη βία. Μόνο με την αγάπη και την εμπιστοσύνη.

Ο έλεγχος των άλλων προσφέρει μια ψευδαίσθηση δύναμης και ασφάλειας. Αληθινή δύναμη είναι η αποδοχή της αδυναμίας.

Η ζωή δεν αποκτά νόημα πληγώνοντας τον άλλον. Μόνο αγκαλιάζοντάς τον.

Ο θυμός δεν καταλαγιάζει όταν κτυπάμε με λόγια ή πράξεις τον άλλον. Ησυχάζει μόνο εάν αφουγκραστούμε το μήνυμά του και το απευθύνουμε ειρηνικά σε εκείνον που πραγματικά τον αφορά. Διότι γύρω μας δεν κυκλοφορούν οι γονείς μας μεταμφιεσμένοι, κυκλοφορούν άνθρωποι πονεμένοι όσο και εμείς, δυσκολεμένοι όσο και εμείς, διψασμένοι για αγάπη και χαρά όσο και εμείς.

Για όλους αυτούς τους λόγους, δεσμεύω τον εαυτό μου να είμαι παρών με την αλήθεια μου στη ζωή και να πορεύομαι με αγάπη. Διότι έχω πλέον την επίγνωση ότι αλήθεια, αγάπη και ζωή είναι ένα.

Απόσπασμα από το βιβλίο “Τα Δύσκολα να τα Κοιτάς στα Μάτια”, της  Αναστασίας Κλαδευτήρα – Εκδόσεις Διόπτρα

Photo: Author/Depositphotos

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε