Όλοι έχουμε βρεθεί σε αυτή τη θέση, αλλά ταυτόχρονα έχουμε πράξει το ίδιο κάποια στιγμή στη ζωή μας: να μιλήσουμε αρνητικά για κάποιον πίσω από την πλάτη του, να τον σχολιάσουμε με άσχημο και υποτιμητικό τρόπο.

Για ποιο λόγο οι άνθρωποι επιδίδονται σε μία τέτοια συμπεριφορά; Αισθάνονται πως γίνονται ανώτεροι με το να μειώνουν κάποιον τρίτο, βρίσκουν νόημα στην άγευστη ζωή τους, αισθάνονται φθόνο και επιθυμούν ενδόμυχα να αποδομήσουν τις δικές μας επιτυχίες και ζωή ώστε να αισθανθούν εκείνοι καλύτερα;

Το γεγονός είναι ένα: πως ένας άνθρωπος που μας σχολιάζει αρνητικά και πισώπλατα, επιθυμεί να μας βλάψει και έχει μέσα του έναν συγκεκριμένο κακό σκοπό για εμάς. Αν, πραγματικά, ενδιαφερόταν για εμάς ή είχε κάποιο παράπονο μαζί μας θα μπορούσε να ξεσπάσει μπροστά μας όλο του το θυμό χωρίς να καταφύγει στην προσπάθεια να μας σπιλώσει στα μάτια τρίτων. Θα μιλούσε σε εμάς αυτοπροσώπως και θα κατέθετε εκεί τα αρνητικά του συναισθήματα.

Κι ενώ μερικοί άνθρωποι περνάνε αβρόχοις ποσί το γεγονός πως κάποιος τους κριτικάρει, τους κουτσομπολεύει ή τους σχολιάζει αρνητικά, πώς να αισθάνεται εκείνος που βάλλεται επαγγελματικά, φιλικά και προσωπικά από τις κατηγορίες που εξαπολύει εναντίον του κάποιος τρίτος; Πώς μπορεί να νοιώσει ένας άνθρωπος με μεγαλύτερα ευαισθησία και λιγότερη ψυχική ανθεκτικότητα στην κακία και τα κακεντρεχή σχόλια των άλλων;

Αν κάποιος διαπιστώσει πως κάποιος άνθρωπος τον κατηγορεί, τότε μπορεί να μιλήσει στον ίδιο και να του ζητήσει το λόγο, εκφράζοντας μάλιστα το θυμό του για την αρνητική συνέπεια έχει επιφέρει η πράξη του αυτή στη ζωή του. Οφείλει, παράλληλα, να ενημερώνει τους ανθρώπους της εργασίας του, λέγοντάς τους πως δεν πρέπει να πιστέψουν κάποιον ο οποίος έχει κακή βλέψη για εκείνον. Σε κάθε περίπτωση, απομακρύνεται ο ίδιος από τον άνθρωπο ο οποίος τον διαβάλλει όσο περισσότερο μπορεί.

Στην ουσία, για να δούμε και ένα θετικό της όλης κατάστασης, αυτή μπορεί να είναι και μία κακή ευκαιρία ώστε να τεστάρουμε την αξία των ανθρώπων που έχουμε δίπλα μας. Οι άνθρωποι που μας αγαπούν πραγματικά δε θα αλλάξουν ποτέ γνώμη για εμάς και δε θα μας απομακρύνουν από τη ζωή τους, απλά και μόνο επειδή κάποιος μπορεί να μας κουτσομπολεύει.

Από την άλλη πλευρά, αν κάποιος έχει κουτσομπολέψει και έχει ζημιώσει έναν άνθρωπο με τα λόγια του, τότε πρέπει να ζητήσει συγγνώμη και να προσπαθήσει να μαζέψει τα αναληθή του σχόλια. Το να εκθέτει κάποιος την προσωπική ζωή ενός άλλου ατόμου ή να κατακρίνει την ιδιωτική του ζωή, δεν είναι δικαίωμά του, διότι δεν τον αφορά η ζωή κάποιου άλλου και οι επιλογές του. Οι άνθρωποι που στην ουσία ασχολούνται με τους άλλους, προσπαθούν να καλύψουν μέσα τους το κενό που βιώνουν επειδή δεν ασχολούνται με τη δική τους ζωή, τα δικά τους λάθη και τις δικές τους επιλογές.

Η επιλογή να κοιτάξουμε τον εαυτό μας και να αφοσιωθούμε σε αυτόν, είναι η καλύτερη απόφαση η οποία θα μας βοηθήσει να ‘’γεμίσουμε’’ τη ζωή μας με ουσιαστικά πράγματα, από το να ασχολούμαστε διαρκώς με έναν άνθρωπο ο οποίος βρίσκεται έξω από εμάς. Ο κόσμος, δυστυχώς, δεν είναι αγγελικά πλασμένος και ο φθόνος όπως και η κακία υπάρχει στη ζωή. Θα τα καταφέρουμε και δε τους επιτρέψουμε να μας δηλητηριάσουν ξανά.

Photo: Author/Depositphotos

Μαρία Σκαμπαρδώνη

Συγγραφέας Μαρία Σκαμπαρδώνη

Ονομάζομαι Μαρία Σκαμπαρδώνη, είμαι 24 ετών και είμαι δημοσιογράφος. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου γράφω γιατί αυτός είναι ο δικός μου τρόπος να μοιράζομαι τις σκέψεις μου και να έρχομαι πιο κοντά με τους ανθρώπους. Όνειρο και σκοπός της ζωής μου είναι μετά από χρόνια να θεωρούμαι μία από τις καλύτερες πένες της χώρας μου –και γιατί όχι; - και του κόσμου. Η φράση της ζωής μου είναι αυτή που έλεγε η σπουδαία Audrey Hepburn: Nothing is impossible. Even the word, itself, says I’m possible!’’

Δείτε όλα τα άρθρα

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε